#تحلیل_جنگ ارزیابی کیهان از احتمال جنگ جدید علیه ایران ✍️ روزنامه کیهان نوشت: 🔴احتمال بروز جنگ اسرائیل و آمریکا علیه ایران در زمانی نه چندان دور وجود دارد. 🔴باقی ماندن شرایطی که وقوع دو جنگ قبلی را در پی داشت، احتمال شکل‌گیری جنگ جدید را توجیه می‌کند. 🔴در عین حال عواملی که سبب شکست دشمنان مهاجم در دو جنگ قبلی شده همچنان پابرجاست. 🔴همین موضوع تکرار جنگ را برای دشمنان پرهزینه و دشوار می‌کند. 🔴شکاف عمیق در کنگره و جامعه آمریکا نشان می‌دهد ایجاد وحدت عملیاتی میان آمریکا و متحدانش آسان نیست. 🔴در مقابل، در صورت آغاز جنگ جدید وحدت عملیاتی جبهه مقاومت قابل تکرار خواهد بود. 🔴جنگ رمضان موجب افزایش اعتماد به نفس ملی و سیستمی در ایران شده است. 🔴اگر جنگ دوباره آغاز شود به یک جنگ فرسایشی تبدیل می‌شود و در چنین شرایطی ایران دست برتر خواهد داشت. 🌐@drAshiri

💡امروز آخرین یکشنبه‌ی ماه ذی‌القعده است: نماز یکشنبه‌ی ماه ذی‌القعده 🔹در روز یکشنبه غسل کرده، برای نماز وضو بگیرد و سپس دو نماز دو رکعتی مانند نماز صبح که در هر رکعت، یک‌بار سوره حمد و سه بار سوره توحید و یک‌بار سوره ناس و یک‌بار سوره فلق خوانده می‌شود و پس از پایان چهار رکعت، هفتاد بار استغفار کرده (گفتن ذکری مانند اَستَغفِرُ اللهَ و اَتوبُ إلیه) و آنگاه یک‌بار ذکر« لا حول ولا قوّة إلاّ بالله العلي العظيم» بگوید و در پایان این دعا را بخواند: «یا عَزِیزُ یا غَفَّارُ اغْفِرْ لِی ذُنُوبِی وَ ذُنُوبَ جَمِیعِ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ فَإِنَّهُ لَا یغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ» 🔰فضیلت نماز یکشنبه ماه ذی القعده 🔸از رسول اکرم(ص) نقل شده هر کس این نماز را به جا آورد، توبه‌اش‌ مقبول و گناهانش آمرزیده می‌شود، طلبکاران او در روز قیامت از او راضی شوند، با ایمان می‌میرد، دین و ایمانش از وی گرفته نمی‌شود؛ قبرش گشاده و نورانی شده و والدینش از او راضی گردند؛ مغفرت شامل حال والدین او و ذریه او گردد؛ توسعه رزق پیدا کند؛ ملک الموت با او در وقت مردن مدارا کند؛ به آسانی جان دهد 👈🏻نماز یکشنبه ماه ذی القعده را از دست ندهیم.

