🔴دیدار محمد بن سلمان با رئیس‌جمهور اوکراین در جده :: #رتوریک_جنگ __تا شما شلوار و پوتین بپوشید و دشداشه را دربیاورید و آماده بشوید… سید مجیدِ نقطه‌زن، تکلیف شما را معلوم کرده! دیدم که میگم!__ 😊 @drAshiri

#تحلیل_جنگ #تحلیل_راهبردی طرحی برای خروج [آمریکا] از جنگ ایران 🔸هنوز زمان برای یک سازش معقول میان واشینگتن و تهران باقی مانده است. ✍️: جورج بیبی (مدیر استراتژی کلان در مؤسسه کوئینسی و مدیر سابق بخش تحلیل روسیه در سیا) و ✍️ تریتا پارسی (معاون اجرایی مؤسسه کوئینسی برای دولت‌مداری مسئولانه) 🔻 ۲۶ مارس ۲۰۲۶ ▪️فارین پالیسی(Foreign Policy) خرد در سیاست خارجی با توانایی تشخیص تفاوت میان «مشکلاتی که قابل حل هستند» و «مشکلاتی که فقط می‌توان آن‌ها را مدیریت کرد اما نه درمان»، آغاز می‌شود. تعدادی از رؤسای‌جمهور ایالات متحده مجبور شدند این درس را از راه سخت بیاموزند. جورج دبلیو بوش فکر می‌کرد سرنگونی صدام حسین، خاورمیانه بزرگ را متحول می‌کند. باراک اوباما تصور می‌کرد پایان دادن به حکومت معمر قذافی، لیبی را به ثبات رسانده و به بهار عربی شتاب می‌بخشد. هیچ‌کدام درست از آب در نیامد. مدیریت و مهار این تهدیدها بسیار ترجیح داشت بر اثرات مخرب ثانویه‌ای که از تلاش‌های شکست‌خورده برای حذف آن‌ها ناشی شد؛ اثراتی که امروز نیز همچنان گریبان‌گیر اروپا و خاورمیانه است. اکنون، پرزیدنت دونالد ترامپ در همان تله افتاده است و باور دارد که می‌تواند چالش‌های ناشی از ایران را به جای مدیریت و کاهش، «تمام» کند. اکنون که بیش از سه هفته از عملیات نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل می‌گذرد، آشکار شده است که قدرت هوایی به تنهایی منجر به تغییر رژیم در ایران نخواهد شد، علیرغم کارآمدی آن در حذف برخی رهبران خاص ایرانی. به همین ترتیب، در حالی که حملات هوایی بدون شک تعداد کشتی‌ها و سکوهای پرتاب موشک ایران را کاهش می‌دهد، اما نمی‌تواند دانش هسته‌ای ایران را پاک کند. این حملات همچنین نمی‌توانند نیروی پهپادی گریزپای ایران یا زرادخانه به راحتی پنهان‌شونده‌ی مین‌ها، قایق‌های تندروی گشتی، اژدرها و سایر ابزارهای حمله به مسیرهای ترانزیتی و زیرساخت‌های حیاتی را نابود کنند؛ زیرساخت‌هایی که کشورهای خلیج فارس و اقتصاد جهانی به آن‌ها وابسته هستند. نیروهای زمینی هم نمی‌توانند این مشکل را حل کنند. عملیات‌های ویژه در مقیاس کوچک تقریباً قطعاً قادر به تأمین امنیت خط ساحلیِ به خوبی دفاع‌شده‌ی تنگه هرمز یا نابودی ذخایر اورانیوم با غنای بالای ایران نیستند، چه رسد به جلوگیری از حمله ایران به تأسیسات آسیب‌پذیر انرژی کشورهای خلیج فارس یا نیروگاه‌های حیاتی آب‌شیرین‌کن. حتی یک بررسی گذرا از توپوگرافی ایران — پهنه‌ای وسیع و کوهستانی که گویی برای خنثی کردن تهاجم‌ها ساخته شده است — روشن می‌کند که یک عملیات زمینی تمام‌عیار به نیرویی حداقل به اندازه کل ارتش ایالات متحده نیاز دارد و تقریباً قطعاً مستلزم سربازگیری اجباری و تلفاتی بسیار فراتر از جنگ‌های عراق، ویتنام و کره خواهد بود. آماده‌سازی ارتش آمریکا برای چنین عملیاتی ماه‌ها زمان می‌برد و مردم آمریکا نیز به احتمال بسیار زیاد از آن حمایت نخواهند کرد. اگر حذف تهدیدات ایران تقریباً غیرممکن است، ترامپ برای مدیریت آن‌ها چه می‌تواند بکند؟ یک احتمال، استراتژی «کوتاه کردن چمن» است؛ مدلی شبیه به حملات دوره‌ای اسرائیل به زرادخانه‌های دشمنانش هر بار که دوباره پر می‌شوند. ترامپ عملاً اعلام پیروزی کرده و عملیات بمباران را پایان می‌دهد، در حالی که توانایی ازسرگیری حملات را در صورت بازسازی زیرساخت‌های نظامی آسیب‌دیده ایران حفظ می‌کند. این گزینه که باعث حفظ ظاهر می‌شود، در ظاهر جذاب است، اما در مورد ایران به شدت چالش‌برانگیز خواهد بود. از جمله عوارض دیگر، این استراتژی فرض می‌کند که اگر ایالات متحده حملات خود را موقتاً متوقف کند، ایران نیز حملات فعلی‌اش را متوقف خواهد کرد. در واقع، ایرانی‌ها دلیل چندانی برای پاسخ متقابل به آتش‌بس یک‌جانبه آمریکا نخواهند داشت، مگر اینکه تضمین‌هایی دریافت کنند که در آینده با دور دیگری از حملات روبرو نخواهند شد. بهترین راه ایران برای گرفتن چنین تضمین‌هایی، تشدید فشار اقتصادی بر ترامپ است؛ کسی که مطمئناً از خطراتی که در صورت جهش قیمت بنزین و مواد غذایی و ظهور رکود در انتخابات میان‌دوره‌ای در انتظار اوست، آگاه است. با توجه به اینکه جنگ بدون رضایت ایران نمی‌تواند پایان یابد، ترامپ چگونه می‌تواند راهی برای پاسخ به نگرانی‌های اصلی تهران و در عین حال کاهش چالش‌های ناشی از آن پیدا کند؟ چنین توافقی چگونه خواهد بود؟ 🔻پیوند به اصل مقاله: https://foreignpolicy.com/2026/03/26/trump-iran-putin-netanyahu-hormuz-oil-gas-cease-fire/ 🖋️تحلیل‌های خلاصه و مستند: @drAshiri

