منظورم این مدل مچ بند است بیمار عزیزمان بر عکس پوشیده بودند. این بخش علامت زده شده، باید در کف دست باشد نه پشت دست

🩸 وقتی زانو با کمکِ خونِ خودتان ترمیم می‌شود! امشب در کلینیک دو مورد تزریق PRP (پی‌ار‌پی) برای زانو انجام دادم. همیشه از من می‌پرسند چرا اینقدر به این روش علاقه دارم؟ بیایید خیلی ساده و خودمانی درباره‌اش صحبت کنیم: داستان PRP چیست؟ بدن ما یک سیستم تعمیر و نگهداری فوق‌العاده هوشمند دارد. وقتی جایی از بدنتان زخم می‌شود، پلاکت‌های خون اولین «نیروهای امدادی» هستند که به محل حادثه می‌رسند تا ترمیم را شروع کنند. در تزریق PRP ما چه کار می‌کنیم؟ ما فقط کمی از خون خودِ شما را می‌گیریم و با دستگاه، آن را طوری می‌چرخانیم که پلاکت‌های مفید (این نیروهای ترمیمی) از بقیه اجزای خون جدا و غلیظ شوند. حالا این «بمبِ ترمیمی» را که سرشار از فاکتورهای رشد است، مستقیم داخل مفصل زانو تزریق می‌کنیم. چرا این کار معجزه می‌کند؟ مفصل زانو به طور طبیعی خون‌رسانی ضعیفی دارد؛ یعنی مواد ترمیمی بدن به سختی به آنجا می‌رسند. با PRP، ما این محدودیت را دور می‌زنیم و مثل یک «غذای مقوی»، این مواد لازم را مستقیماً به قلبِ مفصل می‌رسانیم تا شروع به بازسازی کند. چرا این روش برای منِ پزشک، خاص است؟ من به عنوان متخصص طب فیزیکی، سال ۱۳۹۱ برای اولین بار در در کشور در دوره رزیدنتی این روش را انجام دادم و افتخار داشتم اولین مقاله علمی در این حوزه را نیز منتشر کنم. از آن سال تا امروز، رویکردم همیشه یک اصل ثابت بوده: «انتخاب دقیق بیمار». باور دارم PRP برای همه معجزه نمی‌کند؛ به همین دلیل، نه برای هر زانودردی، بلکه فقط برای کسانی که واقعاً از آن سود می‌برند و کاندیدای مناسبی هستند، این درمان را انجام می‌دهم. هدفم این است که به جای مسکن‌های موقت، به بدن کمک کنیم تا با استفاده از توانایی ذاتی خودش، ریشه مشکل را هدف بگیرد. اگر زانو‌درد دارید و به دنبال درمانی هستید که با علم روز و تجربه تخصصی همراه باشد، شاید وقت آن رسیده که به بدنتان فرصتِ ترمیم دهید. 💬 اگر سوالی دارید یا می‌خواهید بدانید آیا این روش برای زانوی شما مناسب است یا نه، به ادمین پیام بدهید یا برای مشاوره حضوری وقت بگیرید. عضویت در کانال ایتا: @drmianehsaz ارتباط با ادمین @monshidrmianesaz

این بیمار رفتن بود آرایشگاه از قضا آرایشگر معروف بود که مانورهای جااندازی گردن درد را بلد است و شهره شهر بود گفت قبل از کار آرایشگاه ، بیا گردنت را خوب کنم متاسفانه بعد از انجام مانیپولاسیون گردن دچار سکته مغزی شد فرد جوان تا آخر عمر فلج خواهد بود چون یکی از شریان های مغزی که از گردن عبور میکند، بین مهره ها گیر افتاد، خون به مغز نرسید و سکته رخ داد

