مثل بچه‌ای که درکی از غرق شدن نداره تا لب دریا میرم، دور میشم ازت، فاصله می‌گیرم. پشت سرم رو نگاه می‌کنم، همون جای همیشگی منتظر ایستادی. خیلی دور میشم. اون‌قدر تو این سال‌ها رفتم و اومدم که دیگه خودم رو می‌شناسم، می‌دونم به محض اینکه اولین موج به سمتم اومد، به محض اینکه ترسیدم و پاهام خیس شدن، به تو برمی‌گردم حسین‌. مثل آدمی که چیزی گم کرده، هراسون و مضطرب همیشه دور خودم می‌چرخم، اون‌چیزی که آرومم کنه رو پیدا نمی‌کنم. همه چیز رو امتحان می‌کنم اما حفره قلبم با هیچ‌کدوم پر نمیشه. به همه چیز چنگ می‌زنم. وقتی خسته میشم و می‌بُرم، وقتی تنها میشم و امیدی ندارم، تو رو پیدا می‌کنم حسین. خودم رو می‌شناسم. می‌دونم که با قلب پاره‌ پاره‌م، با جون کم رمقم، با روح آشفته‌م، با چشم بی‌تابم، با دست لرزونم، با پای گم مسیرم، با غم دائمم، با شادی زودگذرم، با گریه سرخودم، با خنده کوتاهم، با گلوی کم‌حرفم، هر جا که ندونم باید چیکار کنم، تو رو صدا می‌زنم حسین.

ما حسرت یک خنده‌ی دنباله‌داریم ما خسته از این روزهای بی‌قراریم..

انقدر فیلم و عکساشو دیدم که در مخیله ام نمی گنجه که منم میتونم اونجا باشم .... طبیعیه !؟

🥲🚶‍♀💔 +

میگه که : من حسرتِ دیدارِ تو دارم ، به که گویم..💔

زندگی در برزخ وصل و جدایی ساده نیست

چو ابرْ منعِ من از گریه دور از انصاف است دلم ز گریه سبک‌بار می‌شود، چه کنم؟ - صائب تبریزی

بعد اسم تو فقط می چسبه آدم بگه جانم :) #نوشِ_گوش

ما خسته‌ایم خسته به معنای واقعی دل‌های ما شکسته به معنای واقعی.....