دو ویلپن: ایرانی‌‌ها به سبک خاصی مذاکره می‌کنند، باید فرهنگ آن‌ها را شناخت 🔹وزیر خارجه پیشین فرانسه: اهداف مشخصی از جنگ علیه ایران وجود ندارد. ممکن است بگویند می‌خواهند رژیم تغییر کند یا به منافع خاصی برسند، اما مسیر رسیدن به این اهداف روشن نیست. چنین اقداماتی می‌تواند به نتایج پیش‌بینی‌نشده و حتی بدتر منجر شود. 🔹ایران نمونه‌ای است که نشان می‌دهد قدرت‌های بزرگ نمی‌توانند همه‌چیز را کنترل کنند. همان‌طور که افغانستان دیده‌ایم، بازیگران به ظاهر ضعیف‌تر هم می‌توانند تعادل قدرت را به هم بزنند. 🔹من شخصاً مذاکرات با ایران را در سال ۲۰۰۳ آغاز کردم. طرف ایرانی در مذاکرات معمولاً تا آخرین لحظه «نه» می‌گوید اما وقتی مذاکرات به نقطه حساس می‌رسد، می‌تواند به‌سرعت موضع خود را تغییر دهد. این یک سبک خاص مذاکره است که باید آن را شناخت. 🔹باید فرهنگ، تاریخ و ذهنیت طرف مقابل را درک کرد. بدون فهم این عناصر، نمی‌توان مذاکره موفقی داشت. دیپلماسی فقط درباره قدرت نیست، بلکه درباره درک طرف مقابل هم هست. پی‌نوشت: قشنگ معلومه ایشون در یکی از جلسات خواستگاری یا بله‌برونِ ما ایرانی‌ها بوده! :) #مردم_شناسی_جنگ @drAshiri