«معجزه‌ای که در اینستاگرام می‌بینید، ممکنه به قیمتِ سکته‌ی مغزی تموم بشه!» حتماً شما هم ویدئوهای پربازدیدی رو دیدید که در اون فرد با درد شدید گردن وارد کلینیک میشه و با یک صدای «تق» و چند حرکت نمایشی، بدون درد خارج میشه. بیمارانی که این فیلم‌ها رو به من نشون میدن، همیشه با تعجب می‌پرسند: «خانم دکتر، این معجزه نیست؟ بریم پیش ایشون؟» بیایید صادق باشیم: بله، در بسیاری از موارد این درمان موفق است. اما نکته‌ی نادیدنی که کسی از آن فیلم نمی‌گیرد، عوارض است. من موارد متعددی از آسیب‌های جدی ناشی از این «جااندازی‌های نمایشی» را همین‌جا در ایران و حتی در شهر خودمان (کاشان) دیده‌ام. حالا سوال من از شما این است: اگر خدای‌نکرده آن «یک نفر» عوارض‌دیده، شما یا عزیزانتان باشید، چه کسی پاسخگوست؟ «مانیپولاسیون ستون فقرات» یک روش درمانی تهاجمی است، نه یک نمایش سرگرم‌کننده. مانیپولاسیون گردن کار فوق‌العاده حساسی است و فقط باید توسط «متخصص» انجام شود؛ متخصص کسی است که: ۱. دانش دقیق آناتومی و بیومکانیک دارد. ۲. توانایی تفسیر MRI و شناخت دقیق عروق مغزی را دارد. ۳. معاینه نورولوژیک را می‌شناسد و قبل از هر حرکتی، ریسک‌ها را بررسی می‌کند. این کار با «امتحان کردن» و صرفاً با «زیاد انجام دادن» به دست نمی‌آید، بلکه نیاز به پایه علمی پزشکی دارد. لطفاً به هر کسی که در کلینیک‌ها به او «دکتر» می‌گویند، اعتماد نکنید. متأسفانه در بسیاری از مراکز، پرسنل یا کارشناسان درمانگر را برای احترام «دکتر» خطاب می‌کنند، اما این به معنای پزشک بودن آن‌ها نیست! هرگز از مطالبه‌ی مدرک معتبر خجالت نکشید. یادتان باشد: فقط متخصصین طب فیزیکی و توانبخشی، و پزشکانی که مدارک معتبر و رسمی در رشته‌های کایروپراکتیک یا استئوپاتیک دارند، صلاحیت علمی و مجوز قانونی برای انجام این درمان را دارند. سلامت ستون فقرات شما، اسباب‌بازیِ فضای مجازی نیست. قبل از اینکه اجازه بدهید کسی روی مهره‌های گردن شما کار کند: ۱. مدارک تحصیلی (دکترای پزشکی یا دکترای کایروپراکتیک) او را چک کنید. ۲. مطمئن شوید که قبل از هر حرکتی، معاینه دقیق پزشکی انجام شده است. شما تا حالا فریبِ این ویدئوها رو خوردید؟ یا کسی رو می‌شناسید که تجربه‌ی تلخی از این کار داشته باشه؟ در کامنت‌ها برایم بنویسید. https://eitaa.com/comments_app/app?startapp=323694.85536&btn=ارسال.نظر عضویت در کانال ایتا: @drmianehsaz ارتباط با ادمین @monshidrmianesaz

