ولی جدی با اینکه دوران مدرسه ها مخصوصا امسال خیلی سخته اما من واقعا دلم برای درس خوندن و امتحان دادن تنگ شده، دلم برای اون حس خوبی که برگه امتحانتو به بهترین شکل جواب میدی و در نهایت نمره ی خوبی میگیری تنگ شده، دلم برای جزوهه نوشتن تنگ شده، دلم برای همه این چیزا تنگ شدهه...

امروز داشتم یه مطلبی میخوندم درمورد اینکه قدر مامانامونو بدونیم چون ممکنه خدایی نکرده یه روزی پیشمون نباشن و انقدر حالم بد شدهه و دلم گرفته که نگم، و هر دقیقه اینطوریم که بیشتر به این پی میبرم که مامانم یه فرشته اس، یه فرشته ی تمام عیار که با وجود تمام سختی های زندگیش و فشار هایی که روش بود همیشه با من و آبجیم مهربونه، همیشه به ما که میرسید صبورهه و زود عصبانی نمیشه، همیشه حمایتمون میکنه، فوق العاده مامانه باهوش و با درکی هست، آگاهه، تو همه هنر ها بهترینه و باید بگم مامان واقعا دوستت دارمممم.

همینطور بابام رو هرچند که باهاش به اندازه ی مامانم صمیمی نیستم ولی همیشه دوستمون داشته و حمایتمون کرده، تمام فکر و ذهنش ما بودیم و همیشه به فکرمون بودهه، از همه چیزش به خاطره ما گذشته، همه ی توان و وقتش رو برای ما گذاشته و کلی برامون زحمت کشیدهه.

ویرگو، با تمام سخت‌گیری و وسواسی که نسبت به خودت داری، هنوز یه بخش خیلی معصوم توی وجودت هست که نباید از بین بره.

ویرگو ، نباید از خودت انتظار بی‌نقص بودن داشته باشی چون تو یه آدمی.

‌

‌

‌

این پیام رو توی چنل های زیباتون فوروارد کنید; بهتون هایلایت اینستا میدم. ” لینک , لیمیت “