خیلی وقت‌ها فکر می‌کنیم دلیل حالِ بد ما، آدم‌های اشتباه زندگی‌مان هستند... ‌ اما اگر همان احساس، با آدم‌های جدید هم تکرار شود چه؟ ‌ در این وویس، درباره یکی از مهم‌ترین موضوعات روان‌شناسی و رشد فردی صحبت کرده‌ام؛ اینکه چرا بعضی تجربه‌ها در زندگی ما مدام تکرار می‌شوند و چگونه آگاهی می‌تواند این چرخه را متوقف کند. ‌ اگر تا امروز احساس کرده‌ای بعضی رنج‌ها، بعضی رابطه‌ها یا بعضی بن‌بست‌ها مدام در زندگی‌ات تکرار می‌شوند، این وویس را با حوصله گوش کن. ‌ شاید پاسخ سؤالی را پیدا کنی که سال‌ها در ذهنت بی‌جواب مانده است. @drbitahosseinii

📌اگر وویس امروز را با دقت گوش کرده‌ای... حالا نوبت یک تمرین کوتاه است. 📍گاهی فقط با چند دقیقه مکث و چند سؤال درست، می‌توان چیزی را دید که سال‌ها از چشممان پنهان بوده است. 🌚امشب فقط ۱۰ دقیقه با خودت خلوت کن. یکی از اتفاق‌هایی را انتخاب کن که این روزها ذهنت را درگیر کرده است. حالا تصور کن تو بازیگر این صحنه نیستی... روی یکی از صندلی‌های سالن نشسته‌ای و داری زندگی خودت را از دور تماشا می‌کنی. ⁉️بعد این سه سؤال را روی کاغذ بنویس و صادقانه جواب بده: 1️⃣اگر این اتفاق برای عزیزترین دوستم افتاده بود، به او چه می‌گفتم؟ 2️⃣این اتفاق، چه چیزی را درباره خودم به من نشان می‌دهد که تا امروز ندیده بودم؟ 3️⃣اگر قرار باشد این تجربه مرا یک قدم بالغ‌تر، آرام‌تر یا آگاه‌تر کند، آن یک قدم چیست؟ 🌱این تمرین، دقیقاً همان چیزی است که امروز درباره‌اش صحبت کردیم؛ فاصله گرفتن از هیجان، و نزدیک شدن به آگاهی. ⚠️گاهی بزرگ‌ترین تغییر زندگی، از پیدا کردن یک پاسخ تازه شروع نمی‌شود... ✅️از عوض شدن نوع سؤال‌هایی که از خودمان می‌پرسیم آغاز می‌شود. @drbitahosseinii

🌙 زمزمه‌های شبانه با دکتر بیتا 🌓 همه‌ی ما جایی در زندگی، تردید را با خطر اشتباه گرفته‌ایم. فکر کرده‌ایم باید اول آرام شویم، بعد شروع کنیم؛ اما مغز، اطمینان را در پناهگاه یاد نمی‌گیرد. 🌚گاهی فقط با قدم برداشتن است که سیستمِ ترس می‌فهمد ابهام، همیشه تهدید نیست. @drbitahosseinii

🌱میدانی هم ریشه! 📌بعضی از ما انگار در یک اتاق انتظارِ بزرگ زندگی می‌کنیم؛ جایی که فکر می‌کنیم اگر آن چیزِ گمشده بیاید اگر آن ماشین باشد، آن جایگاه باشد، یا آن آدمِ خاص در زندگی‌مان باشد دکمه‌ی حال خوب روشن می‌شود. ما به این باورِ سمی عادت کرده‌ایم که خوشحالی، پاداشی است که باید از بیرون دریافت کنیم. 👈🏻اما حقیقتِ تلخ و در عین حال رهایی‌بخش این است: ذهنِ ما، صرفاً یک دریافت‌کننده است. اگر به مغزت گرسنگی بدهی، اگر او را با خوراک‌های مسموم (نشخوارِ نداشته‌ها، مقایسه، یا انفعال) پر کنی، مغز همان‌طور پاسخ می‌دهد: با اضطراب، با ملال، با افسردگی. 📍تفاوتِ آدمِ خودآگاه با بقیه در داشتنِ امکانات نیست؛ در هنرِ ورودی است. آدمِ خودآگاه می‌داند که اگر در چاهِ نداشته‌ها سقوط کند، غرق می‌شود. پس به جای نگاه کردن به دیوارِ بلند نداشته‌ها، شروع می‌کند به تزریقِ ورودی‌های درست به سیستمِ روانی اش. حتی اگر تمام روز را در شرایطِ سخت گذرانده باشد، می‌داند که ده دقیقه دویدن، خواندنِ چند خط متنِ اصیل، یا انتخابِ یک هم‌نشینیِ متفاوت، یک کُنش انقلابی است. ‌ ✅️این هنرِ بالغانه است: شکار کردنِ ورودی‌هایِ خوب در میانِ ویرانه‌هایِ نداشته‌ها. @drbitahosseinii

