حوادث سال ۶۱ هجری 👈۲ محرم.؛ کاروان امام حسین وارد کربلا می شود و سپاه حربن یزید ریاحی که امام و یارانش را همراهی می کند به دستور ابن زیاد کاروان را متوقف می کند . 👈۳محرم ؛عمربن سعد در رأس سپاهی وارد کربلا می شود 👈۷ محرم ؛ ابن زیاد دستور می دهد بر امام و یارانش سخت بگیرند و به فرمان عمربن سعد و برای تنگ تر کردن حلقه محاصره آب فرات را بر کاروان امام می بندند . 👈۹ محرم ؛شمربن ذی الجوشن با سپاهی وارد کربلا می شود و مهیای جنگ می شود . امام یک روز فرصت می خواهند . تعداد زیادی از همراهانش از او جدا می شوند ،عده ای هم از سپاه کوفه به او می پیوندند . 👈۱۰ محرم ؛ شهادت امام حسین در روز عاشورا ،جنگ در کربلا که از صبح آغاز شده با شهادت امام حسین پایان می یابد سپاه امام در مقابل سپاه سی هزار نفره جانانه جنگید . @dohhol

👈ایران در زمان واقعه عاشورا چه خبر بود ؟ ⛔️ بخش سوم ؛ آذربایجان سپاه اعراب پس از پیروزی در نبرد نهاوندیان آذربایجان رسید . حدیقه بن یمان اولین سردار عرب بود که بعد از جنگی کوتاه با اهالی این سرزمین صلح کرد. قرار شد آن‌ها بر دین خود باشند و خراج بدهند بعد ازحُدَیقه افراد دیگری مانند مغیره بن شعبه و اشعث بن قیس کندی هم فتوحاتی در آذربایجان داشتند . اشعث مدت کوتاهی در زمان خلافت امام علی حاکم این منطقه بود عرب ها کوشیدند مانند خراسان اقوامی را در آذربایجان ساکن کنند که نتوانستند .کشمکش دائمی بین مهاجران عرب و مردم محلی تلاش های معاویه برای ساخت شهری مانند کوفه یا بصره در آذربایجان را ناکام گذاشت معاویه می خواست راه جدیدی از آذربایجان برای حمله به روم شرقی باز کند که نتوانست . @dohhol

در قضیه شرکت دی جی کالا و بسیاری از سیاست های فرهنگی و اجتماعی یاد این حکایت می افتم ؛ ابن‌هرمه به نزد منصور (خلیفه عباسی) آمد. منصور وی را عزیز داشت و تکریم کرد؛ و پرسید: چیزی از من خواه. گفت: به کارگزارت در مدینه بنویس که، هرگاه مرا مست بگرفتند، حدم نزند. منصور گفت: ابطال حدود (الهی) را راهی نیست. چیز دیگری بخواه. و اصرار بکرد. اما ابن‌هرمه بیش الحاح (اصرار) کرد. سرانجام منصور گفت: به کارگزار مدینه بنویسید: «هرگاه ابن‌هرمه را مست نزد تو آورند، وی را هشتاد تازیانه زن، و آورنده‌اش را صد تازیانه» از آن پس، ابن‌هرمه مست در کوچه‌ها می‌رفت و کسی متعرضش نمی‌شد. (کشکول شیخ بهایی، دفتر چهارم، قسمت دوم). @dohhol

بسم الله در یادداشتی نسبتا بلند به توصیف ،تبیین و آسیب شناسی و در نهایت ارائه راهبردهایی در ارتباط با سیاست های عفاف و حجاب و مدیریت برنامه ریزی فرهنگی در جامعه پرداخته ام ،لطفا با حوصله بخوانید و برای دیگران بفرستید .انتقادات خود را به بنده هدیه فرمایید . @dohhol