دیدید بعضی‌ها موقع خون‌گیری، فقط با دیدن خون یا سوزن غش می‌کنند؟ آیا این آدم‌ها ترسو هستند؟ و آیا ربطی به «ژن کاشونی» دارد؟ جواب کوتاه: نه! این افراد لزوماً ترسو، ضعیف یا کم‌تحمل نیستند. خیلی وقت‌ها حتی آستانه تحمل دردشان از بقیه بیشتر است. اتفاقی که می‌افتد معمولاً یک واکنش طبیعی بدن به اسم «وازوواگال» است؛ یعنی یک رفلکس خودکار عصبی. در بعضی آدم‌ها، دیدن خون، سوزن، خون‌گیری یا حتی تصورش باعث می‌شود سیستم عصبی ناگهان واکنش نشان بدهد: - فشار خون می‌افتد - ضربان قلب کند می‌شود - خون‌رسانی مغز برای چند لحظه کم می‌شود و نتیجه‌اش می‌تواند این‌ها باشد: - سرگیجه - سیاهی رفتن چشم‌ها - عرق سرد - تهوع - رنگ‌پریدگی - یا غش کوتاه‌مدت برای همین خیلی‌ها بعد از به‌هوش آمدن می‌گویند: «ولی من اصلاً نترسیده بودم!» و واقعاً هم ممکن است نترسیده باشند. این واکنش بیشتر یک «رفلکس بدنی» است تا یک واکنش روانی. بعضی افراد بیشتر مستعد این حالت هستند؛ مثلاً کسانی که: - سابقه غش حین خون‌گیری یا تزریق دارند - فشار خون پایه‌شان پایین‌تر است - ناشتا یا کم‌آب هستند - خسته یا کم‌خواب‌اند - در محیط گرم قرار دارند - یا از قبل استرس پنهان دارند، حتی اگر خودشان احساس ترس نکنند پس این ماجرا ربطی به شجاع بودن یا ترسو بودن ندارد. بدن بعضی آدم‌ها فقط به این محرک‌ها حساس‌تر است. ممکن است زمینه این واکنش تا حدی خانوادگی یا ژنتیکی باشد، یعنی بعضی افراد ذاتاً سیستم عصبی حساس‌تری داشته باشند، اما این به معنی «ژن ترسو بودن» نیست. خبر خوب این است که این حالت اصلا خطرناک نیست و معمولاً خیلی سریع برطرف می‌شود. فقط مهم است اگر کسی موقع خون‌گیری احساس ضعف یا سرگیجه کرد: - او را بخوابانید - پاهایش را بالا بگیرید - و اجازه ندهید سریع بلند شود چون بالا گرفتن پاها کمک می‌کند خون راحت‌تر به مغز برسد و حال فرد سریع‌تر خوب شود. عضویت در کانال ایتا: @drmianehsaz ارتباط با ادمین @monshidrmianesaz

معجزه‌ی یک ربع صحبت کردن زیر باران دقیقا ۲۰ سال قبل؛ وقتی استاد، چراغِ راه می‌شود امروز عصر پسرم را خوابانده بودم و مثل همه مادرهای خسته‌ای که قصد ندارند خودشان بخوابند ولی ناگهان بیهوش می‌شوند، خوابم برده بود. با صدای زنگ موبایل از خواب پریدم؛ با چشمانی که هنوز «ویندوزِ مغزم» برای باز شدنِ آن نیاز به زمان داشت، به صفحه نگاه کردم: «دکتر ...». پشت خط، آقایی با صدایی بسیار گرم و مهربان صحبت می‌کرد. گفتند فیلم مصاحبه تان را در کانال دانشگاه دیدم. با چنان اشراف و جزئیاتی از موفقیت‌هایم سخن می‌گفتند که انگار همین دیروز مرا دیده اند. ذهنم هنوز در پیِ پیدا کردنِ صاحبِ این صدایِ آشنا بود... او کیست؟ چطور مرا این‌قدر خوب می‌شناسد؟ وقتی پرسید: «منو شناختی؟»، ناگهان انگار سطل آبی روی صورتم ریختند؛ تمام قطعاتِ پازل در ذهنم چفت شد و برقِ دو نیمکره مغزم به هم وصل شد: «دکتر نوری‌زاد!» ریاستِ دانشگاه در سالیانِ دورِ دانشجویی‌ام، همان استادی که واحدِ بیهوشی را با ایشان داشتیم. بعداز چند سالی که رییس دانشگاه بودند به تهران رفتند و حدود ۲۰ سال بود که تماسی با ایشان نداشتم. یادم آمد... سال‌های دانشجویی و آن کلافگیِ همیشگی برای گرفتنِ انتقالی از کاشان به تهران(به خاطر مادرم). آن روزها که تمامِ فکرم فرار از کاشان بود و ایشان، با منش پدرانه، مرا به آرامش دعوت می‌کردند. یادِ آن یک ربع قدم‌زدنِ زیرِ باران افتادم؛ شاید باورتان نشود، اما در حالی که ماشینِ تشریفات دانشگاه منتظرِ ایشان بود، رئیس دانشگاه یک ربعِ تمام زیر باران با من دانشجوی پزشکی کوچک و کم‌سن قدم زد. نه با زور و ارعاب، که با کلامی آرام توجیهاتی آوردند که «دخترم بمان». و من ماندم. همان‌جا ماندم، پزشکی عمومی‌ام را در کاشان خواندم و حتی در همان دورانِ ریاستِ ایشان بود که فرصتِ سفر به ژاپن برای ارائه مقاله برایم مهیا شد. اثر آن یک ربع قدم زدن در زیر باران، برای من تا ابد ماندگار شد. امروز، آن استادِ بزرگوار پس از سال‌ها، نه تنها مرا از یاد نبرده بود، بلکه مسیرِ زندگی‌ام را هم دنبال کرده بود و رشته تخصصم را میدانست. تماسِ کوتاه امروز عصر، برای من فراتر از یک احوال‌پرسیِ ساده بود؛ یادآوریِ این بود که چقدر «وقت گذاشتن برای دانشجو» در سِمتِ ریاست، نشان از بزرگیِ یک انسان دارد. دکترِ عزیز، استادِ ارجمندم؛ تماسِ امروزتان نه تنها «روزم» را ساخت، که خاطراتِ دورانِ جوانی‌ام را به زیباترین شکل یادآوری کرد. امیدوارم این مهربانی‌های اصیل، در فضای علمی و آکادمیکِ ما تکثیر شود. سایه‌تان مستدام و عمرتان پربرکت باد.🌷🌷🌷 دکتر الهه میانه ساز ۱۱ تیر ۱۴۰۵ عضویت در کانال ایتا: @drmianehsaz ارتباط با ادمین @monshidrmianesaz

