جنگ علیه ایران: هزینه تشدید تنش و خطرات انفجار منطقه‌ای مقاله‌ای که در روزنامه القدس العربی لندن به قلم دکتر سعید الشهابی و به زبان عربی منتشر شد) دوشنبه 16 مارس 2026 https://www.alquds.co.uk/%d8%a7%d9%84%d8%ad%d8%b1%d8%a8-%d8%b9%d9%84%d9%89-%d8%a5%d9%8a%d8%b1%d8%a7%d9%86-%d9%83%d9%84%d9%81%d8%a9-%d8%a7%d9%84%d8%aa%d8%b5%d8%b9%d9%8a%d8%af-%d9%88%d9%85%d8%ae%d8%a7%d8%b7%d8%b1-%d8%a7%d9%84 / دکتر سعید الشهابی علیرغم سکوت بین‌المللی پیرامون جنگ ایالات متحده علیه ایران، صداهای آزاد بی‌شماری، از سوی نویسندگان و سخنوران در سراسر جهان، برای محکوم کردن این تجاوز و درخواست توقف فوری آن برخاسته است. . رئیس جمهور آمریکا و مشاورانش فکر می‌کردند که جنگ در عرض چند روز پایان می‌یابد، زیرا آمریکا تسلیحات بسیار بیشتری نسبت به ایران، به ویژه قدرت هوایی آن، در اختیار داشت. با این حال، واضح است که جنگ به این زودی‌ها پایان نخواهد یافت. ایرانی‌ها قبلاً این را گفته‌اند: آمریکا تصمیم به شروع جنگ گرفت و ما تصمیم خواهیم گرفت که چه زمانی پایان یابد. با وجود برتری نظامی کیفی و کمی آمریکا، واضح است که جنگ محدود به سلاح نیست و ایرانی‌ها استقامت یک درگیری طولانی را دارند. ترامپ می‌توانست تاریخ معاصر را مطالعه کند و کشف کند که آنها در دهه 1980 هشت سال با عراق جنگیدند و از زمان پیروزی انقلابشان در سال 1979 خود را در یک "جنگ آشکار" با آنچه "نیروهای استکبار" می‌نامند، در نظر گرفته‌اند. علیرغم مواجهه با فشارهای سیاسی و اقتصادی و محاصره‌ای که بیش از چهار دهه به طول انجامید، آنها توانستند صنایع نظامی خود را توسعه دهند و موشک‌هایی تولید کنند که ارتش آمریکا، با وجود استفاده از قدرتمندترین بمب‌های خود، قادر به نابودی آنها نبود. بعید نیست که ترامپ در دامی که بنیامین نتانیاهو برای او پهن کرده بود، افتاد، کسی که می‌خواست آمریکا به نمایندگی از اسرائیل علیه ایران جنگ کند. « هفته گذشته، آرونداتی روی، نویسنده و رمان‌نویس مشهور هندی، آمریکا را «یک قدرت امپریالیستیِ اغراق‌آمیز، فریبکار، حریص، غارتگر منابع، بمب‌انداز و متحدانش که سعی دارند کل جهان را با زور مطیع خود کنند» توصیف کرد. مقاله‌ی ژرف‌اندیشانه، هرچند تا حدودی خودانتقادی او ادامه داد: «ما چه نوع مردمی هستیم که دولت منتخب ما نمی‌تواند در برابر ایالات متحده بایستد و آن را محکوم کند، زمانی که سران کشورهای دیگر را می‌رباید و ترور می‌کند؟ آیا ما راضی هستیم که این کار را با ما انجام دهند؟ اینکه نخست‌وزیر ما به اسرائیل سفر می‌کند و نتانیاهو را تنها چند روز قبل از حمله‌اش به ایران در آغوش می‌گیرد؟» « استیو سیبولد، نویسنده و اینفلوئنسر آمریکایی، از وضعیت امور در آمریکا انتقاد کرد و گفت که دیگر امن نیست. او افزود: «ترامپ مردی بی‌اخلاق است که به هوادارانش دروغ می‌گوید... شرم‌آور است که این افراد به این راحتی فریب می‌خورند. او آمد و گفت که جنگ به راحتی پایان می‌یابد تا بازارهای متزلزل را آرام کند.» « بعید نیست که جنگ فعلی آمریکا در خلیج فارس به باتلاقی شبیه جنگ ویتنام تبدیل شود. قدرت نظامی به تنهایی مسیر جنگ‌ها را تعیین نمی‌کند. اگر رئیس جمهور آمریکا به دنبال یک "پیروزی" سریع برای بهبود شانس خود در انتخابات ریاست جمهوری که قرار است دو سال دیگر برگزار شود، است، باید نیروهای خود را به میدان بفرستد، زیرا جنگ‌ها فقط از طریق هوا به پیروزی نمی‌رسند. هرگونه شکست نظامی یا تعداد زیادی تلفات آمریکایی بر این شانس‌ها تأثیر منفی خواهد گذاشت و می‌تواند به شکستی قاطع برای این رئیس جمهور منجر شود، که اغلب از بخت و اقبال خوبی برخوردار بوده است. رسوایی اپستین برای پایین کشیدن او از ریاست جمهوری کافی بود، اما او فرار کرد. این پرونده مشابه ماجرای پروفومو در سال ۱۹۶۳ است، یک رسوایی سیاسی و جنسی بریتانیایی که دولت محافظه‌کار را به لرزه درآورد. جان پروفومو، وزیر جنگ، با مدل کریستین کیلر، که او نیز با یک وابسته نظامی شوروی مرتبط بود، رابطه داشت. این رسوایی منجر به استعفای پروفومو پس از دروغ گفتن به پارلمان و کمک به سقوط دولت هارولد مک‌میلان، در بحبوحه ترس از نقض امنیتی، شد. در هر صورت، جایگاه ترامپ در میان رأی‌دهندگان متزلزل شده است و این ممکن است او را به سمت حمله به ایران با همکاری اسرائیل سوق داده باشد، به این امید که حمایت لابی صهیونیستی در ایالات متحده را به دست آورد. با این حال، این بعید به نظر می‌رسد و اگر جنگ به زودی پایان نیابد، آمریکا با دوره سختی روبرو خواهد شد. .

وقتی سرنوشت بشریت به هوس‌های یک حاکم، چه منتخب و چه غیر منتخب، گره بخورد، امور کشوری که او بر آن حکومت می‌کند، پیشرفت نخواهد کرد. خداوند بشر را آفریده و به او ذهنی عطا کرده است که قادر به هدایت مسیر خود در جنبه‌های سیاسی و سایر جنبه‌های زندگی است. وقتی حاکمی، فارغ از ارزش‌ها یا اصول، قدرت را به دست می‌گیرد و با مقام خود و مردم با تکبر و غرور رفتار می‌کند، امور آنها درست نخواهد شد و کشور سرگردان خواهد ماند. آمریکا نیز از این قاعده مستثنی نخواهد بود و تا زمانی که ترامپ در ریاست جمهوری باقی بماند، سرنوشت آن جنگ و زیان است و همچنان مورد خشم بشر خواهد بود. تاکنون، آمریکا معتقد بود که قدرت اقتصادی و نظامی‌اش، آن را از احترام جهانی مصون می‌کند. اما آنچه اکنون اتفاق می‌افتد، صرفاً تکرار صحنه‌ها، داستان‌ها و پیچیدگی‌های تاریخ معاصر است. . ترامپ امیدوار بود که شرایط داخلی ایران به او در دستیابی به هدف اصلی‌اش یعنی تغییر رژیم کمک کند. او این هدف را پنهان نمی‌کند، با وجود اینکه سعی می‌کند آن را با بهانه‌های دیگری مانند حذف برنامه هسته‌ای ایران پنهان کند. او بارها از مردم ایران خواسته است که "شورش" کنند و رژیم را سرنگون کنند، اما این اتفاق نیفتاده است. چگونه مردمی که انقلاب خود را شکل داده‌اند، انواع مختلف تحریم‌های آمریکا را تحمل کرده‌اند و دهه‌ها محاصره را تحمل کرده‌اند، می‌توانند به فراخوانی که از واشنگتن صادر می‌شود و هدف آن مطیع کردن آنها با زور است، گوش فرا دهند؟ چگونه قربانیان موشک‌های آمریکایی که رهبران و دانشمندان آنها را کشته و کشورشان را ویران کرده است، می‌توانند به استقبال یک پروژه سیاسی بروند که تعصب مطلق خود را نسبت به رژیم اسرائیل که در ماه مبارک رمضان علیه آنها جنگ به راه انداخت و هیچ توجهی به شرایط آنها یا احترام به اعتقاداتشان نشان نداد، پنهان نمی‌کند؟ مردم ایران می‌دانند که برخی با صهیونیست‌ها متحد شده‌اند تا رژیم را سرنگون کنند و سپس ایران را اشغال کنند. این افراد در اتحاد خود تا آنجا پیش رفته‌اند که اکنون در هر تظاهرات و تجمعی، پرچم‌های اسرائیل و آمریکا را در کنار پرچم خود، که مربوط به دوران شاه است، برافراشته‌اند. این اقدامات عاری از تدبیر و دوراندیشی است و نیات واقعی حاکمان آمریکا و اشغالگران فلسطین را آشکار می‌کند. این شتاب در افشای ماهیت رژیمی که آنها به عنوان جایگزینی برای جمهوری اسلامی در تلاش برای ایجاد آن هستند، مستقیماً به حاشیه راندن گروه‌های مخالف کمک می‌کند. ایرانیان دارای احساسات میهن‌پرستانه عمیقی هستند که افراد شریف در میان آنها را وادار می‌کند تا اجازه ندهند دیگران سرزمینشان را اشغال کنند یا مسیر خود را دیکته کنند. جناح‌های مختلفی از مخالفان در داخل و خارج از کشور فعالیت می‌کنند، اما با درجه‌ای از عزت نفس، دخالت خارجی را رد می‌کنند و از هرگونه وابستگی به آمریکا یا اسرائیل اجتناب می‌کنند. با وجود تلاش‌های آمریکا و اسرائیل برای ایجاد شرایط امنیتی و نظامی خطرناک با هدف جلوگیری از راهپیمایی‌های روز قدس، که میلیون‌ها نفر در آخرین جمعه ماه رمضان در آن شرکت می‌کنند، بعید است که به طور کامل از آنها جلوگیری شود و متوقف کردن آنها غیرممکن است. . در دوران ترامپ، آمریکا در آشفتگی ذهنی و سیاسی فرو رفته است. او مردی عاری از نظریه‌های سیاسی یا اظهارات متمایز است؛ بلکه تاجری است که منافع شخصی و معاملات تجاری او را هدایت می‌کند. در نتیجه، سیاست‌های او متحدان را از خود بیگانه کرده است، گاهی از طریق تلاش‌هایش برای تضعیف ناتو با انتقاد شدید از کشورهای عضو، گاهی از طریق تلاش‌هایش برای تصرف گرینلند، قلمرو دانمارک، که نخست وزیر آن، مته فردریکسن، را مجبور کرد از او بخواهد تهدید به الحاق را متوقف کند یا با خروج از ناتو روبرو شود، و گاهی اوقات از طریق پیگیری سیاست‌هایی متفاوت از متحدانش. . جایگاه ترامپ نزد رأی دهندگان متزلزل شده است و این امر ممکن است او را واداشته باشد تا با همکاری اسرائیل به ایران حمله کند، به این امید که حمایت لابی صهیونیستی در ایالات متحده را به دست آورد.