👈آسیب شناسی مدیریت فرهنگی جامعه با تاکید بر مساله حجاب و عفاف ⛔️قسمت اول ؛وضعیت موجود ✍#سید_محمد_الحسینی مدتی است بخث حجاب در کشور داغ است و متاسفانه با رویکردهای مختلف و با عقاید مختلف نتوانسته اند به اجماع برسند در این یادداشت به دنبال تحلیلی فرهنگی ،اجتماعی از قضیه حجاب و عفاف در جامعه هستم . سعی می کنم اول توصیفی از ریخت شناسی عفاف و حجاب ارائه دهم و سپس آسیب شناسی و در نهایت راهکار ارائه دهم. ۱. وضعیت حجاب چگونه است ؟ من وضعیت حجاب در ایران را در ۵ تیپ مجزا دسته بندی می کنم اگر پیشنهادی برای تغییر این تیپولوژی دارید به من اطلاع دهید 👈از اینجا ۱. رویکرد سنتی (عبادی،ایمانی) افراد این نوع عموما از قدیم و طفولیت محجبه بودند و هستند این دسته به نوعی به حجاب عادت دارند و این گروه روبه کاهش هستند چون عموما سنین بالا دارند و تاثیر گذاری جدی در امر حجاب و عفاف ندارند .با گسترش تعارض ها و شکاف نسلی در خیلی از این خانواده ها فرزندان به دنبال راه های جدید هستند و از سنت پدران و مادران خود پیروی نمی کنند . ۲. رویکرد نواندیشانه به حجاب در این رویکرد به دنبال حجاب با مؤلفه های مدرن هستند و سعی می کنند مؤلفه های زمان و مکان را از احکام فقهی تفکیک کنند و با مفاهیمی چون عدم الزام فقهی ، عدم الزام اخلاقی و خوانش عرفی و اجتماعی از مذهب به دنبال تبیینی مجزا از حاکمیت از دین و به تبع آن از حجاب و عفاف دارند . از پیشگامان این نوع نگاه می توان به عبدالکریم سروش ، کدیورها (پدر و دختر و حتی داماد ) حجاریان و ...اشاره کرد . مشتریان این نوع نگاه عوام مردم نیستند . ۳.رویکرد تبیینی (اجتماعی _کلامی) این دیدگاه مبتنی بر فطرت انسان است و بر اساس هستی شناسی انسان تنظیم شده یعنی احساس مساله ،ایجاد دغدغه ،هم افزایی و کنش گری ،شناخت و فرهنگ سازی . این رویکرد بسیار زیاد تمایل به جریان سازی دارد ،جریان سازی که از مردم و با اجماع عمومی مردم و با تسهیل گری نظام برنامه ریزی و مدیریت فرهنگی و آموزشی کشور تقویت شود . در این رویکرد از تبدیل ارزش های فرهنگی به ابلاغ یک سویه حکومتی خبری نیست و دوعالم نقش تعیین کننده دارد ،تبیین به معنای واقعی و جریان سازی مردمی از پیشگامان این رویکرد می توان به شهید مطهری ،شهید بهشتی و امام خمینی اشاره کرد . ۴. رویکرد هویتی سمبولیک و نمادین در این نوع رویکرد پوشش نماینده یک جریان است مثل آبی که استقلالی است و قرمز که پرسپولیسی حالا چرا ؟ دلیل ندارد همین است دیگر .کدام ارجحیت دارد ؟ هیچ کدام ... تنها خاصیتش گسترش دوگانه های تعصبی در جامعه است در مورد حجاب می توان به پویش روسری سفید اشاره کرد و تبدیل حجاب برتر (چادر)به یک نماد حاکمیتی و نه تبیینی این رویکرد به شدت ترویج دهنده شکاف در جامعه است . ۵.رویکرد فمینیستی این پایگاه معرفت شناختی منبعث از پارادایم های پست مدرن است و معتقد است تبدیل انسان به دو جنس برای بهره کشی و استثمار است و تلاش می کند بسیاری از قراردادهای اجتماعی که به جنسیت مربوط می شود را بشکند . طرفداران این رویکرد در کشور ما زیاد نیستند . @dohhol

👈آسیب شناسی مدیریت فرهنگی جامعه با تاکید بر مساله حجاب و عفاف ⛔️قسمت دوم ؛ آسیب شناسی ✍#سید_محمد_الحسینی کدام نگاه مهم تر است ؟ در ایران چالش بین رویکرد سوم و چهارم به شدت به چشم می خورد ، به این معنا که در باور معتقدر به رویکردسوم هستیم ولی در عمل رویکرد چهارم را گسترش می دهیم ،این تعارض راهبردی در سیاست های فرهنگی به صورت موقت پاسخ می دهد و سیاست های نمادین بدون پشتوانه ی تفهمی متناسب با فطرت انسان موجب پر رنگ شدن شکاف بین مردم و باورهایی شود که در این صورت خاصیت معنا آفرینی خود را از دست می دهد . والدین ،معلمان ،علما و دانشمندان و رسانه ها مهم ترین نقش را در ارتقا فهم ارزش های دینی خصوصا حجاب و عفاف و اقامه نماز می توانند داشته باشند ، با پیوند رسانه ،خانه و مدرسه و مسجد به عنوان اساسی ترین عناصر معنا آفرینی فرهنگ می توان این شکست و گسست فرهنگی را ترمیم بخشید. در اجرای سیاست ها و برنامه ریزی فرهنگی دو مورد خیلی مهم است یکی اقامه کردن و دومی جریان سازی که دقیقا این دو مورد فاقد برنامه در استراتژی سازمان ها و نهاد های فرهنگی است.اقامه کردن را می توان به پیوندنیازهای بشری با مناسک دینی و اعتقادی تعبیر کرد، به بیانی دیگر می توان اینطور تعبیرکردکه اقامه کردن یعنی گسترش دغدغه ها و تبیین نیازها باتقویتِ مرجعیتِ خانواده ،مدرسه ومسجد و سازمان ها و نهادهای فرهنگی منطبق با نیازهای فطری انسان .اگردانش آموزان و نوجوانان حس و باور کنند که مدرسه ،خانه و مسجد پاسخ گوی نیازهای آنان نیست این نهاد ها از پویایی می افتند و به نوعی دچار مرگ سازمانی خواهد شد ،عبارت مرگ مدرسه یعنی زندگی ورشد سلبریتی ها و الگوهای مبتذل که اتفاقا ارزش های مورد نظرشان را خوب اقامه می کنند. دومین ضعف بزرگ ضعف جریان سازی است ، امام راحلمان در این خصوص بسیار چیره دست بودند رهبری انقلاب یک نمونه غنی جریان سازی با تمام عناصرش است . نهاد جهادسازندگی نیز از نمونه های دیگر جریان سازی از سوی مردم بود که متاسفانه جوانمرگ شد در خصوص جریان سازی در فرصتی مناسب و مفصل تر خواهم نوشت اما الگوی اشاره شده به بهترین وجه تبیین گر این مفهوم است . @dohhol

