وای من شام غریبان روستای خودمون رو خیلیی دوست دارم یه سری متن هست که اونا رو وقتی دارم نخل رو میچرخونن دو دسته میشن و تکرار میکنن یعنی دسته اول بخش اول و دسته دوم بخش دوم رو میخونه ولی وقتی کل روستا ها رو رفتن و خوندن بر میگردم تو روستای خودشون و این دفعه مردا بخش اول و زنا بخش دوم رو تکرار میکنن و همینجوری دور روستا میچرخن و شمع دست میگیرن و این شعر هاش واقعا قشنگه بزار ظبط کردم میفرستم..

خب ویسا خوب نشده الان مینویسمشون

شام غریبان است زهرا پریشان است جسم حسین عریان اندر بیابان است

شام غریبان حسین امشب است امشب است اول رنج و محن زینب است زینب است

طفل یتیمی ز حسین گم شده گم شده زینب از این غصه دلش خون شده تو شده

حاجتم این است به تو ای ساروان ساروان این شتران را تو به تندی مران ساروان ساروان

بس که دویدم عقب قافله قافله بر کف پایم شده پر آبله آبله

سنگ جفا که (چه کسی) زد به پیشانی ات ای پدر ای پدر من به فدای سر نورانی ات ای پدر ای پدر

خب تموم شددد

حالا برم عکسا و فیلما رو بفرستم..

این شربته آبی بوددددد