📌این ویدیو، دعوت به یک استعفا است. استعفا از جایگاهِ قربانی نداشته‌ها. 👈🏻بسیاری از ما، حال بدمان را به گردن آدم‌ها، موقعیت‌ها یا کمبودهای زندگی می‌اندازیم و در این "بهانه‌تراشیِ شیرین"، منفعل می‌مانیم. اما چیزی که در این ویدیو می‌شنوید، یک حقیقتِ بیولوژیک است: ✅️ حالِ روانیِ شما، خروجیِ ورودی‌هایِ شماست. ❗️اگر ورودیِ شما، فکر کردن به تمامِ چیزهایی است که ندارید، خروجی‌اش قطعاً فلج شدن است. اما اگر ورودیِ شما، حرکت‌هایِ کوچکِ بیولوژیک (مثل ورزش) یا تغذیه‌یِ ذهنیِ آگاهانه باشد، شما در حالِ تغییرِ شیمی درون خود هستید. 🌱قدرتِ واقعی، در داشتنِ همه‌چیز نیست؛ در این است که چطور با وجود خالی بودن دست‌ها، به ذهنتان خوراکِ درست تزریق می‌کنید. ‌ 📌پیش از آنکه دوباره به نداشته‌هایتان فکر کنید، این ویدیو را با نگاهی به عاملیتِ خودتان ببینید. @drbitahosseinii

📌تمرین امشب؛ ساده و کوتاه اما بسیار مهم و اثر گذار است. نامش را می گذاریم 🌱 «بستنِ ورودی‌های روز» 🌚هر شب، 5 دقیقه: 1️⃣ سه ورودیِ فرساینده‌ی امروز را بنویس (آدم، خبر، شبکه اجتماعی، فکر، موقعیت) 2️⃣ جلوی هرکدام بنویس: در من چه اثری گذاشت؟ اضطراب / خشم / انقباض / بی‌حسی / آشفتگی 3️⃣ فقط یک ورودیِ سالمِ جایگزین برای فردا انتخاب کن (پیاده‌روی، مطالعه، سکوت، تماس با یک آدم امن، موسیقی ...) 4️⃣ آخرش این جمله را بنویس: «این روز تمام شد؛ ذهنم لازم نیست آن را تا صبح حمل کند.» @drbitahosseinii

🌙 زمزمه‌های شبانه با دکتر بیتا 🌓 خودآگاهی، فرایند یکپارچه‌سازی قطعات پراکنده‌یِ "من" است؛ 🌚ما با انکار تاریکی‌هایمان، سال‌ها در آوارگی درون خود سکنی داشتیم. وقتی حقیقتِ عریان را در آغوش می‌گیری، این تبعیدِ ناخواسته به پایان می‌رسد، و برای اولین بار، مالک آن خانه‌ای می‌شوی که سال‌ها در آن غریبه بوده‌ای. @drbitahosseinii

مجموعه ی مربع خوشبختی @drbitahosseinii

🔴جلسه یک ✅مجموعه ی مربع خوشبختی @drbitahosseinii

مجموعه ی مربع خوشبختی @drbitahosseinii

🔴جلسه دو ✅مجموعه ی مربع خوشبختی @drbitahosseinii