وقتی به موزه بریتانیا می روی اما هیچ چیز بریتانیایی نمی بینی ... @dohhol

دوبار ضبط شد به دل ننشست ،انگار توقعمان از خودمان بالاتر رفته و باور نمی کنیم همین هستیم 😁😁امیدوارم زودتر آماده شود .

این دست آدمها در جامعه کم هستند ولی کم آن ها هم مانند میوه گندیده دیگران را خراب می کند ، وقتی همه چیز در تَن خلاصه شد شرف و حیثیت انسان کالا می شود ،دیگر تبیین و اندیشه مفهومی ندارد ،با هر نسیمی تنه اش می شکند و در مقابل هر پستی ای کوتاه می آید، سنین نوجوانی سنین الگو پذیری است و نوجوان تمایل به قهرمانان و زبده ها دارند . بهتر است اولین قهرمان هر دختری پدرش و هر پسری مادرش باشد و معلم‌ها به تعارض های فرهنگی کمک نکنند .مرجعیت فرهنگی مهم است و هویت و تقویت بنیان های هویتی دوای جلو گیری از این موارد است . اگر تبیین و عقلانیت نباشد از این دست موارد زیاد می شود . @dohhol

عجب برنامه خوبیه این هماهنگ چهارشنبه، پنجشنبه و جمعه ساعت۲۲ شبکه افق @dohhol

🔴 آش رو با جاش بردند! 🔷 این محرابی که تو تصویر می‌بینید، محراب مدرسه امامیه اصفهانه که در دوران ایلخانیان (۷۰۰ سال پیش) ساخته شده است. 🔶محرابی که رنگ های آبی فیروزه ای، شیری، سبز تیره و زرد تشکیل شده و طرح هایی هندسی و جالب توجه روی آن دیده میشه. 🔷این محراب سه متر طول و دو متر عرض داره (بزرگیش رو تصور کنید دیگه) 📣 حالا نکته عجیب اینه که این محراب اوایل دهه ۱۳۰۰ از مدرسه امامیه کَنده شده و با کشتی به فیلادلفیا آمریکا ارسال شد. 😳 🔷 محراب مدرسه امامیه مدتی در موزه دانشگاه فیلادلفیا و مدتی نیز در بخش پارسی خانه برلینگتون لندن نگهداری می شد تا آن که در سال 1939 موزه متروپولیتن آن را خریداری کرد. در عکس دوم عظمت محراب بهتر مشخص است راستی چطور اینو کندین؟ @dohhol

وَمَا تَسْقُطُ مِنْ وَرَقَةٍ إِلَّا يَعْلَمُهَا صبح جمعه به خیر @dohhol

من در ویراستی👆

طبیعت در کنش متقابل اجزا خود ،مطلوبیت تولید می کند . مثلا کوه و دریا در هم کنشی با هم، حرکت و عبور رود از بالاترین به پایین ترین نقطه را معنا می بخشند.و یا ابر ،باران ، ماه و خورشید در همکاری کم نظیرشان ،بقا و حیات انسان را امکان پذیر می سازند. بدون شک طبیعت مهم ترین معلم عشق انسان است ،معلمی که معنای همراهی و بی دریغ بودن برای دیگری را نشان می دهد.طبیعت به ما گوشزد می کند هنر انسان شدن در سرشار شدن از مسولیت است . @dohhol

به نام خدا هفته ای بسیار سخت و پر مشغله را آغاز گردم، شروع امتحانات ،طراحی سوال برای آزمون، هماهنگی های همایش هویت ، کلاس های تابستانی بچه ها و رفت و امدهایشان ، جلسات تعلیم و تربیتی و مباحثات علمی و ... این شلوغی ها هیچ برکتی نخواهد داشت مگر لطف خدا شامل شود . هنر انسان شدن همانطور که در پست قبلی نوشتم در سرشار شدن از مسوولیت است نه شانه خالی کردن از آن ، درسایه این سختی هاست که روح انسان بزرگ می شود ،این کارها که شمردم نان که ندارد ،شاید برای جامعه هم برکت نداشته باشد ،امیدوارم برای من حس انسان بودن را تقویت کند ،هر انسانی می تواند تنهایی عاشقانه ای داشته باشد، در کنار خود به نتایجی برسد که معرفتی گرانبها و ارزشمند به حساب می آید. اینک در فرصتی که به جمعی دعوت می شود با قدرتی که از تنهایی به دست آورده ، به دیگران نزدیک می شود ،این جدالی معنا دار و معرفت ساز است .انسانی که در خود گفتگویی ها زبان عشق را درونی کرده و قدرت تاثیر گذاری بر انسانهای فاقد تنهایی عشق محور را دارد.بدون شک او معلم پنهان آن جمع است . @dohhol