#تحلیل_راهبردی تحلیل راهبردی سعید اشیری ▫️اتفاق بسیار مهمی رخ داده است! این توافق را نباید صرفاً یک تفاهم تجاری ساده دانست بلکه این رخداد در شطرنج ژئوپلیتیک منطقه، چندین لایحه پیروزی راهبردی برای ایران به همراه دارد: یک. تثبیت «مرجعیت امنیتی» ایران در خلیج فارس این توافق نشان داد که برخلاف ادعای ائتلاف‌های غربی، کلید امنیت واقعی در تنگه‌ی هرمز در دست تهران است و ان‌شاءالله این حکمرانی، مستدام خواهد بود. دو. ایران به عنوان «نظم‌دهنده‌ی منطقه» و در یک فرآیند بطی‌ء و تدریجی، به رسمیت شناخته خواهد شد. سه. مدل‌سازی برای «عبور گزینشی» ایران با این اقدام ثابت کرد که تنگه هرمز برای «دشمنان» بسته، اما برای «کشورهای غیرمتخاصم و هماهنگ» باز است. این سیاست، لایه‌های ائتلاف ضدایرانی را می‌شکند؛ چرا که کشورهای آسیایی متوجه می‌شوند با اتخاذ موضع بی‌طرفانه یا دوستانه، می‌توانند از ترکش‌های درگیری در امان بمانند. چهار. دیپلماسی انرژی در خدمت بازدارندگی نظامی در حالی که با شروع جنگ رمضان، کنترل تنگه، فشار اقتصادی بر آسیا را افزایش داده بود، ایران با این «گشایشِ مشروط»، نبض بازار انرژی شرق دور را به دست گرفت. پنج. پیام اقتدار ایران این توافق به کشورهای مصرف‌کننده پیام می‌دهد امنیت معیشت آنها نه در گروِ ناوهای آمریکایی بلکه در گرو تعامل دیپلماتیک با ایران است. شش. خنثی‌سازی پروژه‌های ایران‌هراسی پذیرش نقش میانجی و ضامن امنیت توسط ایران، تصویر «عامل بی‌ثباتی» را به «قدرت مسئول» تغییر می‌دهد. 👈تحلیل‌های خلاصه و مستند: @drAshiri

جلوی کتابخانه اشراق به سمت میدان انقلاب، کمی آن‌طرف‌تر میزی بود که رویش رنگ‌ها و قلم‌موهای نقاشی چهره چیده بودند. بچه‌ها صف کشیده بودند تا پرچم ایران روی صورت یا دستشان نقش ببندد. بچه‌های موکب پشت میزها مدام مشغول بودند؛ یکی روی گونه‌ها پرچم می‌کشید، یکی روی پیشانی، یکی هم روی دست. در میان صف کودکان، پسری حدود هشت، نه ساله توجهم را جلب کرد. نوبتش که رسید دستش را جلو آورد و گفت: «پرچم ایران رو روی دستم بکشید.» خانمی که چهره‌پردازی می‌کرد پرسید: «کجای دستت؟» پسر آستینش را بالا زد و نقطه‌ای را نشان داد؛ درست روی شاهرگ. خانم با تعجب گفت: «چرا اینجا؟» بدون مکث و با آن حس غرور کودکانه و غیرت زنجانی گفت: «می‌خوام همه بدونن برای ایران از جونم هم می‌گذرم.» خانم قلم‌مو را در رنگ زد و آرام سه رنگ پرچم را روی دستش کشید؛ سبز، سفید، قرمز. کودک دستش را بالا گرفت و با دقت به پرچمی که روی شاهرگش نشسته بود نگاه کرد. #غیرت_زنجانی #زنجانیلار_قان_ورر #انـــقلابـا_جان_ورر @hamshenasi

#اقتصاد_جنگ فایننشال تایمز: سقوط همزمان سهام و اوراق قرضه؛ شوک ایران سرمایه‌گذاران را بدون پناهگاه گذاشت. Stocks and bonds slump in tandem as Iran shock leaves investors ‘nowhere to hide. ▫️تنش‌ها یا اخبار غیر منتظره مرتبط با ایران باعث ایجاد موجی از ترس در بازارهای مالی شده است. در حالت عادی، وقتی بازار سهام سقوط می‌کند، سرمایه‌گذاران به سمت اوراق قرضه می‌روند تا امنیت دارایی خود را حفظ کنند، اما در این «شوک»، هر دو بازار (سهام و اوراق قرضه) به طور همزمان افت کرده‌اند که نشان‌دهنده‌ی نبود یک جایگزین امن برای سرمایه‌گذاران است. منبع: https://www.ft.com/content/9b9b3121-851e-4cf9-bdcf-af8b17ee53c7 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