▪️تعیین دکتر محمدباقر قالیباف به عنوان نماینده‌ی ویژه در امور چین اقدام خوبی است که البته خیلی زودتر باید انجام می‌شد. ▪️بسیار مهم است که این نماینده ویژه انعکاس دهنده نگاه جدید به پکن باشد و خلا ابتکار در این حوزه را جبران کند وگرنه بعید است که شاهد تحول خاصی در روابط دوجانبه باشیم. 🌐@drAshiri

جزئیاتی از درخواست‌های آمریکا از ایران در مذاکرات 🔹براساس شنیده‌های فارس از پاسخ آمریکا به پیشنهادهای ایران، ۵ شرط اصلی واشنگتن به این شرح اعلام شده است: 🔹عدم پرداخت هرگونه غرامت و خسارت از سوی آمریکا 🔹خروج و تحویل ۴۰۰ کیلوگرم اورانیوم از ایران به آمریکا 🔹فعال‌ماندن تنها یک مجموعه از تأسیسات هسته‌ای ایران 🔹عدم پرداخت حتی ۲۵ درصد از دارایی‌های بلوکه‌شدهٔ ایران 🔹منوط‌شدن توقف جنگ در همه ساحتها به انجام مذاکره 🔹این گزارش تأکید می‌کند که حتی در صورت تحقق این شرایط از سوی ایران، تهدید تجاوز آمریکا و رژیم صهیونیستی همچنان پابرجا خواهد بود. 🔹کارشناسان معتقدند طرح پیشنهادی آمریکا به‌جای حل مشکل، درپی دستیابی به اهدافی است که این کشور نتوانسته در طول جنگ آن را محقق کند. 🔹در مقابل، ایران انجام هرگونه مذاکره را منوط به تحقق ۵ پیش‌شرط اعتمادساز دانسته است که عبارت‌اند از: 🔹پایان جنگ در همهٔ جبهه‌ها به‌ویژه لبنان 🔹رفع تحریم‌های ضدایرانی 🔹آزادسازی پول‌های بلوکه‌شده ایران 🔹جبران خسارات ناشی از جنگ 🔹پذیرش حق حاکمیت ایران بر تنگه هرمز 🌐@drAshiri

برژینسکی از ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱، مشاور امنیت ملّی رئیس‌جمهوری امریکا (کارتر‌) بود. او در سال ۲۰۰۶، در لس‌آنجلس‌تایمز مقاله‌ی مهمی نوشت؛ سخن اصلی او این بود: حمله‌ی نظامی پیشگیرانه‌ی ایالات متحده علیه تأسیسات هسته‌ای ایران، یک حماقت سیاسی و ماجراجویی بی‌پروا خواهد بود که منافع بلندمدت آمریکا را به شدت ویران می‌کند. واشنگتن باید به جای تهدید و لفاظی، مسیر مذاکرات مستقیم، چندجانبه و محترمانه را برای حل این بحران در پیش بگیرد. [متن کامل مقاله در فرسته‌ی بعد…] 🌐@drAshiri

آزموده‌ را آزمودن خطاست (ترجمه اصطلاحی Been there, done that) نوشته زبیگنیو برژینسکی ۲۳ آوریل ۲۰۰۶، ساعت ۱۲ بامداد به وقت منطقه آرامش زبیگنیو برژینسکی از سال ۱۹۷۷ تا ۱۹۸۱ مشاور امنیت ملی رئیس‌جمهور کارتر بود. اعلام ایران مبنی بر اینکه مقدار ناچیزی اورانیوم غنی‌سازی کرده است، درخواست‌های فوری برای حمله هوایی پیشگیرانه ایالات متحده را از سوی همان منابعی برانگیخته است که پیش از این، خواستار جنگ علیه عراق بودند. اگر حمله تروریستی دیگری در ایالات متحده رخ دهد، می‌توانید شرط ببندید که اتهامات فوری مبنی بر مسئول بودن ایران نیز مطرح خواهد شد تا هیستری عمومی را به نفع اقدام نظامی ایجاد کند. اما چهار دلیل متقاعدکننده علیه حمله هوایی پیشگیرانه به تاسیسات هسته‌ای ایران وجود دارد: اول اینکه، در غیاب یک تهدید قریب‌الوقوع (و ایرانی‌ها دست‌کم چند سال با داشتن زرادخانه هسته‌ای فاصله دارند)، این حمله یک اقدام جنگی یک‌جانبه خواهد بود. اگر این حمله بدون اعلام رسمی جنگ از سوی کنگره انجام شود، غیرقانونی بوده و شایسته استیضاح رئیس‌جمهور است. به همین ترتیب، اگر بدون مجوز شورای امنیت سازمان ملل متحد، خواه