می‌گفتن روح همه ی مردگان به هم وصل شده و از استخونهاشون یه موجود خیلی خیلی بزرگ بوجود اومده. نه یه روح. نه یه انسان. حالا اون موجود چی بوده؟ یه اسکلت غول‌آسا به اندازه یک برج. که اسمشGashadokuroبود. ترسناک‌ترین بخشش؟هیچ صدایی نداشت و اونقدر بزرگ بود که می‌تونست بالای درختا وایسه. اماهمونطور که گفتم شبا بی‌صدا حرکت می‌کرد. وقتی مردم تو جاده‌های تاریک راه می‌رفتن،یدفعه حس می‌کردن یه نفر داره نگاهشون می‌کنه ولی هرچی اینور اونورو نگاه میکردن چیزی نمیدیدن . چرا؟چون گاشادوکورو دقیقااا بالای سرشون وایساده بود و توی تاریکی به اونانگاه میکرد. ریش سفیدای ژاپنی می‌گفتن:«اگه نصفه شب صدای زنگ ضعیفی تو گوشت شنیدی فرار کن...چون اون صدا نشونه ی نزدیک شدن گاشادوکورو هستش» و اگه اون تو رو ببینه... دیگه هیچ راه فراری وجود نداره...

اما عجیب‌ترین بخش افسانه اینه که گاشادوکورو صرفا یه هیولا نیست.اون نماد تمام آدماییه که فراموش شدن. تموم کسایی که بی‌نامو نشون مردن. تموم کسایی که هیچ کس برای نبودشون ناراحت نبود:(((((( برای همین تو بعضی روایتا میگن: «او از روی خشم شکار نمی‌کند، او از روی تنهایی شکار می‌کند!»

قرن‌ها بعد، مردم هنوز تو شبای مه‌آلود از اون حرف می‌زنن. البته نه به خاطر اینکه واقعا دیده شده چون فکر اینکه چیزی به اندازه ی یه ساختمون درست بالای سرت وایساده باشه و تو متوجهش نشی ... خب.. اره دیگه بنظرم خیلی وحشت انگیزناکه

がしゃどくろ

حقیقتا از بین افسانه های ژاپنی من اینو خیلی دوست دارم حالا چرا؟

چونکه معمولا کسایی که ضعف دارن تو زندگیشون کسایین که خیلی زیاددد پتانسیل خطرناک شدنو دارن و اگه یکم اینجوری به این افسانه نگاه کنیم میشه این برداشت رو ازش داشته باشیم🤷🏻‍♀️

بنده از همین جا برای تک تکتون ارزو میکنم که هیچوقت و در هیچ جهان موازی تبدیل به گاشادوکورو نشین 💕💞✨

ی چیز جالب انگار تمام این هیولاها بخاطر رفتار بد ما به وجود اومدن -- دقیقااا یه جا خیلی رندوم خونده بودم«انسان ازهر هیولایی والاتر است»و خب.. اره دیگه

omg😭