👈آسیب شناسی مدیریت فرهنگی جامعه با تاکید بر مساله حجاب و عفاف ⛔️قسمت سوم؛ راه حل ✍#سید_محمد_الحسینی آنچه مسلم است سیاست های غلط فرهنگی به سرعت قابل تغییر نیست و اثرگذاری سریع نخواهد داشت ،حوصله میخواهد و صبرو تدبیر و دوری از حاشیه ؛ می توانم راه های زیر را اشاره کنم گرچه این موارد صرفا پیشنهاد است و فرهنگ، بیشتر نیاز به تغییر رویکرد و راهبرد دارد نه راه حل چون قابل جریان سازی می شود ؛ ۱.اقامه ارزش های فرهنگی با محوریت نهادهای فرهنگی ،اجتماعی و آموزشی با تاکید بر مساله یابی و تسهیلگری و فراخوان مردمی. نشاط اجتماعی در پیوند و مشارکت مردم در برابر مسائل اجتماعی به وجود می آید نه در دفاتر در بسته و بخش نامه های بالا به پایین . ۲. گفتگو و تسهیل گری در حوزه مسایل خانواده خصوصا با تاکید بر نقش مادران و بانوان در جامعه شهری . گفتگو امکان مشارکت همه اقشار را فراهم می کند و تسهیل گری این تصور را در مردم درونی می کند که اگر ما نبودیم این مساله حل نمی شد . در باره تکنیک های تسهیل گری و الزام آن در مسائل تربیتی و آموزشی در مجالی دیگر می نویسم ،این بحث خیلی گسترده است ۳.اصلاح روش های تربیتی در خانواده و مدرسه و نزدیکی بیش از پیش آن به نحوی که عناصر فرایند تربیت در نگاه هر دو نهاد مورد توافق باشد یا به حداقل شکاف برسد . ۴. تقویت الگوها و معرفی مفاخر ، ایثارگران و نخبگان علمی و فرهنگی و تقویت نقش مرجعیت آن‌ها در جامعه و... @dohhol

👈ایران در زمان واقعه عاشورا چه خبر بود ؟ ⛔️ بخش چهارم ؛ خراسان این سرزمین با کشته شدن یزدگرد سوم در مرو به دست مسلمانان افتاد. در سال ۳۱ شهرهای نیشابور ،هرات و مرو فتح شدند .مدتی بعد این سرزمین شاهد مهاجرت گسترده عرب ها بود . این مهاجرت در دوران معاویه اوج گرفت طوری که در سال ۵۱ زیادبن ابیه حاکم عراق و ایران ،پنجاه هزار عرب را با زن و بچه از بصره به خراسان کوچاند . در سال ۵۶ سعیدبن عثمان پسر خلیفه سوم تعدادی خلافکار عرب را با خود از عربستان به خراسان برد تا شر آن‌ها را از حجاز و عرب ها کم کند . وقتی یزید خلیفه شد عبدالرحمن بن زیاد را حاکم خراسان کرد (برادر ابن زیاد) او ۲۰ میلیون درهم معادل ۷ تُن طلا از مردم خراسان مالیات گرفته بود .او پیشنهاد یزید برای ادامه حکومت در آنجا را رد کرد چون به اندازه کافی خراسانیان را سرکیسه کرده بود . @dohhol

بعد از عباس... روضه مصور @dohhol

این هم شاهد مدعا این حکایت تبدیل به روالی مطمئن شده ،احکام و قوانین موجود گویا با تغییرات فرهنگی و تورم تناسبی ندارد و بازدارنده که نیست مشوق هم هست ... @dohhol

برای عزاداری انسان‌هایی که نماد آزادگی‌اند و علیه ظلم و ستم قیام کرده‌اند، جمع شده‌ و محکم به سینه خود کوبیده و می‌گویند «نه عرب نه فارس بلکه ترکم آقا» حالا اینکه چرا به خاطر ترک بودن خود باید در ایام محرم بر سینه بکوبند و یا «آقا» چرا باید بداند و چه فرقی برای ایشان می‌کند که اینها عرب و فارس نبوده و ترک هستند چیزی است که فقط خودشان می‌دانند. * ظاهرا مداحی مربوط به بخشی از کرکوک عراق است. @dohhol

لطفا متن زیر را دقیق بخوانید قول می دهم در آن فایده باشد . در این صورت آن را منتشر کنید 👇👇🏻👇🏼👇🏽👇🏾👇🏿