به تنهایی توسط ایالات متحده یا با همدستی اسرائیل انجام شود، مرتکب یا مرتکبان آن را به عنوان قانون‌شکنان بین‌المللی معرفی خواهد کرد. دوم اینکه، واکنش‌های احتمالی ایران مشکلات جاری ایالات متحده در عراق و افغانستان را به طور قابل‌توجهی تشدید می‌کند، شاید خشونت‌های جدیدی را توسط حزب‌الله در لبنان و احتمالاً جاهای دیگر برانگیزد، و به احتمال زیاد ایالات متحده را برای یک دهه یا بیشتر در خشونت‌های منطقه‌ای گرفتار کند. ایران کشوری با حدود ۷۰ میلیون نفر جمعیت است و درگیری با آن، ماجراجویی اشتباه در عراق را ناچیز جلوه می‌دهد. سوم اینکه، قیمت نفت به شدت افزایش می‌یابد، به ویژه اگر ایرانی‌ها تولید خود را کاهش دهند یا بخواهند جریان نفت را از میدان‌های نفتی مجاور در عربستان سعودی مختل کنند. اقتصاد جهانی به شدت تحت تاثیر قرار خواهد گرفت و ایالات متحده مقصر آن شناخته خواهد شد. توجه داشته باشید که قیمت نفت در حال حاضر به دلیل ترس از درگیری ایالات متحده و ایران، به بالای ۷۰ دلار در هر بشکه رسیده است. سرانجام اینکه، ایالات متحده در پی این حمله، به هدف احتمالی‌تری برای تروریسم تبدیل خواهد شد، در حالی که این سوءظن جهانی را تقویت می‌کند که حمایت ایالات متحده از اسرائیل به خودی خود عامل اصلی ظهور تروریسم اسلامی است. ایالات متحده منزوی‌تر و در نتیجه آسیب‌پذیرتر خواهد شد، در حالی که چشم‌انداز یک سازش منطقه‌ای نهایی بین اسرائیل و همسایگانش بیش از پیش دور از دسترس خواهد بود. به طور خلاصه، حمله به ایران یک حماقت سیاسی خواهد بود که تحولی تدریجی را در امور جهانی به حرکت درمی‌آورد. با توجه به اینکه ایالات متحده به طور فزاینده‌ای هدف خصومت‌های گسترده قرار می‌گیرد، دوران برتری آمریکا حتی می‌تواند به پایان زودهنگام خود برسد. اگرچه ایالات متحده در حال حاضر به وضوح در جهان مسلط است، اما نه قدرت و نه تمایل داخلی برای تحمیل و سپس حفظ اراده خود در مواجهه با مقاومت طولانی‌مدت و پرهزینه را دارد. این قطعاً درسی است که از تجربیات خود در ویتنام و عراق آموخته است. حتی اگر ایالات متحده برای یک حمله نظامی قریب‌الوقوع به ایران برنامه‌ریزی نکرده باشد، اشاره‌های مداوم سخنگویان رسمی مبنی بر اینکه «گزینه نظامی روی میز است»، مانع از آن نوع مذاکراتی می‌شود که می‌تواند آن گزینه را غیرضروری کند. چنین تهدیدهایی احتمالاً ناسیونالیست‌های ایرانی و بنیادگرایان شیعه را متحد می‌کند، زیرا اکثر ایرانی‌ها به برنامه هسته‌ای خود افتخار می‌کنند. تهدیدهای نظامی همچنین سوءظن‌های رو به رشد بین‌المللی را تقویت می‌کند مبنی بر اینکه ممکن است ایالات متحده به طور عمدی لجاجت بیشتر ایران را تشویق کند. متاسفانه، باید این سوال را مطرح کرد که آیا در واقع، چنین سوءظن‌هایی ممکن است تا حدودی موجه نباشد؟ در غیر این صورت چگونه می‌توان موضع فعلی «مذاکراتی» ایالات متحده را توجیه کرد: امتناع از مشارکت در مذاکرات جاری با ایران و اصرار بر تعامل تنها از طریق واسطه‌ها. (این امر در تضاد شدید با مذاکرات همزمان ایالات متحده با کره شمالی است.) ایالات متحده از هم‌اکنون در حال تخصیص بودجه برای بی‌ثبات کردن رژیم ایران است و بر اساس گزارش‌ها، تیم‌های نیروهای ویژه را به داخل ایران می‌فرستد تا اقلیت‌های قومی غیرفارس را برای تجزیه دولت ایران (به نام دموکراتیک‌سازی!) تحریک کنند. و به وضوح افرادی در دولت بوش وجود دارند که مایل به هیچ راه حل مذاکره‌ای نیستند، افرادی که توسط طبل‌زنان بیرونی برای اقدام نظامی حمایت می‌شوند و با تبلیغات تمام‌صفحه‌ای که تهدید ایران را بزرگ‌نمایی می‌کنند، ترغیب می‌شوند. یک طنز ناخواسته در این