▫️در این جلسه، سناریوی شلیک یک موشک ناشناس (احتمالاً اتمی) به سوی آمریکا با ۱۹ دقیقه فرصت واکنش، نقطهٔ شروع تحلیل قرار می‌گیرد. سه سطح تصمیم‌گیری هم‌زمان بررسی می‌شود: ۱. تکنیکی–تاکتیکی (اپراتورهای پدافند) ۲. عملیاتی (فرماندهان میانی) ۳. استراتژیک (رئیس‌جمهور و مشاوران ارشد) فیلم «خانه‌ای از دینامیت» تصویرگر فروپاشی روانی مدیران آمریکایی در این بحران است. در بحران‌های مدرن، «ثبات روانی و ایمان» نیروی انسانی، از تکنولوژی و پروتکل‌های خشک مهم‌تر است. نقطهٔ قوت ایران در جنگ ۱۲ روزه نه در سلاح، که در مدیریت مبتنی بر تقوا و وحدت فرماندهی بود. آمریکا با همهٔ تجهیزات، در شبیه‌سازی بحران ۱۹ دقیقه‌ای فروپاشی روانی را به تصویر می‌کشد. آیندهٔ جنگ‌ها، جنگ «رأس نظام» است و حفظ نظام تنها با مدیرانی با ثبات شخصیت و ایمان عمیق ممکن خواهد شد. ◀️ مشاهده در آپارات: aparat.com/v/dzj81dh ◀️ مشاهده در یوتیوب: youtu.be/G_KTsVrD4O0 @kolbehkeramat_ir

#تحلیل_جنگ ▫️حملات امروز آمریکا و اسرائیل به صنعت فولاد و سیمان ایران نشانه یک تغییر است؛ از هدف‌گیری توانمندی‌ها به هدف‌گیری تاب‌آوری. ▫️آنگاه که جغرافیای تسلیح‌شده ایران شکست‌ناپذیر به نظر می‌رسد، نوبت به زیرساخت‌ها می‌رسد! @drAshiri

#پیام_شما 😭😭😭😭 ♨️ اقْتِصادِفَرهَنگی: 🇮🇷 💠 @h_abasifar

#تحلیل_جنگ یائیر لاپید، رهبر اپوزیسیون اسرائیل، از دولت نتانیاهو به خاطر جنگیدن در چندین جبهه «بدون استراتژی» انتقاد کرده و گفته است که نیروهای نظامی اسرائیل با ادامه حملات به ایران، حمله به جنوب لبنان و اشغال غزه و کرانه باختری، «در حال فروپاشی» هستند. @drAshiri

#رتوریک_جنگ رئیس‌جمهوری آمریکا: ایران باید تنگه ترامپ رو باز کند! :: پی‌نوشت: درخواست و تقاضایی است قابل بررسی! چه خوب است که ایران دعوت رسمی کند از او و در دعوت‌نامه بنویسند: بازگشایی این تنگه را با حضور شما و ناوگروه آبراهام لینکلن، انجام خواهیم داد! @drAshiri

