🔘مجموعه‌ بیانات امام #سیدمجتبی_خامنه‌ای درباره موضوعاتِ مختلفِ عقیدتی برای آشنایی #امت_اسلامی با نگرش‌های توحیدیِ امامِ امت: ۱- تنظیم امور دنیوی افراد ۲- گناهِ شرک ۳- دشمنی با جبهه‌ی حق ۴- تفسیر عذابِ‌الهَون ۵- توفیق شُکر ۶- اجابت دعا ۷- نقاطِ مشترکِ اديان ۸- معرفت به مبدأ و معاد 👇👇 🌻 @ahlebait110

جنگ ارزها در ۲۰۲۶؛ کدام پول‌ها رشد کردند و کدام سقوط؟ 🔸 بازار ارز در یک سال گذشته شاهد تغییرات گسترده‌ای بوده است. 🔸 بر اساس داده‌های دویچه بانک تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، پزو کلمبیا با رشد ۱۹.۲ درصدی در برابر دلار آمریکا، صدر جدول ارزهای پرقدرت را از آن خود کرد. 🔸 ارزهای آسیایی بیشترین سهم را در میان ضعیف‌ترین‌ها دارند. وون کره جنوبی با افت ۱۲.۶ درصدی و ین ژاپن با کاهش ۱۱.۳ درصدی، تحت فشار هزینه‌های واردات انرژی قرار گرفته‌اند. 🔸 در این میان، ریال ایران با ثبت افت ۴۷ درصدی در بازه زمانی ۳۰ ژوئن ۲۰۲۵ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۶، در قعر این فهرست قرار می‌گیرد. 🔸 در مقابل، درهم امارات، ریال قطر، ریال عربستان و دلار هنگ‌کنگ به دلیل پیوند با دلار آمریکا، بیشترین ثبات را داشته‌اند.

💢 شوک به اقتصاد آمریکا! 🔹 برشی از برنامه یازدهم| جنگ و فرسایش داخلی؛ چگونه باید مانع از این شد که جنگ به خودفرسایی داخلی منجرنشود. 👤 دکتر سعید اشیری؛ کارشناس اقتصاد فرهنگ: «تهدید و شوک بیرونی؛ صرفا شوک بیرونی نمی‌ماند و خودش را می‌آمد در فضای داخل تخلیه می‌کرد. الان چه اتفاقی می‌افتد؟...» 📽️ مشاهده فیلم کامل این نشست در آپارات @sepehr_gap | ‌سپهر‌ گپ

ونزوئلا دنبال ۳۱ تن طلای خود رفت؛ قفل خزانه باز می‌شود؟ 🔹 دولت ونزوئلا و اپوزیسیون این کشور در بیانیه‌ای مشترک اعلام کردند که برای بازسازی پس از زمین‌لرزه‌های ماه ژوئن، نیاز مبرمی به ۳۱ تن طلای ذخیره‌شده در بانک انگلستان دارند. 🔹 بر اساس گزارش فایننشال‌تایمز، از سال ۲۰۱۸، عدم شناسایی دولت سوسیالیستی ونزوئلا توسط لندن، دسترسی کاراکاس به این دارایی‌ها را مسدود کرده است. 🔹 بحران اقتصادی ونزوئلا با افزایش تورم ماهانه از ۱۳.۸ درصد در ژوئن به ۱۹.۹ درصد در ژوئیه همزمان با زلزله مهیب در این کشور شدت یافته است. 🔹 در حالی که دلسی رودریگز برای آزادسازی طلا از خزانه لندن به شاه چارلز نامه نوشته، اپوزیسیون بر ایجاد سازوکارهای شفافیت برای جلوگیری از سوءاستفاده دولت تأکید دارد. 🔹 بانک انگلستان نیز تا زمان رفع ابهامات حقوقی، از آزادسازی این منابع خودداری می‌کند. #استعمارشناسی

🎥 امام خمینی (ره): «ما امروز از دوستان می‌ترسیم! دیروز از دشمن‌ها می‌ترسیدیم.» @Fakhari_ir

