رسانه چگونه مخاطب خود را گروگان می‌گیرد؟ ۲- ارائه تصویری ایدئولوژی‌زده، ضد انسانی با چاشنی فریب و کودک‌آزای از حضور نوجوانان ایرانی در دفاع از وطن خود در جنگ با رژیم بعث عراق، توسط رسانه‌های فارسی زبان غرب. ⏪ و در اینجاست که معتقدیم کارمند و مجری و خبرنگار فعال در این شبکه‌ها یک شهروند عادی یا یک خبرنگار و روزنامه‌نگار آزاد نیست بلکه حمال و مواجب‌بگیر دشمنان ایران است و اندکی همدلی با آنها همدلی با کثیف‌ترین دشمنان این سرزمین است.

۳.امپریالیسم جدید اینگونه کار می‌کند. - از زن سیاهپوست آفریقایی‌تبار که اجدادش تا چند دهه قبل لینچ می‌شدند، سربازی فانتیک و جان‌فدا تولید می‌کند. - از آدمکش ارتش متجاوز آمریکا که معلوم نیست از کشتار مردم کدام سرزمین نگون‌بختی برمی‌گردد، نماد عشق و علاقه و خانواده و مادر مهربان و همسر فداکار تولید می‌کنند. - از در و دیوار ورزشگاه‌ها تا فیلم‌های سینمایی و هالیوود پرچم آمریکا آویزان است. حال اگر ایران بود: - سرباز و نظامی که از وطن و شرف خود دفاع می‌کند را داعشی و تروریست می‌نامید. - احتمالا زن نظامی با لقب «فاطی کماندو» و ده‌ها متلک ریز و درشت مورد تمسخر قرار می‌گرفت. - بوقچی‌های فارسی‌زبان امپریالیسم هم رپورتاژ سوء استفاده ایران از زنان در جنگ می‌رفتند. - شبه روشنفکری ایران هم با روضه از دست رفتن جایگاه جنس لطیف و خانواده و امثالهم مشغول جمله‌سازی بودند. - سلبریتی درپیت و بی‌هنر ایرانی هم که عمرش را از رانت های مختلف استفاده کرده و بی‌احترامی به پرچم و سرود ملی ایران را افتخار خود می‌داند در حال لودگی با تصویر بود.

ماکان

✍سید محمد الحسینی به عنوان یک معلم جامعه‌شناسی، همواره معتقد بوده‌ام که ملت‌ها بیش از آنکه با انباشت اطلاعات ساخته شوند، با روایت‌های هویتی شکل می‌گیرند. جامعه‌ای که نتواند گذشته خود را در قالب داستان‌هایی جذاب، دقیق و اندیشه‌ورز برای نسل جدید بازگو کند، به تدریج حافظه تاریخی و سرمایه هویتی خود را از دست خواهد داد. از این منظر، کتاب «کودکی صدراعظم» اثر دوست فرهیخته‌ام ایرج احمدی هزاوه، صرفاً روایت کودکی امیرکبیر نیست؛ بلکه تلاشی ارزشمند برای نشان دادن این حقیقت است که شخصیت‌های بزرگ، پیش از آنکه در میدان سیاست و قدرت بدرخشند، در مکتب اندیشه، پرسشگری و تربیت شکل می‌گیرند. گفت‌وگوهای هوشمندانه میان «تقی» و استادش، خواننده را به این اندیشه رهنمون می‌کند که بنیان یک جامعه پیشرفته نه در قدرت، بلکه در دانایی، عدالت و قدرت تشخیص خیر از شر است. ما امروز بیش از هر زمان دیگری به چنین روایت‌هایی نیاز داریم؛ روایت‌هایی که به جای اسطوره‌سازی، فرآیند شکل‌گیری انسان‌های بزرگ را به تصویر بکشند و به نسل جوان بیاموزند که آینده یک ملت، از کلاس درس، کتاب، پرسش و تفکر آغاز می‌شود. «کودکی صدراعظم» را باید گامی ارزشمند در مسیر بازسازی روایت‌های هویتی ایران دانست؛ روایتی که هم خواندنی است، هم آموزنده و هم از منظر جامعه‌شناختی، در تقویت حافظه تاریخی و سرمایه فرهنگی جامعه نقشی قابل توجه ایفا می‌کند. @dohhol