#گزارش_جنگ گزارشی از روز ۲۸ جنگ [این گزارش، در فضای خارج از ایران، به زبان انگلیسی و در شبکه‌ی‌ ایکس (توییتر) منتشر شده است؛ و لحن آن، آنچنان متناسب با فضای داخلی ایران نیست.] ✍️ حمیدرضا عزیزی 🌐 ایکس ۱/۲ 🔹 محافل راهبردی ایران به‌طور فزاینده‌ای ارزیابی می‌کنند که ایالات متحده در حال آماده‌سازی برای ورود مستقیم به جنگ است، از جمله عملیات هلی‌برن در نقاط مختلف کشور یا استقرار نیروهای زمینی در داخل خاک ایران. در پاسخ، مقامات نظامی ایران ادعا می‌کنند که یک میلیون نیرو برای مقابله با هرگونه تهاجم زمینی احتمالی بسیج شده‌اند. 🔹 در همین راستا، گزارش شده که نیروهای ایرانی در حال آماده‌سازی طرح‌های اضطراری با هدف وارد کردن حداکثر تلفات و حتی احتمالاً اسیر کردن نیروهای آمریکایی یا اسرائیلی هستند، که نشان‌دهنده آمادگی برای مرحله‌ای با شدت بالاتر از درگیری است. 🔹 حوثی‌ها خطوط قرمز و شرایط ورود به جنگ را مشخص کرده‌اند. آن‌ها هشدار داده‌اند که اگر بازیگران بیشتری به ائتلاف علیه ایران بپیوندند، آن‌ها نیز وارد جنگ خواهند شد. به نظر می‌رسد این هشدار به‌طور خاص به احتمال مشارکت عربستان سعودی و امارات متحده عربی در عملیات علیه ایران اشاره دارد و هدف آن بازدارندگی است. همچنین حوثی‌ها هشدار داده‌اند که هرگونه استفاده از دریای سرخ برای عملیات علیه ایران می‌تواند موجب ورود آن‌ها به جنگ شود. 🔹 این موضوع عملاً جغرافیای بازدارندگی ایران را فراتر از خلیج فارس گسترش می‌دهد و خطر گسترش تنش به دریای سرخ و باب‌المندب را افزایش می‌دهد؛ سناریویی که روزبه‌روز محتمل‌تر می‌شود. 🔹 حملات اسرائیل به زیرساخت‌های صنعتی ایران ادامه یافت، از جمله حمله به دو مجتمع بزرگ تولید فولاد و واحدهای تولید برق مرتبط با آن‌ها؛ این امر الگوی هدف‌گیری پایه‌های اقتصادی و صنعتی ایران و تضعیف توان بازسازی پس از جنگ را تقویت می‌کند. 🔹 در پاسخ، درخواست‌ها در میان محافل نزدیک به حکومت برای تشدید همزمان عمودی و افقی درگیری افزایش یافته و این استدلال مطرح می‌شود که تنها یک پاسخ گسترده‌تر و شدیدتر می‌تواند بازدارندگی را بازگرداند. 🔹 در همین چارچوب، رسانه‌های دولتی ایران شروع به انتشار فهرست اهداف بالقوه در سراسر منطقه کرده‌اند، از جمله تأسیسات بزرگ صنعتی و فولادی در عربستان سعودی، امارات، قطر، کویت و بحرین. سپاه پاسداران نیز پیش‌تر هشدار داده بود که پاسخ تلافی‌جویانه در سراسر منطقه دنبال خواهد شد. 🔹 این روند نشان‌دهنده تمایل فزاینده برای هدف قرار دادن زیرساخت‌های اقتصادی منطقه در مقیاس گسترده در پاسخ به حملات به زیرساخت‌های اقتصادی و صنعتی ایران است، که حاکی از آمادگی ایران برای تشدید بیشتر به‌منظور ایجاد تعادل بازدارندگی است. 🔹 ایران همچنین در حال تشدید کنترل خود بر تنگه هرمز است. سپاه پاسداران محدودیت‌ها را گسترش داده و هشدار داده است که کشتی‌هایی که به کشورهایی که از کارزار آمریکا حمایت می‌کنند رفت‌وآمد دارند، از عبور منع خواهند شد. 🔹 در عین حال، تهران در تلاش است برای این اقدامات توجیه حقوقی ایجاد کند و محدودیت‌های گزینشی را به‌عنوان اقداماتی مشروع در شرایط جنگی معرفی کند، در حالی که همچنان عبور مشروط برای کشورهای غیرمتخاصم را مجاز می‌داند. 🔹 با وجود اعلام قبلی ترامپ مبنی بر تعویق حملات احتمالی به زیرساخت‌های انرژی ایران، بازارها قانع نشده‌اند. قیمت نفت به بالای ۱۱۰ دلار در هر بشکه رسیده که نشان‌دهنده بی‌اعتمادی به اعتبار سیگنال‌های کاهش تنش از سوی واشنگتن است. 🔹 این اختلال اکنون نه‌تنها انرژی بلکه زنجیره‌های تأمین جهانی غذا را نیز تحت تأثیر قرار داده است. بخش قابل توجهی از تجارت کود شیمیایی و گاز طبیعی مایع که از تنگه هرمز عبور می‌کند، مختل شده و نگرانی‌هایی درباره پیامدهای اقتصادی گسترده‌تر ایجاد کرده است. 🔹 امارات متحده عربی به‌عنوان یک محور اصلی در برداشت‌های تهدیدآمیز ایران در حال برجسته شدن است. گزارش‌ها حاکی از آن است که ابوظبی در حال بررسی مشارکت در تلاش‌ها برای بازگشایی تنگه است و ممکن است از عملیات آمریکا حمایت کند. 🔹 در پاسخ، گفتمان ایرانی به‌طور فزاینده‌ای خود امارات – و نه فقط منافع آمریکا در آن – را به‌عنوان هدف بالقوه معرفی می‌کند، از جمله زیرساخت‌های حیاتی اقتصادی و فناوری. 🔹 برخی تحلیل‌های ایرانی حتی فراتر رفته و اقدام پیش‌دستانه علیه امارات یا حتی تصرف سرزمینی (سواحل امارات) را در صورت حمایت فعال از عملیات نظامی آمریکا مطرح کرده‌اند. پیشنهاد مشابهی نیز درباره بحرین مطرح شده است.

