#تحلیل_راهبردی مقدمه: چشم‌انداز یک نبرد بی‌انتها مقاله ویلیام والدورف در فارین پالیسی تبیین می‌کند که چرا عملیات نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل علیه ایران در سال ۲۰۲۶، بر خلاف تصورات اولیه مبنی بر یک مداخله سریع و قاطع، تمام ویژگی‌های کلاسیک یک «جنگ ابدی» (Forever War) را از خود بروز داده است. این مناقشه به جای دست‌یابی به یک نتیجه ملموس، در چرخه‌ای فرسایشی از ضربه و تلافی میان طرفین گرفتار شده است. تلفیق استدلال‌های واقع‌گرایانه والدورف با اصول نظری جنگ‌های نامتقارن، ریشه‌های عمیق این بن‌بست ساختاری را آشکار می‌سازد. عوامل محرک جنگ از دیدگاه والدورف والدورف سه عامل کلیدی را در ترغیب واشنگتن به ادامه این نبرد فرسایشی موثر می‌داند: ۱. اهداف حداکثری و مبهم: دولت ترامپ اهدافی فراتر از یک پاسخ نظامی محدود، نظیر نابودی کامل پتانسیل هسته‌ای، خلع سلاح موشکی و تغییر رفتار یا ساختار حکومت ایران تعریف کرده است. این رویکرد تمام‌خواهانه، راه را بر هرگونه مصالحه دیپلماتیک می‌بندد. ۲. فقدان استراتژی خروج: ایالات متحده علی‌رغم برتری تکنولوژیک، برنامه‌ای برای پساجنگ و مدیریت خلاء قدرت ناشی از آسیب به حکومت ایران ندارد و به دلیل امتناع از اعزام نیروی زمینی، قادر به تثبیت زمین نیست. ۳. چرخه بسته تلافی‌جویی: نبرد به یک الگوی تکراری مبتنی بر بمباران‌های هوایی آمریکا و پاسخ‌های پهپادی-موشکی ایران و شبکه منطقه‌ای آن تبدیل شده که هیچ‌کدام ضربه نهایی را وارد نمی‌سازند. ابعاد نظری و ساختاری طولانی شدن مناقشه فراتر از تحلیل والدورف، سه محرک ساختاری و تئوریک، پویایی این جنگ ابدی را تکمیل می‌کنند: * اراده‌ی قوی در طرف ضعیف جنگ (عدم تقارن انگیزه): برای ایالات متحده، این جنگ یک پرونده در میان سایر اولویت‌های بین‌المللی است، اما برای ایران، مسئله بقای حاکمیت، هویت و تمامیت ارضی است. این اراده قوی برای ایستادگی ناشی از انگیزه بقا، به طرف ضعیف‌تر اجازه می‌دهد ضربات سنگین را تحمل کرده و تسلیم خواسته‌های واشنگتن نشود. * خروج طرف قوی از الگوی هزینه-فایده (تله اعتبار): از منظر منطق اقتصادی و سیاسی، افزایش قیمت انرژی و هزینه‌های نظامی باید آمریکا را به عقب‌نشینی وادارد. اما دولت ترامپ با ورود به خطای شناختی «هزینه غرق‌شده» و هراس از دست رفتن ابهت و اعتبار جهانی آمریکا در صورت کوتاه‌آمدن، منطق هزینه-فایده را کنار گذاشته و به ادامه جنگ اصرار می‌ورزد. * نبود مکانیسم نهادی موثر برای محدود کردن طرف قوی‌تر: در سطح بین‌المللی، شورای امنیت سازمان ملل به دلیل حق وتو و شکاف قدرت‌ها کاملاً فلج است. در سطح داخلی نیز ساختار قدرت اجرایی در واشنگتن به گونه‌ای است که کاخ سفید توانسته محدودیت‌های پارلمانی کنگره (مانند قطعنامه اختیارات جنگی) را دور بزند. نتیجه‌گیری در نهایت، تلاقی اهداف آرمانی واشنگتن و ایستادگی سرسختانه تهران، بحرانی را آفریده که در آن هیچ‌یک از طرفین توان پیروزی مطلق یا امکان عقب‌نشینی را ندارند. در غیاب نهادهای مهارکننده، آمریکا مدیریت یک بحران دائمی و فرسایشی را به پذیرش شکست سیاسی ترجیح می‌دهد؛ امری که منطقه را در وضعیت «جنگ ابدی» تثبیت می‌کند. منبع: https://foreignpolicy.com/2026/05/06/iran-hallmarks-forever-war/#cookie_message_anchor 🌐@drAshiri