#اقتصاد_جنگ در این گزارش، این نمودار هم منتشر شده است. تحلیل این نمودار در سه نکته‌ی کلیدی: ▫️سقوط همزمان: برخلاف روال عادی که اوراق قرضه، ضرر سهام را جبران می‌کنند، در سال ۲۰۲۶ هر دو دارایی با هم سقوط کرده‌اند و سرمایه‌گذاران عملاً «هیچ پناهگاه امنی» در بازار ندارند. ▫️بدترین عملکرد در ۴ سال اخیر: شدت افت بازدهی در ماه اخیر به بیش از ۵- (منفیِ پنج) درصد رسیده است که از زمان بحران‌های تورمی سال ۲۰۲۲ بی‌سابقه بوده و نشان‌دهنده یک شوک بزرگ به پورتفوهای جهانی است. ▫️پایان دوره‌ی ثبات: پس از یک دوره رشد نسبتاً پایدار در سال‌های ۲۰۲۴ و ۲۰۲۵، این ریزش ناگهانی نشان‌دهنده وقوع یک رخداد غیرمنتظره (ژئوپلیتیک یا اقتصادی) است که اعتماد بازار را به‌کلی سلب کرده است. 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

#تحلیل_راهبردی مصر سعید اشیری 📌موضع راهبردی مصر در قبال ایران در فضای جنگ رمضان، ترک تنش و لزوم استفاده از ظرفیت مذاکره، بوده است. این موضع مصر، نه یک اتفاق ناگهانی بلکه حاصل تلاقی چندین علت کلیدی برای قاهره است. به این نکات و علل، باید توجه بیشتری کرد: یک. بقای اقتصادی و «شاهرگ» کانال سوئز مقاومت یمن وارد کارزار‌ جنگ رمضان شده است. برای مصر، اقتصاد فراتر از سیاست است و اقتصاد، یک موضوع امنیتی و خطیر است. فعال شدن حوثی‌ها و مقاومت یمن و حملات در دریای سرخ و ناامنی در تنگه‌ی هرمز، درآمد حاصل از کانال سوئز را - که یکی از منابع اصلی ارزآوری مصر است - به‌شدت تهدید کرده است. دو. استدلال امنیتی قاهره مصر دریافته است همراهی با ائتلاف‌های نظامی علیه ایران، تنها باعث تشدید ناامنی در دریای سرخ و توقف کامل تردد کشتی‌ها می‌شود. بر این پایه، همکاری یا دست‌کم عدم تقابل با ایران، راهبردی برای «آرام‌سازی» غیر مستقیم نیروهای همسو با ایران در باب‌المندب و تضمین بقای اقتصادی مصر است. سه. تغییر «ادراک تهدید» (از ایران به اسرائیل) یک چرخش پارادایمیک در ذهنیت نخبگان امنیتی مصر رخ داده است. پیش‌فرض قدیمی چنین بود: ایران تهدید اصلی برای نظم منطقه‌ای است؛ اما واقعیت جدید در ۲۰۲۶ این است: پس از عملیات‌های گسترده و غیر قابل پیش‌بینی اسرائیل در منطقه (از جمله در غزه و لبنان و حتی تهدید به جابجایی جمعیت فلسطینی به سینا)، قاهره اکنون «توسعه‌طلبی اسرائیل» را تهدیدی فوری‌تر و جدی‌تر از «نفوذ ایران» می‌بیند. چهار. بی‌اعتمادی به «چتر امنیتی» آمریکا (دوران ترامپ) آمریکا با جنگ رمضان، نشان داد تنها و تنها امنیت و رشد اسرائیل برای او اصالت دارد و منافع دیگر کشورها، همواره باید فدای اسرائیل شود. شاید مصر نگران است که آمریکا منطقه را در یک جنگ ویرانگر رها کند و هزینه‌های انسانی و موج پناهندگان آن بر دوش قاهره بیفتد. پنج. همگرایی با بلوک شرق (چین و بریکس) عضویت مصر در بریکس و سرمایه‌گذاری‌ عظیم ۱۸ میلیارد دلاری چین در زیرساخت‌های انرژی و لجستیک مصر در اوایل سال ۲۰۲۶، قاهره را به مدار قدرت‌های شرقی نزدیک‌تر کرده است. چین خواهان ثبات در ایران برای تأمین انرژی خود است. فشار پکن بر قاهره برای پرهیز از تنش با تهران، اهرم بسیار قدرتمندی است که مصر نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد. برآیند ▫️مصر تلاش می‌کند به جای «سرباز پیاده‌ی» آمریکا بودن، نقش «میانجی بزرگ» را ایفا کند تا هم وزن دیپلماتیک خود را حفظ کند و هم از ترکش‌های جنگ احتمالی در امان بماند. ▫️«ناتوی عربی» پیش‌تر یک تهدید بزرگ برای ایران و جبهه‌ی مقاومت بود اما با جنگ رمضان، گویی کمر این ائتلاف شکسته است. ▫️می‌توان چشم‌انداز امیدوارکننده‌تری از ارتباط میان ایران و مصر را تصور کرد و یکی از عوامل کلیدی آن، یاری و پشتیبانی مقاومت یمن از ایران است. 👈تحلیل مختصر و مستند: @drAshiri