🔴 چرا امام از دوستان می‌ترسید؟ ✍️ ناصر فخاری در فیلمی از سخنان امام خمینی در ۱۵ تیر ۱۳۵۸، جمله‌ای هست که پس از نزدیک به نیم قرن تجربه جمهوری اسلامی، معنای آن بسیار قابل تأمل است: «ما امروز از دوستان می‌ترسیم! دیروز از دشمن‌ها می‌ترسیدیم.» چند جمله قبل، امام علت این نگرانی را روشن می‌کند: «کارهای خلاف ما اسلام را بد جلوه می‌دهد.» نگرانی فقط از خطای یک مسئول نبود؛ مسئله این بود که مردم، رفتار کسانی را که به نام جمهوری اسلامی حکومت می‌کنند، به حساب اسلام بگذارند. جمهوری اسلامی مشروعیت خود را به اسلام، عدالت و اخلاق پیوند زده است. این رابطه اما یک‌طرفه نیست؛ همان‌گونه که اسلام به حکومت اعتبار می‌دهد، عملکرد حکومت نیز بر اعتبار اجتماعی اسلام اثر می‌گذارد. فساد، تبعیض، دروغ و ناکارآمدی یک کارگزار ممکن است ابتدا اعتماد به او، سپس اعتماد به نظام و در مرحله بعد باور به کارآمدی حکومت دینی را مخدوش کند. از این منظر، شاید بخشی از تحولات فرهنگی امروز جامعه را نباید صرفاً «بی‌دینی» نامید؛ مسئله در بخشی از جامعه می‌تواند فاصله‌گرفتن از «صورت رسمی و سیاسی دین» باشد؛ فاصله‌ای که تناقض میان آنچه از اسلام گفته‌ایم و آنچه مردم در حکمرانی دیده‌اند، در شکل‌گیری آن بی‌تأثیر نبوده است. 🔸 دشمن روی زخم می‌نشیند اینجاست که نقش دشمن معنا پیدا می‌کند. دشمن مثل مگس روی زخم می‌نشیند؛ اما مگس زخم را ایجاد نکرده است. یک فساد واقعی یا تبعیض واقعی را می‌گیرد، برجسته و تکرار می‌کند و سپس می‌کوشد معنای آن را گسترش دهد: فساد کارگزار ← فساد جمهوری اسلامی ← ناکارآمدی حکومت دینی ← ناکارآمدی اندیشه سیاسی اسلام عملیات شناختی در همین «تعمیم معنایی» قدرت پیدا می‌کند. ازاین‌رو، پاسخ جنگ شناختی فقط تولید محتوا و مقابله رسانه‌ای نیست. اگر زخم واقعی باشد، روایت دشمن مخاطب پیدا می‌کند. مهم‌ترین دفاع، کاهش فاصله میان ادعا و واقعیت است. زخم را باید بست. 🟢 ذخیره اخلاقی انقلاب و یک بازداوری اما در تمام این سال‌ها یک عامل مهم مانع از کامل‌شدن این تعمیم بوده است: «سرمایه اخلاقی امامین انقلاب» ساده‌زیستی، اخلاص و فاصله امام خمینی و آیت‌الله خامنه‌ای از بهره‌برداری شخصی از قدرت، یک «شاهد نقض» در برابر این ادعا بود که فساد برخی کارگزاران لازمه حکومت اسلامی است. به یک معنا، هرجا برخی مسئولان از سرمایه اجتماعی اسلام هزینه کردند، «سرمایه اخلاقی رهبری بخشی از این خسارت را جبران کرد.» شهادت آیت‌الله خامنه‌ای از این منظر اهمیت دیگری نیز پیدا می‌کند. شهادت، برای بخشی از جامعه یک «لحظه بازداوری» بود. شخصیتی که تا دیروز در مرکز منازعات سیاسی و داوری درباره همه عملکردهای حکومت قرار داشت، ناگهان با حاصل یک زندگی در برابر جامعه قرار گرفت: چند دهه حضور در بالاترین سطح قدرت، شیوه زندگی، نسبت با مال و امتیاز، ایستادگی در برابر دشمن و سرانجام نحوه رفتن. این به معنای نادرست‌بودن همه نقدهای گذشته یا رضایت عمومی از عملکرد جمهوری اسلامی نیست. اما می‌توانست فرصتی باشد تا بخشی از جامعه میان «نقد حکومت، خطای کارگزاران و داوری درباره شخصیت رهبر» دوباره تفکیک قائل شود. شاید یکی از آخرین خدمات آیت‌الله خامنه‌ای به اسلام و انقلاب نیز همین بود: شهادتش، زندگی او را به شاهد دیگری در برابر تعمیم خطاهای کارگزاران به رهبر و از رهبر به اصل مکتب تبدیل کرد. 🔻 دیگر نمی‌توان از این ذخیره بی‌حساب خرج کرد اما این تحلیل نباید به نتیجه‌ای آسوده‌کننده برای مسئولان برسد. هیچ نظامی نمی‌تواند تا ابد کسری اخلاقی و عملکردی کارگزارانش را از ذخیره اخلاقی رهبرانش جبران کند. مدیر فاسد جمهوری اسلامی فقط از بیت‌المال نمی‌خورد؛ گاه «از اعتبار رهبری و سرمایه اجتماعی اسلام نیز خرج می‌کند.» مبارزه با فساد، عدالت، شایسته‌سالاری، صداقت، پاسخگویی و احترام به مردم در جمهوری اسلامی فقط اصول حکمرانی خوب نیستند؛ بخشی از «دفاع از اعتبار اجتماعی اسلام» هستند. دشمن روی زخم خواهد نشست؛ اقتضای دشمنی همین است. اما مسئولیت نخست ما جنگیدن با مگس نیست؛ «زخم را باید بست.» شاید امروز معنای هشدار امام از همیشه روشن‌تر باشد: مردم ممکن است از خلال رفتار کارگزار جمهوری اسلامی درباره اسلام داوری کنند. و دفاع از اندیشه سیاسی اسلام، پیش از تریبون و رسانه، از یک نقطه دشوارتر آغاز می‌شود: از درست حکومت کردن. 📌 متن کامل یادداشت، مستندات و تحلیل تفصیلی در سایت منتشر شده است. @Fakhari_ir