وضعیت وجود دارد که لحن توهین‌آمیز محمود احمدی‌نژاد، رئیس‌جمهور ایران (که اختیاراتش بسیار محدودتر از آن چیزی است که عنوانش نشان می‌دهد)، به توجیه تهدیدهای مقامات دولت بوش کمک می‌کند، که این تهدیدها نیز به نوبه خود به احمدی‌نژاد کمک می‌کند تا از لجاجت خود بیشتر بهره‌برداری کند و حمایت داخلی پرشورتری را برای خود و همچنین برای برنامه هسته‌ای ایران به دست آورد. بنابراین زمان آن فرا رسیده است که دولت بوش به خود بیاید و به صورت استراتژیک، با یک چشم‌انداز تاریخی و با در نظر گرفتن منافع ملی ایالات متحده در وهله اول، فکر کند. زمان آن رسیده است که ادبیات لفاظی را آرام کنیم. ایالات متحده نباید تحت هدایت احساسات یا احساس مأموریتی الهام‌گرفته از مذهب باشد. همچنین نباید این واقعیت را از نظر دور داشت که بازدارندگی در روابط ایالات متحده و شوروی، در روابط ایالات متحده و چین و در روابط هند و پاکستان کارساز بوده است. علاوه بر این، این تصور که از سوی برخی از موافقان اقدام نظامی مطرح می‌شود مبنی بر اینکه تهران ممکن است روزی بمب را به راحتی به دست برخی از تروریست‌ها بسپارد، به راحتی این واقعیت را نادیده می‌گیرد که انجام این کار به منزله خودکشی برای کل ایران خواهد بود؛ زیرا ایران متهم اصلی خواهد بود و جرم‌شناسی هسته‌ای، پنهان کردن نقطه مبدأ را دشوار می‌سازد. با این حال، این درست است که دستیابی نهایی ایران به سلاح‌های هسته‌ای تنش‌ها را در منطقه افزایش می‌دهد و شاید باعث تقلید کشورهایی مانند عربستان سعودی یا مصر شود. اسرائیل علیرغم زرادخانه هسته‌ای بزرگ خود، احساس امنیت کمتری خواهد کرد. بنابراین، جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح‌های هسته‌ای موجه است، اما ایالات متحده در تلاش برای رسیدن به آن هدف، باید چشم‌اندازهای بلندمدت توسعه سیاسی و اجتماعی ایران را در نظر داشته باشد. ایران از نظر آموزش، جایگاه زنان در امور اجتماعی و آرزوهای اجتماعی (به ویژه جوانان) پیش‌شرط‌های عینی برای الگوبرداری از سیر تکاملی ترکیه در آینده‌ای قابل پیش‌بینی را دارد. مراجع دین، گذشته ایران هستند نه آینده آن؛ به نفع ما نیست که دست به اقداماتی بزنیم که به معکوس شدن این روند کمک کند. مذاکرات جدی نه تنها مستلزم تعامل صبورانه، بلکه نیازمند فضای سازنده است. ضرب‌الاجل‌های مصنوعی که اغلب از سوی کسانی مطرح می‌شود که مایل به مذاکره جدی ایالات متحده نیستند، نتیجه معکوس دارد. توهین کردن و خط و نشان کشیدن نظامی، و همچنین امتناع از حتی در نظر گرفتن دغدغه‌های امنیتی طرف مقابل، تنها در صورتی می‌تواند تاکتیک‌های مفیدی باشد که هدف، از ریل خارج کردن فرآیند مذاکره باشد. ایالات متحده باید به بریتانیا، فرانسه و آلمان و همچنین شاید روسیه و چین (هر دو از اعضای دارای حق وتو در شورای امنیت سازمان ملل) در مذاکرات مستقیم با