eitaa logo
کوچه باغ شعر
174 دنبال‌کننده
8 عکس
4 ویدیو
0 فایل
بسم الله الرحمن الرحیم اینجا شعر می خونیم،از هر کسی،اگر اهل شعری اینجا مختص خودته کپی؟راضی نیستم تاریخ تأسیس:۱۴۰۵/۴/۲
مشاهده در ایتا
دانلود
تو محالی و به ممکن شدنت درگیرم من همانم که تو غمگین بشوی میمیرم @divanashar
چون دستِ او ز تن جدا شد، مشکِ آب ریخت دریا به گریه آمد و بر خاک، آب ریخت @divanashar
عباس، تکیه‌گاهِ دلِ زینب است و بس دریاست، موج می‌زند از غیرت و نفس (پروانه) @divanashar
در بغضِ گلوگیرِ حرم، زمزمه‌ای بر دوشِ تو مانده‌ست غمِ علقمه‌ای ای ساقیِ لب تشنه ی ِتاریخ، ای عشق! با دستِ بریده دستگیرِ همه‌ای... ✍🏻 " دیبا " ─━━━━⊱بانوی مازندران⊰━━━━━─ @divanashar
چشمم از اشک پر و مشک من از آب، تهی است جگرم غرقه به خون و تنم از تاب، تهی است به روي اسب، قيامم به روي خاک، سجود اين نماز ره عشق است، از آداب، تهی است @divanashar
سخت است عاشق شوی و یار نخواهد دلتنگ حرم باشی و ارباب نخواهد @divanashar
از باده‌ی توحید که شد مست ابالفضل از بند همه غیر خدا رست ابالفضل دلداده‌ی ارباب شد و دلبر ارباب داده‌ست برای دل او دست ابالفضل جز جلوه‌ی حق رنگ بقا نیست در اینجا عالم همه فانی است ولی هست ابالفضل مردم همه دلبسته‌ی لطف و کرم او چون بر پسر فاطمه دل بست ابالفضل تشنه‌ست ولی یکسره سیراب محبت داده‌ست دو دست و شده سرمست ابالفضل @divanashar
این کشتهٔ فتاده به هامون حسین توست وین صید دست و پا زده در خون حسین توست این نخلِ تر، کز آتش جان‌سوز تشنگی دود از زمین رسانده به گردون حسین توست این ماهیِ فتاده به دریای خون که هست- زخم از ستاره بر تنش افزون، حسین توست این غرقهٔ محیطِ شهادت که روی دشت- از موجِ خون او، شده گلگون؛ حسین توست این خشک‌لب‌فتادهٔ دور از لبِ فرات کز خون او زمین شده جیحون حسین توست این شاه کم‌سپاه که با خیلِ اشک و آه خرگاه زین جهان زده بیرون حسین توست این قالبِ تپان که چنین مانده بر زمین شاهِ شهیدِ ناشده‌مدفون، حسین توست @divanashar
شیری افتاد ز پا و همگی شیر شدند گـذر گرگ بـه آهوی حـرم‌ هـا افـتـاد. @divanashar
من تماشای تو می کردم و غافل بودم کز تماشای تو خلقی به تماشای منند گفته بودی که چرا محو تماشای منی و چنان محو که یکدم مژه بر هم نزنی مژه برهم نزنم تا که ز دستم نرود ناز چشم تو بقدر مژه بر هم زدنی @divanashar
شعر گفتم که ز دل بردارم بارِ سنگین غمِ عشقش را شعرْ خود جلوه‌ای از رویش شد با که گویم ستمِ عشقش را @divanashar
کشتی‌شکست‌خوردهٔ طوفان کربلا در خاک و خون تپیدهٔ میدان کربلا گر چشم روزگار بر او فاش می‌گریست خون می‌گذشت از سر ایوان کربلا نگرفت دست دهر گلابی به غیر اشک- زآن گل که شد شکفته به بستان کربلا از آب هم مضایقه کردند کوفیان خوش داشتند حرمت مهمان کربلا بودند دیو و دد همه سیراب و می‌مکید- خاتم، ز قحط آبْ سلیمان کربلا زان تشنگان هنوز به عَیّوق می‌رسد فریاد العطش ز بیابان کربلا آه از دمی که لشکر اعدا نکرده شرم کردند رو به خیمهٔ سلطان کربلا @divanashar