🔺متوسط رشد اقتصادی در سه دولت 🌐@drAshiri

#رصد ◻️بلومبرگ در تیتر صفحه نخست خود نوشت: «ایران تهدید کرد در صورت حمله آمریکا فراتر از خاورمیانه تلافی خواهد کرد». همزمان ناتو نیز اعلام کرده که عملیات حفاظت از کشتی‌ها را در هرمز بررسی می‌کند. ◻️فایننشال تایمز همزمان با سفر پوتین به چین در تیتر نخست نوشت: «شی به ترامپ گفت پوتین ممکن است از جنگ اوکراین «پشیمان» شود». وال‌استریت ژورنال نیز در تیتر و عکس اول خود نوشت: «حالا نوبت پوتین است که روی فرش قرمز در پکن قدم بزند». واشنگتن پست نیز در این زمینه نوشت : سفرهای پشت هم روسای جمهور آمریکا و روسیه به پکن نشان میدهد شی جین‌پینگ به رهبر جهانی تبدیل شده که همه ناچارند برای جلب نظرش تلاش کنند. ◻️واشنگتن پست نوشت ترامپ با سازمان مالیات آمریکا توافق کرده که تحقیقات مالیاتی سال‌های گذشته وی و خانواده‌اش برای همیشه متوقف شود. همزمان دولت ترامپ صندوق ۱/۷ میلیارد دلاری را برای دادن غرامت به افرادی که هدف سیاسی دولت در سالهای گذشته قرار گرفته اند، تاسیس کرده است. ◻️فایننشال تایمز نوشت: آگهی‌های شغلی نشان می‌دهد چهار شرکت بزرگ حسابرسی اکنون بیش از حسابدار، متخصص هوش مصنوعی می‌خواهند. ◻️وال استریت ژورنال در یادداشتی با عنوان «اقتصاد پیروزی در اوکراین و شکست در ایران» نوشت که جنگ نامتقارن آمریکا و ایرن نشان داد که گران بودن و پیچیدگی بیش از حد فناوری می‌تواند به نقطه ضعف استراتژیک تبدیل شود. امریکا ۱۳۰۰ موشک پاتریوت در طول جنگ شلیک کرده که هر کدام ۴ میلیون دلار هزینه دارد و سلاح‌هایی را نابود کرده که بین ۲۰ تا ۵۰ هزاردلار قیمت دارند. جنگ‌های آینده جنگ‌های سلاح‌های انبوه و ارزان قیمت خواهد بود. ◻️روزنامه وال استریت ژورنال همچنین در گزارشی از استراتژی مخفی اپل برای تولید محصولات ارزان نوشته است. اپل تراشه‌هایی را که نقص جزیی دارند را به جای دور ریختن برای محصولات ارزان‌تر مورد استفاده قرار داده که همسو با کاهش تولید تراشه و افزایش تقاضای جهانی است. با این استراتژی هم هزینه تولید شدیدا پایین می‌آید و هم با تولید محصولات اقتصادی کاربران بیشتری وارد اکوسیستم این شرکت می‌شود. 🌐@drAshiri

در توییتر خوندم: در سریال آشپزباشی (۸۸-۱۳۸۷) مردی برای خرید ۴۵تا باقالی‌پلو با گوشت و ۳۵تا ته‌چین مرغ، یه چک ۵۶۸ هزارتومنی کشید. الان با ۵۶ میلیون‌تومن هم نمیشه این سفارش رو خرید! در کمتر از ۲۰ سال، بیش از ۱۰۰ برابر افزایش قیمت! چرا به این وضع دچار شدیم؟ پاسخ کوتاه و خودمانی در فرسته‌ی بعد…. 🌐@drAshiri