۲/۲ 🔹 توازن نظامی همچنان محل مناقشه است. گزارش‌ها نشان می‌دهد که تنها بخشی از توان موشکی ایران تضعیف شده و سامانه‌های زیرزمینی و پراکنده همچنان امکان تداوم پرتاب‌ها را فراهم می‌کنند. این امر با ادعاهای پیشین آمریکا و اسرائیل درباره نابودی ۸۰ تا ۹۰ درصد توان موشکی ایران در تضاد است. 🔹 پرتابهای اخیر از یک سایت موشکی مستحکم در نزدیکی یزد به‌طور گسترده به‌عنوان نشانه‌ای از تاب‌آوری زیرساخت موشکی ایران و توان آن برای تحمل حملات مکرر و حفظ ظرفیت تهاجمی برجسته شده است. 🔹 در عین حال، نگرانی‌ها درباره محدودیت منابع آمریکا در حال افزایش است. گزارش‌ها حاکی از کاهش قابل توجه ذخایر موشک‌های رهگیر و مهمات دقیق است. 🔹 واشنگتن ظاهراً در حال بررسی اعزام ۱۰ هزار نیروی اضافی به منطقه است که گزینه‌های نظامی خود را علی‌رغم ادامه بحث‌ها درباره راه‌حل دیپلماتیک گسترش می‌دهد. 🔹 بُعد هسته‌ای نیز پررنگ‌تر شده است. پس از حملات مجدد به تأسیسات هسته‌ای ایران در اراک و اصفهان، درخواست‌ها در داخل ایران برای خروج از معاهده NPT و حرکت به‌سوی سلاح هسته‌ای در حال افزایش است. 🔹 این تغییر به‌ویژه با توجه به تضعیف محدودیت‌های پیشین سیاسی و مذهبی (فتوای هسته‌ای علی خامنه‌ای) اهمیت دارد و می‌تواند نشان‌دهنده تحول بلندمدت در رویکرد راهبردی ایران باشد. 🔹 در سطح خارجی، جنگ بیش از پیش با پویایی‌های ژئوپلیتیکی گسترده‌تر گره خورده است. گزارش‌هایی از حمایت نظامی و فنی روسیه و چین از ایران و همچنین درگیری غیرمستقیم اوکراین از طریق همکاری با عربستان علیه پهپادهای ایرانی، الگوهای جدیدی از هم‌سویی را تقویت می‌کند. 🔹 در مجموع، روز ۲۸ نشان می‌دهد که درگیری در حال حرکت به‌سوی مرحله‌ای گسترده‌تر و پرریسک‌تر است؛ مرحله‌ای که با افزایش احتمال ورود زمینی آمریکا، گسترش اهداف در سراسر منطقه، و فشار فزاینده بر اقتصاد جهانی و رژیم‌های عدم اشاعه هسته‌ای همراه است. منبع: https://x.com/hamidrezaaz/status/2037685429936283839?s=46 @drAshiri

#اقتصاد_جنگ ۱. بازگشت هند به سوی مسکو تنش‌های نظامی اخیر در منطقه و افزایش بهای جهانی انرژی، هند را مجبور به تغییر استراتژی کرد. دهلی‌نو اکنون برای تأمین امنیت انرژی خود، همکاری‌های راهبردی با روسیه را در بخش نفت و گاز به طور جدی احیا کرده است. منبع: https://www.reuters.com/business/energy/ 👈تحلیل‌های کوتاه و مستند: @drAshiri