eitaa logo
دُهُل |سیدمحمد الحسینی
582 دنبال‌کننده
810 عکس
336 ویدیو
37 فایل
در این کانال با دغدغه ها یی در حوزه تربیت و جامعه می نویسم چرا دُهُل :زیرا واقعیت چیز دیگری است. گاهی همه این خوشی‌ها حکم همان صدای دهل را دارد که از دور دیگران را به وجد می‌آورد. ارتباط با ادمین @smalhoseini با ارادت :سید محمد الحسینی
مشاهده در ایتا
دانلود
آن لحظه‌ که هدفی مشخص برای مبارزه نداشته باشیم، سخت می‌شود زندگی را معنا کرد ما باید نقش خودمان را پیدا کنیم در آن نقش بجنگیم سختی بکشیم به اثرگذاری برسیم بی تحرکی و سُکون، می‌کُشد آدم را، بی معنا می‌کند زندگی را، تلخ می‌کند دنیا را، زهر می‌کند همه چیز را قوه و نیروی تمام‌نشدنی انسان باید جهت پیدا کند، باید به حرکت برسد کسی نگوید نمی‌توانم نقش خود را پیدا کنم، نمی‌توانم برخیزم ! این ها دروغ‌های شیطان است به ما، تحرک در جوهر انسان است فقط باید شروع کنیم
امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) فرمودند: هیچ قیمتی گران نمی‌شود، مگر به سبب ترک عدالت. غرر‌الحکم، ح۹۶۵۴ به روح ملکوتی پیامبر مهربانی حضرت محمد مصطفی صلی الله علیه وآله وسلم و امیرالمؤمنین علی علیه السلام و حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها و چهارده معصوم عليهم السلام هديه بفرمایید سه صلوات محمدی @dohhol
1_29641450735_260907_172859.pdf
حجم: 1.8M
جزوه آموزشی- مهارتی «مهارت های معلمی در نظام تعلیم و تربیت اسلامی»/. استاد؛ دکــتـــــر علـی سام دلیری مفید برای معلمان @dohhol
3.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
چقدر این لحن و صلابت شهید تهرانی‌مقدم را دوست دارم. صدایی برخاسته از ایمان، با صلابتی که پشت آن سال‌ها مجاهدت و مردانگی ایستاده است. مردی نترس و شجاع، با آن ته لهجه‌ لاتی شیرین و صمیمی که بی‌تکلف است و عجیب بر دل می‌نشیند. مردانی از جنس او، به این سادگی‌ها تکرار نمی‌شوند. مردانی که ایمانشان را با عمل معنا کردند و غیرتشان را در میدان به اثبات رساندند. مردانی که در برابر سختی‌ها خم نشدند، از تهدیدها نهراسیدند و ایستادند تا ما امروز سربلند بایستیم. ما به این مردان مدیونیم، مدیون ایمان و غیرتشان، مدیون شجاعت و مردانگی‌شان، و مدیون راهی که تا پای جان بر سر آن ایستادند. خدا می‌داند چه سرمایه‌ای بودند برای این سرزمین... مردانی که جسمشان از میان ما رفت، اما نامشان، آرمانشان و راهشان همیشه زنده است. درود خدا بر آنها. @dohhol
📌بزرگ‌ترین فریب نفس آن است که گمان کند برای نجات دیگران آفریده شده است. نفس حتی خیرخواهی را نیز به ابزاری برای برتری تبدیل می‌کند. دوست دارد آموزگار باشد، اصلاح‌گر باشد، نجات‌دهنده باشد، تا هیچ‌گاه ناچار نشود شاگرد حقیقت بماند. 📌از همین روست که گاه انسان در حالی که مشغول ساختن جهان است، ویرانی خویش را نمی‌بیند. و چه بسیار انسان‌هایی که بی آنکه سخنی بگویند، بیش از هزار واعظ جان آدمی را بیدار کرده‌اند؛ نه از آن رو که حقیقتی تازه آورده‌اند؛ بلکه از آن رو که در حضورشان انسان دیگر نیازی به تظاهر نداشته است. @dohhol
5.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
رهبر شهید انقلاب اولین بار چه زمانی آیت‌الله طالقانی را دیدند؟ خاطره‌ای ناب از زبان آیت‌الله العظمی شهید خامنه‌ای به مناسبت ۱۹ شهریور سالروز درگذشت آیت‌الله طالقانی در سال ۱۳۵۸
امروز تو تفحص مدرسه شجره طیبه میناب جامدادی‌های شهید جاویدالاثر مسیحا سالاری پیدا شد ان‌شاءالله پیکر مسیحای عزیز هم پیدا بشه و داغ پدرمادر مسیحا رو کمتر کنه به مداد‌ها نگاه کنید موشکی که مدادهارو اینطوری تیکه تیکه کرده با بدن بچه‌های معصوم چه کرده😢
در حالی که همه ایران شب ۱۹۵ حضور را تجربه می کنند ما اراکی ها شب ۱۹۶ هستیم . عمل به موقع چنین جای افتخار دارد