#اقتصاد_فرهنگی ببینید عزیزان! اگر بخواهم خیلی خودمانی و ساده (لُری) بگویم که در این سال‌ها چه بلایی بر سر سفره‌ها آمده، بیش از همه به این سه نکته باید توجه کنیم: یک. دست کردن در جیب مردم (مالیات تورمی): وقتی دولت‌ها با دستکاری و جهش نرخ ارز (تضعیف ناموس پول ملّی) و اجرای سیاست شوک‌درمانی، ارزش واقعی ریال را به پایین می‌کشند‌، در واقع دارند یک مالیات پنهان و بی‌رحمانه را از حقوق‌بگیرها و محرومین می‌گیرند. اینطوری قدرت خرید کارگر و کارمند آب می‌رود و ثروت‌ها یک‌شبه می‌رود به جیب دولت، دلال‌ها و رانت‌خوارها. بارها و بارها این اتفاق در سی سال گذشته افتاده! دو. سفره‌های گره‌خورده به دلار: چرا قیمت یک پرس باقالی‌پلو یا ته‌چین باید اینقدر به دلار ربط داشته باشد؟! چون ما در ماجرای «تولید واقعی» ضعیف ماندیم و هنوز بیشتر نهاده‌های دامی (مثل خوراک مرغ و دام) را وارد می‌کنیم. وارداتچی‌ اعظم، خودِ دولت است! سفره‌ی ما به واردات دلاری گره خورده و با هر بالا و پایین شدن ارز، کوچک‌تر می‌شود. سه. تداوم اقتصاد دلالی: در این سال‌ها نقدینگی در کشور وحشتناک زیاد شده (بانک‌ها به‌ویژه بانک‌های خصوصی، به‌شدت خلق پول کرده‌اند) اما این پول‌ها به جای اینکه برود به سمت کارخانه و تولید واقعی، رفته در سفته‌بازیِ زمین، ماشین و طلا و دلار. وقتی همه‌چیز بوی دلالی و دلاری شدن بدهد، هزینه‌ی تولید بالا می‌رود و رستوران‌دار یا دامدار هم مجبور است با هزینه‌های نجومی کار کند که دودش میرود توی چشم مصرف‌کننده. خلاصه بگویم: تا وقتی در این مملکت سودِ اصلی در دلالی و رانت باشد و کسی به کار و تولید واقعی بها ندهد، این ماشین تورم ترمز نمی‌بُرد و این چرخه‌ی فقیرتر شدن ادامه دارد. باید حاکمانی انتخاب کنیم (دولت و مجلس) که اهل این حرف‌ها باشند. 🌐@drAshiri

🔴 هشدار به دولت: پیامدهای تورمی افزایش قیمت حامل‌های انرژی برای اقشار آسیب‌پذیر ✍️ روزنامه اطلاعات، خطاب به دولتمردان: 🔴شوک تحمیلی افزایش قیمت حامل‌های انرژی به قدرت خرید مصرف‌کننده بسیار بالاست 🔴مسئولیت تورم ناشی از این تصمیم اقتصادی بر گردن مدافعان آن است 🔴توجیهات این گران‌سازی همان بهانه‌های شکست‌خورده اواخر دهه هشتاد است 🔴با گران کردن حامل‌های انرژی هیچ فشاری به اقشار پردرآمد وارد نمی‌شود 🔴فشار تورم ناشی از این تصمیم استخوان اقشار کم‌درآمد را خُرد خواهد کرد 🔴بهترین راه مقابله با کسری بودجه، اصلاح نظام مالیاتی و دریافت مالیات است 🔴این چرخه باطل در چهل‌وهفت سال گذشته هیچ‌گاه موفق عمل نکرده است 🔴آستانه تحمل مردم به انتها رسیده و نباید مسیر ایجاد ناامنی فراهم شود. 🌐@drAshiri

۹ ویژگی بارز شهید آیت‌الله رئیسی (ره) در پیام رهبر انقلاب، امام سید مجتبی خامنه‌ای (حفظه‌ الله)

🔻میز مذاکراتی که ۳ مرتبه بمباران شد 🔹پزشکیان: مذاکره نکنیم، چه کنیم؟! 🔹عصر ایرانیان: مذاکره کردید، چه شد؟! 🌐@drAshiri

هالفورد مکیندر تئوری «هارتلند» را در کتاب «ایده‌آل‌های دموکراتیک و واقعیت» طرح کرد. او می‌گوید برخی نقاط جغرافیایی به دلیل بافت کلیدی‌شان، واجد یک «قدرت ذاتی» هستند که هرگونه فشار بیرونی برای تسلیم کردن آنها، کلّ سیاست و اقتصاد و موازنه‌ی جهان را به هم می‌ریزد. شاهد امروز: دونالد ترامپ با رد پیشنهادهای ایران برای صلح، بار دیگر ایران را به حمله‌ی نظامی تهدید کرد؛ پاسخ ایران اما فعال کردن همین قدرت ذاتی جغرافیا با تأسیس «سازمان مدیریت تنگه هرمز» و مشروط کردن عبور کابل‌های اینترنت جهانی بود. تهدیدها می‌آیند و می‌روند اما جغرافیا و فرهنگ، پدیده‌های موقتی نیستند؛ آنها بحران را می‌بلعند و هضم می‌کنند. 🌐@drAshiri

جدیدترین اثر سالار عقیلی برای شهید جمهور 🇮🇷 نماهنگ «رهایی» با شعری از محمدمهدی سیار، آهنگسازی حبیب خزایی فر و خوانندگی سالار عقیلی به مناسبت شهادت آیت الله سیدابراهیم رئیسی شهید جمهور ایران منتشر شده است. محمد روح الامین طراحی نشان و امین ملک زاده تصویرسازی و موشن این اثر را برعهده داشتند.