#رتوریک_جنگ ایران یک تمدن است؛ اسرائیل یک پادگان؛ اما نظام سیاسی آمریکا به نحوی قانع شده، برای خشنودی آن پادگان، باید با آن تمدن دشمنی کند!

#رتوریک_جنگ ‌ایرانی‌ها کلا یک دسته‌اند؛ ‌اونایی که زیر اون پرچم نجسِ سفید و آبی نرفتن…

#تحلیل_راهبردی تا الان جنگ را برده‌ایم/ با چهل درصد جهان داریم میجنگیم‌! در گفت‌وگو با ایرنا؛ 🔸لیلاز: ایران جنگ را برده است/کنترل تنگه هرمز اقدامی بسیار هوشمندانه است 🔹سعید لیلاز، تحلیلگر اقتصادی با تاکید بر اینکه ایران هم در صحنه میدانی و هم از منظر سیاسی، تبلیغاتی و روابط عمومی جنگ ائتلاف آمریکا و اسرائیل را برده است، بر این باور است که حتی اگر آمریکا بخواهد تهدید خود را علیه بخشی از ۱۰۰ هزار مگاوات ظرفیت برق ایران اجرایی کند، به دلیل واکنش جمهوری اسلامی ایران، بازارهای مالی جهان به شدت سقوط خواهند کرد و حتما روی همه ساختارهای اقتصادی جهان اثر خواهد گذشت. 🔹با توجه به سوابقی که من از امپریالیسم آمریکا از جنگ جهانی دوم به بعد سراغ دارم، هرگونه شرارتی از طرف ایالات متحده آمریکا علیه جمهوری اسلامی را ما باید جدی بگیریم و هرگونه تحلیلی را باید محتمل فرض کنیم. گرچه خودِ این افزایش مهلت‌هایی که آقای ترامپ دائماً می‌گوید، نشان‌دهنده ضعف آمریکا است؛ چنانکه حمله به تأسیسات صنعتی تولید فولاد در امروز - ۷ فروردین - هم همین را نشان می‌داد. همین‌طور هم حملاتی که اخیراً به واحدهای مسکونی شروع شده؛ این‌ها همه نشان می‌دهد که جمهوری اسلامی جنگ را برده است. اگر نبرده بود، ما هرگز با چنین تهدیدها یا با چنین حرکت‌هایی مواجه نمی‌شدیم. 🔹به نظر من، چنین حمله‌ای یک حرکت آخرالزمانی است یعنی هم از طرف آمریکا و هم واکنش جمهوری اسلامی واکنش آخرالزمانی خواهد بود و حتماً روی همه ساختارهای اقتصادی جهان اثر می‌گذارد. گرچه در مورد کشورهایی که وابستگی بیشتری به واردات انرژی دارند این اثر در ابتدا شدیدتر است، ولی بعد به بازارهای مالی، بازارهای فلزات گرانبها و بقیه بخش‌ها هم سرایت خواهد کرد. 🔹 تصویری که من از اوضاع میدانی دارم این است که جمهوری اسلامی جنگ را در صحنه میدانی برده است و همه دنیا همین‌طور فکر می‌کنند. جالب اینجاست که ما جنگ را در صحنه سیاسی، تبلیغاتی و روابط عمومی هم برده‌ایم؛ یعنی ایالات متحده آمریکا الان بعد از یک ماه، بازنده جنگ است. 🔹من به شما بگویم هر کس به شما بگوید این جنگِ ایران با آمریکا و اسرائیل است، یقین کنید به شما دروغ گفته؛ این جنگ، جنگ ایران با کل ناتو و کل جهان عرب است. شک نکنید که ایران به تنهایی الان در برابر کل ناتو و کل جهان عرب ایستاده است. 🔹من احتمال اینکه بخواهند بین ۵ تا ۲۰ درصد از ظرفیت تولید برق نیروگاهی ایران را هدف قرار بدهند، به هیچ وجه نادیده نمی‌گیرم؛ به دلیل اینکه از نظر فنی هم به دلیل پراکندگی ظرفیت تولید برق ایران، مقدور نیست. ما دهمین اقتصاد تولیدکننده برق جهان هستیم 🔹نوع تدابیری که در تنگه هرمز به کار رفته، تا الان گونه‌ای از جنگ‌های نامتقارن را پدید آورده که امکان کنترل مؤثر تنگه را فراهم کرده است. ما تنگه را نبستیم، بلکه تحت کنترل نظامی درآوردیم. بستن کامل تنگه برای اینکه هیچ‌کس نتواند از آن استفاده کند کار خیلی سختی نیست، اما کاری که انجام می‌شود بسیار، بسیار هوشمندانه و مدبرانه است؛ یعنی تنگه تحت نظارت و کنترل است. وقتی ما از شکست آمریکا صحبت می‌کنیم، یعنی شکست آمریکا، کل ناتو و کل جهان عرب؛ یعنی حدود ۷۰ تا ۷۵ درصد کل قوای مسلح و هزینه‌های نظامی جهان. حدود ۴۰ کشورها الان در عمل با ایران درگیر هستند و عظمت این پیروزی با این فرض خیلی عجیب است. من مطمئنم که این جنگ همین الان به نفع ایران تمام شده است. منبع: https://www.irna.ir/news/86112168/لیلاز-ایران-جنگ-را-برده-است-کنترل-تنگه-هرمز-اقدامی-بسیار-هوشمندانه 👈تحلیل‌های مختصر و مستند: @drAshiri