تغییرات در تعداد مساجد در انگلستان، که در دو نقشه نشان داده شده است: در سمت چپ، سال 1950 و در سمت راست، سال 2026

دکتر خیرجو: بیش از نیمی از تجارت جهانی نفت از تنگه‌ی هرمز می‌گذرد نه بیست درصد! آمریکا، ایران را محاصره کرده و ایران، جهان را محاصره کرده است. #قدرت_بازدارندگی_ایران 🌐@drAshiri

چند روزی است ترانه‌ی اسپانیایی «Éramos dos críos» ــ «ما دو بچه بودیم» ــ در شبکه‌های اجتماعی دست‌به‌دست می‌شود؛ ترانه‌ای ساده با صدای مردی اندوهگین، گیتار اسپانیایی و قصه‌ی دو کودک که بی‌آنکه نام احساس خود را بدانند، چیزی را تجربه کرده‌اند که سال‌ها بعد معنایش روشن می‌شود. یکی رفته است، بی‌خداحافظی؛ اما آنچه گفته نشده، در حافظه مانده است. جذابیت فرهنگی ترانه شاید از همین‌جا آغاز شود. شنونده‌ی ایرانی ممکن است اسپانیایی نداند، اما پیش از آنکه ترجمه‌ی شعر را بخواند، چیزی را فهمیده است. «Ay»های کشیده، مکث صدا و گیتاری که گویی میان نواختن و نالیدن ایستاده، عاطفه را پیش از واژه منتقل می‌کنند. این همان نقطه‌ای است که می‌توان به مفهوم «ادبیات جهانی» گوته اندیشید. مراد گوته از *Weltliteratur* محوشدن تفاوت فرهنگ‌ها در یک فرهنگ جهانی یک‌دست نبود؛ برعکس، مسئله آن بود که اثر یک ملت بتواند از مرز زبان خود عبور کند و انسانی در فرهنگی دیگر، در آن چیزی از تجربه‌ی خویش بیابد. «Éramos dos críos» نیز از اندلس می‌آید، اما قصه‌اش جغرافیا نمی‌شناسد. درباره‌ی تجربه‌ای است که بسیاری از آدم‌ها آن را می‌شناسند: چیزی را زمانی داشته‌ایم، بی‌آنکه ارزشش را بدانیم، و سال‌ها بعد تازه فهمیده‌ایم چه از دست رفته است. شاید راز گردش چنین ترانه‌ای در شبکه‌های اجتماعی همین باشد. الگوریتم‌ها تازه‌اند، اما دلتنگی نه. فناوری می‌تواند یک قطعه‌ی محلی را در چند لحظه به آن سوی جهان برساند؛ اما آنچه سبب ماندنش می‌شود، فناوری نیست، بلکه توانایی آن در بیدارکردن خاطره‌ای شخصی در انسانی از فرهنگی دیگر است. شاید جهانی‌شدن حقیقی فرهنگ همین باشد: نه اینکه همه یک ترانه بخوانند، بلکه اینکه ترانه‌ی دیگری، خاطره‌ی خود ما را بیدار کند. ــ صدا و ویدیوی این آهنگ را می‌توانید در فرسته‌ی بعد بشنوید و ببینید.ــ 🌐@drAshiri

Éramos dos críos