⏬ دیکتاتوری چنین تصویری دارد. این سلبریتی ظاهراً بعد از دیدن جنازه‌های تکه‌تکه شده کودکان میناب کمی احساساتی شده و بر پهلوی و تمام کسانی که از اسرائیل و آمریکا درخواست حمله به ایران داشتند، لعنت فرستاد. اما در طی چند ساعت چنان موجی از توهین و تهدید و تحقیر نصیب‌اش شد که به ۲۴ ساعت نکشیده به .. خوردن افتاده و حرف‌اش را پس گرفت. تازه این دیکتاتوری فاقد قدرت و سلاح و قدرت نظامی بوده و فقط در حوزه رسانه‌ای است. "بازیگرها احمق‌اند. در زندگی‌ام هنوز به بازیگری متفکر برخورد نکرده‌ام. حتی یک دفعه! بازیگرهای خوب، بدجنس، خودخواه یا متواضع دیده‌ام، اما بازیگر متفکر هرگز، حتی یک دفعه! یک بار بازیگری متفکر در توت‌فرنگی‌های وحشی برگمان دیدم ـ اما او خودش هم کارگردان بود." آندری تارکوفسکی پ.ن: منظور تارکوفسکی از آن یک نفر «ویکتور شوستروم» فیلمنامه‌نویس، بازیگر و کارگردان سوئدی است.

مبنای وحدت را عوضی گرفته‌اند برای همین هر چه غیر از نظر خود را خلاف وحدت میخوانند و گفته هایشان درباره حفظ وحدت، وحدت شکن است سعدی میگوید فقیری به درب خانه توانگری رفت هواسرد بود ناگهان سگی به سوی او حمله کرد ،خواست سنگی بردارد که سنگ به علت سرما به زمین چسبیده بود گفت عجب زمانه ای سنگ ها را بستند و سگ را رها کردند @dohhol

امروز توفیق شد با آقای مهندس نجمی مدیر کل صدا و سیما شبکه آفتاب گفتگو داشتم دو نکته گفتند برایم خیلی جالب بود ؛ ۱. وظیفه صدا و سیما ایجاد بستری برای حضور و گفتگوی اندیشمندان است با هر عقیده ای ، نه به خاطر دیده شدن یا ندیدن شبکه آفتاب بلکه به خاطر ایجاد بستری که حرف بزنند . حضرت موسی از اولین چیزهایی که از خدا خواست باز کردن گره از زبانش بود . ۲. نخبه اگر مرجع نیاز مردم باشد مردم قدر می دانند .دکتر نیسانیان گره از کار مردم باز می کرد ولو غیر مسلمان ، مردم نام خیابان را به ایشان مسمی کردند . وجود چنین بینشی مغتنم است بیش باد چنین مدیرانی @dohhol

به جای نقد های تند و تیز بر افراد و اشخاص، بهتر است بر نقد گفتمان و منظومه فکری تمرکز کنیم و بعد به ارائه گفتمان و راه درست بپردازیم، اگر چنین کنیم، بدون آنکه حقی از کسی ضایع شود، مستمع خود میتواند درست را از غلط تشخیص دهد و مسیر صحیح را پیدا نماید بسیاری از حواشی نیز کم خواهد شد

به تسلیم میگن صلح به مقاومت میگن جنگ طلبی @dohhol

از دقیقه ۴۰ بنده با موضوع جامعه شناسی هویت اربعین در خدمتم https://telewebion.ir/episode/0x16c9c7bf

گفتی چه خبر؟ گفتم و هرگز نشنیدی ، جز دوری‌ات ای‌عشق ، به قرآن خبری نیست..

ما می‌گوییم غرب به صورت آرام در حال افول و از دست دادن جایگاه جهانی خویش است، آنوقت رگ گردن فارسی‌زبان ساکن کشور ما باد می‌کند که گفته‌ایم چرا جایگاه اربابش دچار تزلزل شده است. در فیلم «جانگوی عنان گسسته»، پیرمرد سیاه پوستی وجود دارد که چنان در نقش نوکری و تملق سفیدپوستان فرو رفته و چنان دچار الیناسیون و از خودبیگانگی شده است که خود به آزارگری بی رحم علیه هم نژادان و سیاه پوستان بدل شده است. در مملکت ما هم حال بسیاری شبیه پیرمرد سیاه پوست فیلم تارانتیونست. این خودتحقیری و خودزنی بیمارگون چنان اعتماد به نفس و غرور این ملت را نشان گرفته است که حتی شهروند متخصص ایرانی (که با پول این کشور به درجات عالی علمی رسیده و نوکری به ارباب غربی را برگزیده) وقتی به اروپا و آمریکا مهاجرت می‌کند، به جای اینکه به تخصص و توانایی‌های خود ببالد، پیش هر کس و ناکس (به صرف اینکه غربی است) سر کج کرده و احساس خُردی و کوچکی کرده و برای جلب توجه شهروند غربی هر حقارتی را به جان می‌خرد. و بدبختی بزرگ اینکه همین فرومایگی و حقارت ذاتی خود را هم گردن حکومت و آخوند می‌اندازد:-)