آیا حکام عرب از تحقیر شرم آور ترامپ خجل خواهند شد، پاسخ را در شعر احمد مطر شاعر برجسته عراقی می توان یافت 🍁قصيدة للشاعر أحمد مطر أمس اتصلت بالأمل قلت له: هل ممكن أن يَخرج العطر لنا من الفسيخ والبصل..؟ قال: أجل. قلت: وهل يمكن أن تشعَل النار بالبلل..؟ قال: أجل. قلت: وهل من حنظل يمكن تقطير العسل..؟ قال: أجل قلت: وهل يمكن وضع الأرض في جيب زحل..؟ قال: نعم، بلى، أجل، فكل شيء محتمل. قلت: إذن حكام العرب سيشعرون يوما بالخجل ؟ قال: ابصق على وجهي إذ هذا حصل. 🍁ترجمه فارسی قصیده احمد مطر دیروز با آرزو تماس گرفتم. به او گفتم: آیا عطر از فسیخ و پیاز می‌تواند به دست آید؟ گفت: بله. گفتم: آیا می‌توان آتش را با رطوبت روشن کرد؟ گفت: بله. گفتم: آیا می‌توان عسل را از حنظل تقطیر کرد؟ گفت: بله. پرسیدم: آیا می‌توان زمین را در جیب زحل قرار داد؟ گفت: بله، بله، بله، هر چیزی ممکن است. گفتم: پس آیا حاکمان عرب روزی خجل خواهند شد؟ گفت: اگر این اتفاق افتاد، به صورت من تف کنید. @hamshenasi