ایران بپیوندد و از مدل گفتگوهای چندجانبه همزمان با کره شمالی استفاده کند. همانطور که با کره شمالی انجام می‌دهد، ایالات متحده نیز باید به طور همزمان در گفتگوهای دوجانبه با ایران درباره مسائل امنیتی و مالی مورد دغدغه مشترک شرکت کند. در نتیجه، ایالات متحده باید در صورت حل و فصل رضایت‌بخش برنامه هسته‌ای ایران و مسائل امنیت منطقه‌ای، یکی از طرف‌های امضاکننده هرگونه توافق متقابل (داد و ستد امتیازی) باشد. در مقطعی، چنین گفتگوهایی می‌تواند به یک توافق منطقه‌ای برای ایجاد منطقه عاری از سلاح‌های هسته‌ای در خاورمیانه منجر شود - به ویژه پس از نتیجه‌گیری توافقنامه صلح اسرائیل و فلسطین - که توسط همه کشورهای عربی منطقه نیز تایید شود. با این حال، در این مرحله، تزریق آن موضوع پیچیده به فرآیند مذاکره با ایران زودرس خواهد بود. در حال حاضر، انتخاب ما این است که یا به سوی یک ماجراجویی بی‌پروا سوق داده شویم که به منافع ملی بلندمدت ایالات متحده آسیب عمیقی می‌زند، یا اینکه در دادن یک فرصت واقعی به مذاکرات با ایران جدی شویم. مراجع دین چند سال پیش در سراشیبی افول بودند، اما در اثر تشدید رویارویی با ایالات متحده، جان تازه‌ای گرفتند. هدف استراتژیک ما که از طریق مذاکرات واقعی و نه با ژست گرفتن دنبال می‌شود، باید جداسازی ناسیونالیسم ایرانی از بنیادگرایی مذهبی باشد. رفتار با ایران همراه با احترام و در یک چشم‌انداز تاریخی به پیشبرد این هدف کمک می‌کند. سیاست آمریکا نباید تحت تاثیر فضای ساختگی و فوری کنونی قرار گیرد که به شکل شومی یادآور اتفاقاتی است که پیش از مداخله نادرست در عراق رخ داد. 🌐@drAshiri

⁉️ کارشناسان بازار سرمایه درباره بازگشایی بازار سهام و الزامات پس بازگشایی چه می‌گویند؟ 🟠مرکز افکارسنجی بازار سرمایه در گفت‌وگو با جمعی از کارشناسان و مدیران بورسی، دیدگاه آنان را درباره شرایط بازگشایی بازار بررسی کرده است. 🟠نتیجه این گفت‌وگوها نشان می‌دهد که اغلب متخصصان با آغاز دوباره معاملات موافقند، اما این موضوع را منوط به تکمیل شفافیت اطلاعاتی و روشن شدن آثار احتمالی جنگ بر عملکرد شرکت‌ها می‌دانند. 🟠در خصوص شیوه بازگشایی گروهی معتقدند که تمامی نمادها باید هم‌زمان به جریان معاملات بازگردد، عده‌ای دیگر نیز بازگشایی تدریجی و شروع از نمادهای دارای شفافیت بالاتر را رویکرد منطقی‌تری می‌دانند. 🔻 مشروح این دیدگاه‌ها در فایل پیوست شده قابل مطالعه است. 🌐@drAshiri

#تحلیل_راهبردی چرا احتمال جنگ و تجاوز آمریکا به ایران بسیار بالاست؟ گزارش سردبیری وال‌استریت ژورنال (ده روز پیش) توقعات امریکا از ایران را در مذاکرات، به‌روشنی وصف کرده است؛ جملگی این شرایط حاکی از آن است که ایران نباید/نمیتواند این شرایط را بپذیرد. گزارش کامل WSJ در فرسته‌ی بعد 🌐@drAshiri