چرا درازنشست‌های بی‌پایان، شکمم را تخت نمی‌کند؟! ۱. عضله‌سازی مساوی نیست با چربی‌سوزی: درازنشست فقط عضلات زیر چربی را تقویت می‌کند، نه اینکه خودِ چربی را بسوزاند. ۲. قانون سیستمیک: بدن شما چربی را به صورت موضعی آب نمی‌کند؛ کاهش چربی یک فرایند کل‌بدنی است. ۳. راز پنهان: چربی شکم فقط با «کاهش کالری» و ترکیب تمرینات هوازی و قدرتی عقب‌نشینی می‌کند.

🛑 «اگر اسکولیوز داری، تمرینات اصلاحی یادت نره!» برخی تصور میکنند انحراف ستون فقرات یا همان اسکولیوز، یک حکم قطعی برای پوشیدن بریس‌های سخت یا رفتن زیر تیغ جراحی است. اما علم روز دنیا چیز دیگری می‌گوید! اسکولیوز فقط یک خمیدگی ساده در کمر نیست؛ مثل اثر انگشت، برای هر شخص کاملاً منحصربه‌فرد است. یعنی الگوی چرخش مهره‌ها، ناهمواری شانه‌ها و عدم تقارن بدن شما با هیچ‌کس دیگری در دنیا یکی نیست. پس چطور می‌توان برای همه یک نسخه پیچید؟ 💡 راز درمان اختصاصی: متد شروت (Schroth) امروزه یکی از موفق‌ترین روش‌های غیرجراحی در دنیا، روش «شروت» است. این روش با ورزش‌های معمولی که در باشگاه‌ها انجام می‌دهید کاملاً متفاوت است. در شروت، ما با یک برنامه‌ریزی سه‌بعدی به بدن شما آموزش می‌دهیم که چطور دوباره تقارن خود را پیدا کند. در تمرینات شروت چه اتفاقی می‌افتد؟ 1️⃣ تنفس سه‌بعدی: یاد می‌گیرید چطور با اصلاح الگوی تنفس، بخش‌هایی از ریه و قفسه سینه را که به خاطر انحراف فشرده شده‌اند، دوباره فعال کنید. 2️⃣ تقویت و کشش هوشمند: عضلاتی که کوتاه و سفت شده‌اند کشیده می‌شوند و عضلات ضعیف، برای نگه داشتن ستون فقرات در راستای صحیح تقویت می‌شوند. 3️⃣ اصلاح سبک زندگی: یاد می‌گیرید چگونه در نشستن، ایستادن و کارهای روزمره، وضعیت اصلاح‌شده بدنتان را حفظ کنید. ⚠️ یک هشدار مهم: به دلیل تفاوت ساختاری بدن هر فرد، کپی کردن تمرینات دیگران یا استفاده از برنامه‌های آماده اینترنتی می‌تواند آسیب‌رسان باشد. اولین و حیاتی‌ترین قدم، یک ارزیابی دقیق تخصصی است. 🎗️ به مناسبت «روز جهانی آگاهی از اسکولیوز»، بیایید این آگاهی را نشر دهیم. تشخیص زودهنگام و شروع تمرینات تخصصی می‌تواند مسیر زندگی یک فرد را تغییر دهد. اگر خودتان یا اطرافیانتان متوجه عدم تقارن در شانه‌ها، خط کمر یا قفسه سینه شده‌اید، وقت آن است که یک ارزیابی تخصصی انجام دهید. 📤 این پست را برای کسانی که سلامتی ستون فقراتشان برایتان مهم است بفرستید. کاردرمانگر و ارگوتراپیست امیرحسین قربانی

⭕️ رژیم فستینگ برای چه کسانی مناسبه؟👇 ⏰ افرادی که صبح‌ها اشتهای زیادی ندارن خیلیا صبح با زور صبحانه میخورن؛ فستینگ میتونه با ریتم طبیعی اشتهای این افراد هماهنگ‌تر باشه 🍫 کسایی که مدام ریزه‌خواری یا ولع شیرینی دارن مشخص بودن ساعت غذا خوردن، به بعضی افراد کمک میکنه کنترل بیشتری روی خوردن پیدا کنن 📉 افرادی که توی کاهش وزن دچار استپ شدن بعضی وقتا تغییر زمان غذا خوردن میتونه به بدن کمک کنه دوباره وارد مسیر چربی‌سوزی بشه 🏢 کارمندها و آدمای پرمشغله چون لازم نیست مدام وقت بزارن وعده و میان‌وعده آماده کنن

طنینِ دماوند و جانِ آرش: باید برخاست بر فراز البرز سرفراز، دماوند همچنان استوار ایستاده است؛ سپیدپوشی که ایستادگی در بادهای سهمگین را معنا می‌کند. ۱۳ تیرماه، روز ملی دماوند، یادآور روزی است که آرش جانِ شیفته‌اش را در چله‌ی کمان گذاشت تا ایران، مرزِ جاودانگی را باز یابد. امروز، در پی آن فقدانِ بزرگ و روزهای سختِ اندوه، صدایی رسا و ملی در گوش جانِ هر ایرانی بازپیچیده است: «باید برخاست...» پاسخِ این خاکِ کهن به سوگِ بزرگانش، زانو زدن در ناامیدی نیست. پاسخِ ما ایستادن است؛ چرا که وقتی پرچمی فرو می‌افتد، دست‌های بی‌شمارِ دیگری باید آن را برافراشته نگه دارند. امروز ایران بیش از هر زمان دیگری به «آرش»ها نیاز دارد؛ آرش‌هایی از جنسِ تک‌تک آحاد ملت. امروز روزِ انفعال نیست. باید به صلابتِ دماوند تکیه کرد، کمانِ همت را به دست گرفت و هر کدام آرشِ زمانه‌ی خود شد. برای ایران، برای عبور از طوفان‌ها و برای فردایی روشن: باید برخاست... دکتر الهه میانه ساز ۱۳ تیر ۱۴۰۵ عضویت در کانال ایتا: @drmianehsaz ارتباط با ادمین @monshidrmianesaz