#تحلیل_دیدگاه #جان_مرشایمر چرا در این روزها توجه به «جان مرشایمر» زیاد است؟ سعید اشیری در اخبار و برنامه‌های تحلیلی مختلف، جان مِرشایمر (John Mearsheimer) بسیار مورد توجه جهانیان است و این‌روزها و در اخبار ایرانی نیز اینچنین است. بدون شک یکی از تأثیرگذارترین، بحث‌برانگیزترین و «رک‌گوترین» نظریه‌پردازان روابط بین‌الملل در عصر حاضر است. برخی رسانه‌ها او را «پیامبر مکتب رئالیسم» در روابط بین‌الملل در قرن بیست‌ویکم دانسته‌اند. در ادامه دلایل اصلی اهمیت او را بررسی می‌کنیم: یک. بنیان‌گذار «رئالیسم تهاجمی» مرشایمر با کتاب مشهور خود: «تراژدی سیاست قدرت‌های بزرگ»، دنیای اندیشه‌ها و سیاست، با تکانه‌ای خاص مواجه ساخت؛ برخلاف رئالیست‌های قدیمی که معتقد بودند دولت‌ها فقط به دنبال حفظ وضع موجود هستند، او استدلال می‌کند: ▫️نظام بین‌الملل آنارشیک است (رئیسی بالای سر کشورها نیست)؛ ▫️کشورها هرگز نمی‌توانند از نیت واقعی همسایگانشان مطمئن باشند؛ ▫️بنابراین، تنها راه بقا، به حداکثر رساندن قدرت است. از نظر او، قدرت‌های بزرگ چاره‌ای ندارند جز اینکه برای تبدیل شدن به یک «هژمون» (قدرت مسلط) تلاش کنند تا خیالشان راحت شود. این دیدگاه (واقع‌گرایی) دقیقا در نقطه‌ی مقابل کسانی مثل دکتر #ظریف است که خود را ایده‌آلیست در فضای نظری بین‌الملل می‌دانند. دو. پیش‌بینی بحران/جنگ اوکراین دلیل اینکه نام مرشایمر در سا‌های اخیر دوباره بر سر زبان‌ها افتاد - ترند شده - سخنرانی‌ها و مقالات او در سال ۲۰۱۴م. است. او سال‌ها پیش از جنگ ۲۰۲۲، هشدار داده بود که تلاش غرب (ناتو و اتحادیه اروپا) برای تبدیل اوکراین به سنگر غرب در مرز روسیه، منجر به یک جنگ ویرانگر خواهد شد. سه. نظریه‌ی «ظهور نه‌چندان مسالمت‌آمیز» چین در حالی که بسیاری در دهه‌های گذشته امیدوار بودند چین با رشد اقتصادی، به یک عضو آرام در جامعه‌ی جهانی تبدیل شود، مرشایمر همواره ساز مخالف می‌زد. او معتقد بود/است: ▫️چین قطعاً تلاش خواهد کرد بر آسیا مسلط شود (همان‌طور که آمریکا بر نیم‌کره‌ی غربی مسلط است)؛ ▫️آمریکا هم تمام تلاش خود را برای مهار چین به کار خواهد بست؛ ▫️نتیجه: رقابت شدید و خطرناک میان این دو قدرت است که گریزی از آن نیست. چهار. نقد سیاست خارجی آمریکا (لابی اسرائیل) مرشایمر به همراه استیون والت، کتاب جنجالی «لابی اسرائیل و سیاست خارجی آمریکا» را نوشت. او در این کتاب استدلال کرد حمایت بی‌چون‌وچرای آمریکا از اسرائیل همیشه به نفع منافع ملی آمریکا نیست و تحت تأثیر فشارهای گروه‌های ذی‌نفوذ داخلی است. این موضوع باعث شد او همزمان «محبوب» و «منفورِ» گروه‌های مختلف سیاسی شود. پنج. صراحت لهجه و «بدبینی علمی» مرشایمر به خاطر لحن صریح و گاه «بی‌رحمانه»‌اش شناخته می‌شود. او اهل تعارفات دیپلماتیک یا صحبت از «صلح جهانی» و «حقوق بشر» به عنوان عامل تعیین‌کننده در روابط بین‌الملل نیست. او معتقد است دنیا جای خطرناکی است و دولت‌ها باید بر اساس منافع و قدرت بازی کنند، نه آرزوهای قشنگ. برآیند جان مرشایمر مهم است چون: ▫️چارچوب فکری جدیدی برای درک رفتار قدرت‌های بزرگ ارائه داده است؛ ▫️منتقد سرسخت سیاست‌های لیبرال و مداخله‌گرایانه‌ی آمریکا است؛ ▫️نظریاتش در توضیح رقابت آمریکا و چین و جنگ اوکراین بسیار کاربردی هستند. ▫️حتی اگر کسی با او مخالف باشد (که کم هم نیستند)، نمی‌تواند تأثیر او را در تحلیل‌های استراتژیک نادیده بگیرد. او به ما یادآوری می‌کند که در زیر لایه نازک قوانین بین‌المللی، هنوز منطق قدرت و زور حکم‌فرماست. ❓ یک پرسش مهم. به نظر شما، نگاه «بدبینانه‌ی» مرشایمر به دنیا به واقعیت نزدیک‌تر است یا نگاه «خوش‌بینانه‌ی» کسانی که به همکاری‌های بین‌المللی باور دارند؟ تجربه‌ی برجام، چه درسی به ما می‌دهد؟ 👈تحلیل مختصر و مستند: @drAshiri