فرهنگ؛ مظلومِ همیشه حاضرِ جلسات ✍سیدمحمد الحسینی من معلم دانشگاه هستم و سال‌هاست در جلسات و شوراهای استان مرکزی شرکت می‌کنم. هر بار بحث به فرهنگ می‌رسد، حس می‌کنم این مقوله در جمع ما غریب و مظلوم است. بسیاری از مسئولان، فرهنگ را نه یک زیرساخت جدی، بلکه چیزی تزئینی و ذهنی می‌بینند. وقتی از فرهنگ حرف می‌زنیم، سریع برچسب «ذهنی بودن» و «آرمانی حرف زدن» می‌خورد؛ در حالی که فرهنگ همان چیزی است که تصمیم‌ها را در عمل می‌سازد یا خراب می‌کند. بدتر از آن، در جلسات درباره فرهنگ با تسلط کم و گاه نادرست صحبت می‌شود، اما کسی نقد نمی‌کند؛ چون رئیس جلسه است. نتیجه‌اش تصمیم‌های نادرست، برنامه‌های بی‌اثر و در نهایت بدنامی برای همه ماست. دغدغه من ساده است: فرهنگ را جدی بگیریم، پیش از تصمیم درباره‌اش آن را بشناسیم و اجازه بدهیم صدای تخصص، حتی در حضور رئیس، شنیده شود. وگرنه هزینه‌اش را نه فقط فرهنگ، که کل جامعه می‌دهد. @dohhol
اراک؛ شهری با چند روایت و یک سردرگمی ✍سیدمحمد الحسینی شهر فقط آسفالت و جدول و پروژه نیست. شهر یک «میدان روایت» است. امروز در اراک، ظاهراً هر گوشه میدان یک روایت ایستاده: یکی می‌گوید ۸ رأی از ۱۱ رأی؛ یکی می‌گوید نامه وزارت کشور؛ یکی می‌گوید استانداری؛ یکی می‌گوید قانون؛ یکی هم می‌گوید شأن. رهگذر اراکی می‌ماند که به کدام گوش میدان نگاه کند. واقعیت این است: ۸ عضو شورای شهر، به عنوان نمایندگان مردم، به این جمع‌بندی رسیده‌اند که آقای محمودی را دیگر شهردار اراک نمی‌خواهند. این رأی، چه موافق باشیم چه مخالف، یک واقعیت سیاسی و مدیریتی است. نمایندگی فقط یک امضای حقوقی نیست؛ یک بار اجتماعی هم دارد. اما اعتبار حقوقی فرآیند استیضاح هم بحث دیگری است. اینجاست که ماجرا بغرنج می‌شود: فرمانداری پیش از جلسه هشدار داده بود؛ وزارت کشور مسیر هماهنگی را مشخص کرده بود؛ بعد از جلسه، معاون استاندار گفته از نظر دستگاه اجرایی استان، محمودی همچنان شهردار اراک است. نتیجه؟ دو روایت، دو مدیریت، یک شهر. اگر این وضعیت ادامه پیدا کند، اراک عزیز ما به شهری با «۱۱ شهردار ذهنی و صفر شهردار عملی» تبدیل می‌شود. و هزینه‌اش را نه شورا می‌دهد، نه شهردار، نه وزارت؛ مردم اراک می‌دهند. راه‌حل؟ به گمان من، همان نامه وزارت کشور مثل چراغ‌راهنمای چهارراهی است که چراغش را شکسته‌اند. اگر شورا بر تغییر شهردار اصرار دارد، باید دلایل و مستنداتش را از همان مسیر رسمی ارائه کند. اگر تغییر تأیید شد، شهردار جدید هم باید از مسیر قانونی انتخاب و مستقر شود. تا آن لحظه، نمی‌توان بر مبنای یک فرآیند مورد اختلاف، مدیریت جدیدی را تحمیل کرد. اراک بیش از این به دعوای «چه کسی حق دارد» و «چه کسی امضا کند» نیاز ندارد. اراک به یک مدیریت واحد، قانونی، پاسخگو و قابل دفاع در برابر شهروندان نیاز دارد. شهر را از میدان روایت‌های متفرقه به میز گفت‌وگوی نهادی برگردانیم. قبل از آنکه شهروندان از میدان خسته شوند و بگویند: «شما بگویید، ما دیگر گوش نمی‌دهیم.» @dohhol
آنچه در پی می آید معطوف به شخص نیست درباره فلاکت نظام اداری است! مدیر کتابخانه های عمومی استان به ناگهان و برخلاف یک رسم شرافتمندانه تعویض شد. قبل از هر چیز بگویم او از جمله معدود مدیران فرهنگی استان مرکزی بود که فرهنگی عمل کرد و به زعم من فرهنگی رفت! این تغییر شرافتمندانه نبود چرا؟ چون چیزی به افتتاح کتابخانه مرکزی استان نمانده است و او نباید از حلاوت این افتتاح باشکوه بی نصیب می ماند . این ناجوانمردی در نظام اداری سیاسی کشور به وفور دیده می شود. مربی تیم ملی که تیم را به جام جهانی رسانده است برکنار می شود تا یک مربی تکراری امتحان پس داده جایش بنشیند . اصلا یکی بگوید کدام رییس جمهور بعد از جنگ هشت ساله آبرومندانه رفت و عاقبت به خیر شد؟ نظام اداری سیاسی کثیف است فرقه ای است و بر نظام قبیله ای تکیه دارد. بعضی بالا دستی ها چشم توفیق زیر دست را ندارند و آنقدر فرومایه اند که آن بخش چرب و چیلی کیک را برای خودشان می خواهند! دلیل این فلاکت تنها یک چیز است توسعه نیافتگی انسانی . یکی از راههای حل مشکلات حکمرانی در کشور تناسب شخصیت مدیر با شاخص های توسعه انسانی و مدیریت است. کلام را کش ندهم نظام اداری سیاسی در جامعه ما تهوع آور است!