در ادامه ترجمه دقیق متن ارائه شده آورده شده است: ۰۵/۰۷/۲۰۲۶ ۰۲:۰۰:۰۰ [دبلیو‌اس‌جی] داو جونز وال استریت ژورنال بررسی و چشم‌انداز (سرمقاله): توافق با رژیم ایران (وال استریت ژورنال) -- پرزیدنت ترامپ سه‌شنبه شب با اشاره به پیشرفت در گفتگوهای هسته‌ای، «پروژه آزادی» در تنگه هرمز را به طور ناگهانی متوقف کرد. اکنون ایرانی‌ها در حال بررسی یک چارچوب پیشنهادی از سوی ایالات متحده هستند که در صورت پذیرش، منجر به مذاکراتی ۳۰ روزه بر سر یک توافق دقیق خواهد شد. بر اساس گفتگوهای ما با مقامات ارشد، خطوط قرمز ایالات متحده در این مذاکرات به شرح زیر است: ایالات متحده می‌گوید به گواهی و اقرار ایران مبنی بر اینکه به دنبال سلاح هسته‌ای نیست، برچیدن تاسیسات فردو، نطنز و اصفهان، ممنوعیت فعالیت‌های هسته‌ای زیرزمینی، و بازرسی‌های سرزده (بنا به درخواست) همراه با جریمه برای تخلفات نیاز دارد. ایالات متحده به دنبال یک تعلیق ۲۰ ساله برای غنی‌سازی هسته‌ای ایران است و خواستار تحویل تمام مواد هسته‌ای غنی‌شده است. ایران باید هرمز را بازگشایی کند -- به صورت تدریجی هم‌زمان با کاهش محاصره از سوی ایالات متحده، و سپس به طور کامل با توافق نهایی. بیشترِ لغو تحریم‌های ایالات متحده به پایبندی ایران به توافق مشروط خواهد بود و نه صرفاً امضای آن، اگرچه ممکن است در ابتدا برخی از دارایی‌ها از انجماد خارج شوند. روز چهارشنبه آقای ترامپ نوشت: «اگر موافقت نکنند، بمباران شروع می‌شود.» او گفت که طرفین در حال نزدیک شدن به یک توافق هستند، «اما من قبلاً هم چنین احساسی نسبت به آن‌ها داشتم، بنابراین باید دید چه پیش می‌آید.» رئیس‌جمهور برگ‌های برنده را برای رد کردن یک پشنهاد متقابلِ ضعیف در دست دارد، چرا که حملات ماه ژوئن برنامه هسته‌ای ایران را به عقب راند و محاصره ایالات متحده، رژیم را در یک ضرب‌الاجل بی‌رحمانه قرار داده است. یک توافق خوب به این شکل خواهد بود: ۱. برچیدن (تاسیسات): این امر از هرگونه «تعلیق» غنی‌سازی مهم‌تر است؛ تعلیقی که ایالات متحده و اسرائیل پیش از این از طریق نظامی آن را متوقف کرده‌اند، برعکسِ آنچه در سال ۲۰۱۵ در زمان باراک اوباما رخ داد. ایران اکنون نمی‌تواند غنی‌سازی کند، و در حالی که این کار باید به طور دائمی ممنوع شود، در قبال این رژیم، برچیدن تاسیسات و توانمندی‌ها امری حیاتی است. ویرانه‌های فردو، نطنز و اصفهان یک شروع است. حتی عبارت «تمام تاسیسات هسته‌ای در عمق زمین دفن شده» نیز فضایی را برای فریب‌کاری باقی می‌گذارد، زیرا تاسیسات زیر کوه «پیک‌اکس» (Pickaxe) می‌تواند به عنوان یک «کارگاه ساختمانی» مستثنی شود. یک چارچوب خوب باید نام آن و نام سایت غنی‌سازی غیرقانونی در اصفهان را که در ماه ژوئن توسط ایران اعلام شد، ذکر کند. آندره‌آ استرایکر، کارشناس هسته‌ای «بنیاد دفاع از دموکراسی‌ها» می‌گوید ایالات متحده همچنین به برچیدن تحت نظارتِ تمام سانتریفیوژها، از جمله قطعات و توانمندی‌های ساخت، به همراه تاسیسات و مواد مربوط به بازفرآوری پلوتونیوم نیاز دارد. ۲. اورانیوم: ایران تمایل دارد صرفاً بر روی ۴۴۰ کیلوگرم اورانیوم ۶۰ درصد غنی‌شده خود تمرکز کند. ذخیره ۲۰ درصدی رژیم ممکن است کم‌خطرتر به نظر برسد، اما رسیدن به آن سطح، خود ۹۰ درصد از مسیر دستیابی به اورانیوم درجه تسلیحاتی است. آن هم باید از بین برود. همچنین صحبت کردن از «اورانیوم با غنی‌سازی بالا» کافی نیست. رژیم هزاران کیلوگرم اورانیوم غنی‌شده تا ۵ درصد و کمتر از آن را در اختیار دارد که در صورت باقی ماندن در ایران، پایه و اساس محکمی برای راه‌اندازی مجدد برنامه هسته‌ای است. همان‌طور که رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بین‌المللی انرژی اتمی به ما می‌گوید: «شصت درصد یک اولویت آشکار است، اما بیست درصد گام قبلی است و آن هم اهمیت دارد. بسته به گزینه انتخاب شده -- خروج از کشور یا رقیق‌سازی -- مقدار قابل توجهی از اورانیوم ۵ درصد احتمالاً نیاز به بررسی ویژه‌ای دارد.» ۳. بازرسی‌ها: آژانس بین‌المللی انرژی اتمی نه تنها به آنچه ایران «سایت هسته‌ای» می‌داند، بلکه به دسترسی فراتر از آن نیاز دارد. در غیر این صورت، این امر به رژیم فرصت می‌دهد تا ادعا کند سایت‌های تسلیحاتی، «نظامی» هستند و شامل توافق نمی‌شوند. آژانس باید بتواند به هرجایی که معتقد است به مسائل هسته‌ای مرتبط است برود -- فوراً. ۴. شفاف‌سازی کامل: ایران می‌تواند بیانیه کاملی از فعالیت‌های هسته‌ای گذشته خود ارائه دهد. سپس آژانس می‌تواند این بیانیه را تأیید کند (که اساساً یک حسابرسی است) و پیوستگی دانش و اطلاعات خود را دوباره برقرار سازد. ۵. هرمز: پس از آتش‌بس ۸ آوریل، ما دیدیم که تعریف ایران از بازگشایی «تدریجی» به چه شکل است: تردد نفتکش‌ها کاهش یافت. کاهش محاصره ایالات متحده یک امتیاز بزرگ است، بنابراین یک چارچوب (توافق) باید به وضوح مشخص کند که

ما در مقابل چه چیزی دریافت می‌کنیم. یک توافق نهایی باید تمامی عوارض، مین‌ها و مسیرهای اجباری را ممنوع کند و عبور و مرور آزاد و بدون محدودیت را بازگرداند. ۶. تحریم‌ها: لغو تحریم‌ها ناگزیر به رژیم کمک خواهد کرد و هر توافقی متأسفانه مردم ایران را نادیده می‌گیرد. اما تحریم‌ها باید به رفتار مشروط شوند و امضا کردن به معنای اقدام نیست. برچیدن تاسیسات در یک جدول زمانی کوتاه و مشخص می‌تواند تحریم‌های هسته‌ای را برطرف کند. تحریم‌های مربوط به تروریسم و حقوق بشر می‌توانند تا زمانی که رژیم دست از حمایت از تروریسم و نقض حقوق بشر برنداشته است، پابرجا بمانند. حملات به برنامه هسته‌ای ایران پیش از این نیز شروط پیشنهادی را نسبت به توافق سال ۲۰۱۵ کارآمدتر کرده است. این حملات همچنین نشان‌دهنده تمایل به حمله مجدد است که بازدارندگی واقعی نیز همین است. با این حال، این رژیم با تاخیر و ابهام زنده است. جزئیات کلیدی باید حتی در چارچوب اولیه به وضوخ تبیین شوند. روز چهارشنبه، رسانه‌های دولتی ایران از پیشنهاد ایالات متحده انتقاد کردند و یک مقام ارشد آمریکایی به ما گفت که رژیم احتمالاً همچنان در برابر خطوط قرمز ایالات متحده مقاومت خواهد کرد. برای آقای ترامپ ضروری خواهد بود که محکم بایستد، با این آگاهی که ایران هیچ نیازی به غنی‌سازی داخلی جز برای ساخت بمب ندارد، و اینکه او نمی‌تواند روی تغییر رفتار رژیم در طول زمان حساب کند؛ اشتباهی که آقای اوباما مرتکب شد. او همچنین نمی‌تواند به رئیس‌جمهور آینده اعتماد کند که بعداً محدودیت‌های سختی را مجدداً اعمال کند. آقای ترامپ در تمایل خود برای رویارویی با ایران منحصربه‌فرد بوده است. مأموریت در هر توافقی این است که تا زمانی که آقای ترامپ هنوز در مسند کار است، برچیدن کامل هسته‌ای تضمین شود. اگر ایران این کار را نکند، رئیس‌جمهور مجبور خواهد شد به تهدیدهای خود عمل کند. 🌐@drAshiri

سی ان ان: ایران به‌دنبال منبع جدیدی از قدرت در اعماق تنگه هرمز است 🔻تهران اکنون به یکی از شریان‌های پنهان اقتصاد جهانی چشم دوخته است: کابل‌های زیردریایی. / شفقنا 🌐@drAshiri