مواضع اخیر بریتانیا، چه سیاسی و چه نظامی، کمتر با سیاست‌های دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا، همسو به نظر می‌رسد و سوالات گسترده‌تری را در مورد آینده هماهنگی در ناتو و ماهیت نقش اروپا در درگیری‌های منطقه‌ای مطرح می‌کند. تنها شش ماه پیش، ترامپ ادعا کرد که به «هفت جنگ بی‌پایان» پایان داده است، بیانیه‌ای که به ویژه در سخنرانی او در مجمع عمومی سازمان ملل در سپتامبر گذشته برجسته شد، جایی که او خود را به عنوان یک صلح‌طلب جهانی شایسته جایزه نوبل توصیف کرد. بسیاری این اغراق سیاسی را با هدف تقویت وجهه او برای کسب جایزه صلح نوبل، که او به شدت آرزوی آن را دارد، دانستند. مردی که واقعاً عاشق صلح است، دیگران را تهدید نمی‌کند یا کشورهای آنها را با موشک‌های مخرب که هیچ چیز را سالم باقی نمی‌گذارد، بمباران نمی‌کند، همانطور که اکنون انجام می‌دهد. . منطقه تحت قلدری آمریکا و اسرائیل به کجا خواهد رسید؟ این اتحاد به دنبال تغییر شکل خاورمیانه برای تضعیف نفوذ منطقه‌ای ایران و جایگزینی آن با هژمونی اسرائیل است. این هدف عملیات نظامی است که منطقه تحت پوشش «استراتژی تجزیه ایران» در معرض آن قرار دارد. این امر در حال حاضر منجر به ایجاد یک محیط امنیتی جدید شده است که بسیاری را نگران می‌کند. این رژیم اشغالگر به دنبال تثبیت خود به عنوان قدرت امنیتی غالب در خاورمیانه است و هدف آن تغییر شکل نظم منطقه‌ای است. عملیات نظامی آمریکا و اسرائیل با هدف شکستن کامل قدرت ایران انجام می‌شود، اما آنها شرایط نظامی، سیاسی و امنیتی خطرناکی را در منطقه ایجاد کرده‌اند. دستیابی به «پیروزی» قاطع علیه کشوری که قدرت قابل توجهی دارد، کار آسانی نیست. علاوه بر این، جنگ افروزی این اتحاد خارج از چارچوب‌های قانونی و بدون مجوز بین‌المللی، تجاوز محسوب می‌شود و این واقعیت را تأیید می‌کند که اسرائیل منبع اصلی تنش و بی‌ثباتی است. این اسرائیل است که علیه همسایگان خود، گاهی در لبنان، گاهی در غزه و گاهی در سوریه، عراق و یمن و اخیراً در ایران، جنگ به راه می‌اندازد. این چه نوع رژیمی است که جز از طریق تجاوز نمی‌تواند با همسایگان خود همزیستی داشته باشد؟ چه امنیت یا صلحی می‌تواند تحت این واقعیت‌های تلخ در منطقه حاکم شود؟ اگر جهان به دنبال امنیت پایدار در خاورمیانه است، باید با سیاست‌های تجاوز، توسعه‌طلبی، قلدری و استکبار اسرائیل مقابله کند. بدون این، تنش و ناامنی ادامه خواهد یافت. آیا این چیزی است که سازمان ملل و شورای امنیت می‌خواهند؟ *نویسنده بحرینی

دعوت به مراسم رونمایی «شاهی که آخر شد» جلد اول بررسی اسنادی و پژوهش محور زندگی محمدرضا پهلوی (از تولد تا سلطنت) به قلم عباس سلیمی نمین انتشار یافت. این اثر ابتدا نگاهی روان‌‌شناسانه به رفتار اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی رضاخان، که بعد از کودتای 1299 خ. به قدرت پرتاب شد، و منسوبان و منصوبان وی دارد، سپس نویسنده به برخی مشهورات می‌پردازد و به نتایج قابل تأملی نزدیک می‌شود؛ از جمله این‌که آیا سفر به اصطلاح تحصیلی پر هزینه ولیعهد به سوییس نتیجه مثبتی هم داشت؟ ارتش بعد از اختصاص بخش اعظم بودجه چندین ساله کل کشور به آن آیا نهایتاً رویکرد ملی یافت یا شخصی و چرا؟ نتیجه بررسی کمیسیون تحقیقات مجلس شورای ملی در مورد جواهرات سلطنتی چه بود؛ خیانت یا صداقت در امانت؟! آیا مشهورات در مورد عامل مرخص کردن حقارت‌بار سربازان از پادگان‌ها در شهریور 1320 بهره‌ای از حقیقت برده است؟ همچنین خواننده اثر می‌تواند به طور مستدل از خیلی روایت‌های متضاد پیرامون یک موضوع عبور کند و به طور مستند به حقیقت نزدیک شود؛ زیرا عمده استنادات عرضه شده در «شاهی که آخر شد» به آثار منتشره در خارج کشور، گزارش‌های دستگاه دیپلماسی دول غربی حامی پهلوی و... باز می‌گردد؛ از این رو زمینه رسیدن به تشخیص هموار است؛ و بسیاری از پرسش‌ها از قبیل آن که چرا پهلوی اول و آخر هیچ‌کدام دیگری را قبول نداشتند و حضوری و غیابی به تخطئه یکدیگر می‌پرداختند، در نهایت محمدرضا با کدام پشتوانه بر تخت نشست و ده‌ها پرسش مربوط به تاریخ این ایام کشور می‌تواند به پاسخ خود نزدیک شود. دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران به عنوان ناشر این اثر از همه مشوقان تاریخ پژوهی دعوت می‌کند تا در مراسم رونمایی از این اثر پژوهشی روشنی‌بخش مشارکت جویند؛ باسپاس. انتشارات دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران زمان: یکشنبه سیزدهم اردیبهشت 1405 مکان: پردیس سینمایی باغ کتاب (بزرگراه شهید حقانی، بلوار کتابخانه ملی)

درسهایی در تحلیل گفتمان؛ دیدگاه استادان ایرانی (13) 13- تعریف گفتمان از دیدگاه دکتر فردوس آقاگل‌‌زاده دکتر فردوس آقاگل‌زاده از استادان برجسته و پیشگام در حوزه زبان شناسی و تحلیل گفتمان در ایران هستند. دیدگاه های ایشان در این زمینه در لینک زیر معرفی شده است: https://bashirwebnama.ir

خبرگزاری رضوی دوشنبه 14/02/1405 امام رضا(ع)؛ امام ارتباطات و رسانه؛ تحلیل دکتر حسن بشیر از سیره ارتباطی حضرت رضا(ع)/ارزیابی فعالیت‌های بنیاد امام رضا (ع)؛ موفق در شبکه‌سازی، نیازمند جهش علمی 🔸دکتر حسن بشیر؛ استاد علوم ارتباطات و پژوهشگر برتر فرهنگ رضوی در گفت و گویی مشروح با رضوی به تحلیل سیره ارتباطی امام رضا(ع) پرداخته است و به این سوال مهم پاسخ داده که سیره رضوی چگونه می تواند الگوی ارتباطات مدرن باشد؟ 🔺متن گفت و گو را در لینک👇 بخوانید. 📎https://www.razavi.news/fa/interview/129089 http://bashirwebnama.ir

(از بی شرفها نیستم) با طرف هستم، ولی، از بی شرفها نیستم من طرفدار نظام، از بی طرفها نیستم در خیابان همره مردم، به میدان آمدم لحظه ای پنهان نبودم، چون صدفها نیستم هر خیابان بوستانی، بوی آن عطر بهشت دست هایم بر درختان، با علفها نیستم نسل های دور و نزدیک اند در میدان عشق من درون نسل ها، با ناخلفها نیستم با صراحت عشق رهبر می تپد در قلب من این حقیقت را چشیدم، در بُلفها نیستم ناامیدی از میان مردمان عمری گریخت من پشیمان نیستم، اندر اسفها نیستم حسن بشیر 20/2/1405