کدوم رفتارِ پدر یا مادرتون رو همیشه با خودتون گفتید «من هیچ‌وقت با بچه‌م اینطوری رفتار نمی‌کنم»... اما بعدها متوجه شدید گاهی خودتون هم انجامش می‌دید؟ 👀 اگر دوست داشتید، برامون بنویسید. لینک پشتیبانی @Poshtiban_dr_ramezanipoor 🔹️drmjramezanipoor

تا حالا شده کسی که فکر می‌کردی «جزو آدم‌های امن زندگیته»، دقیقاً از همون جایی بهت ضربه بزنه که انتظارش رو نداشتی؟ نه یک غریبه... یک دوست. یک عضو خانواده. پدر یا مادر. خواهر یا برادر. یا حتی خانواده‌ی همسر... و بعد از اون اتفاق، بفهمی دیگه به این راحتی نمی‌تونی به کسی اعتماد کنی. امروز درباره‌ی همین زخم حرف می‌زنیم. 🫂 🔹️drmjramezanipoor

سخت‌ترین قسمتِ آسیب دیدن از یک آدم نزدیک این نیست که «دیگه به اون آدم اعتماد نمی‌کنی... گاهی بعدش، به هیچ‌کس اعتماد نمی‌کنی.»😔 🔹️drmjramezanipoor

یه جایی از خودت می‌پرسی: «پس دیگه به کی می‌تونم اعتماد کنم؟» 🔹️drmjramezanipoor

«وقتی آدمِ امن زندگی‌ات، تبدیل به زخمت می‌شود...» 🔹️drmjramezanipoor

سوزان جانسون در کتاب «محکم در آغوشم بگیر» میگه: «هیچ ترومایی بزرگ‌تر از زخم خوردن از طرف کسی که انتظار داریم از ما محافظت و حمایت کنه، نیست.» وقتی از یک غریبه آسیب می‌بینیم، درد می‌کشه... اما وقتی کسی که قرار بوده یکی از آدم‌های امن زندگی‌مون باشه زخمی‌مون می‌کنه، فقط اعتمادمون به اون آدم از بین نمی‌ره؛ گاهی تصویرمون از «امنیت» هم فرو می‌ریزه. 💔 گاهی درد اصلی، خودِ زخم نیست... اینه که دیگه نمی‌دونی به چه کسی می‌تونی پناه ببری. 🔹️drmjramezanipoor

و اینجاست که ممکنه تنهایی، دیگه فقط «تنها موندن» نباشه... تبدیل بشه به یک راه برای محافظت از خودت. چون وقتی کسی رو وارد دنیات نمی‌کنی، حداقل احتمال اینکه دوباره زخمی بشی هم کمتره. اما مشکل اینجاست که همون دیواری که جلوی آسیب رو می‌گیره، گاهی جلوی صمیمیت و رابطه سالم رو هم می‌گیره. 🌱 🔹️drmjramezanipoor

حالا بیا میخوام یه صحبت نهایی مفصل باهات در میون بذارم. ۶ دانگ حواست رو بده به من👇

اگر یه آدمی که فکر می‌کردی امنه، یه روزی کاری باهات کرده که از درون شکستی... ممکنه بعدش با خودت بگی: «دیگه به هیچ‌کس اعتماد نمی‌کنم.» «دیگه چیزی از خودم برای کسی تعریف نمی‌کنم.» «همین که تنها باشم، بهتره... حداقل دوباره ضربه نمی‌خورم.» و راستش... این واکنش قابل فهمه. وقتی یک نفر از جایی بهت آسیب می‌زنه که فکر می‌کردی امنه، طبیعیه که بعدش بخوای از خودت بیشتر مراقبت کنی. اما قرار نیست برای اینکه دوباره آسیب نبینی، درِ همه‌ی رابطه‌ها رو به روی خودت ببندی. قرار نیست یک نفر رو به خاطر رفتارش، به حساب همه‌ی آدم‌ها بذاری. این بار فقط آروم‌تر جلو برو. لازم نیست زود اعتماد کنی. لازم نیست همه‌ی خودت رو یک‌دفعه برای کسی رو کنی. آدم‌ها رو کم‌کم بشناس... به رفتارشون نگاه کن، نه فقط حرف‌هاشون. و از همه مهم‌تر، اگر جایی دیدی کسی امن نیست، این بار به خودت اجازه بده فاصله بگیری. شاید اعتماد کردن دوباره، اول از اعتماد به «آدم‌های جدید» شروع نشه... از این شروع بشه که دوباره به خودت اعتماد کنی؛ به حست، به مرزهات، و به اینکه اگر کسی امن نبود، این بار می‌تونی خودت رو از اون رابطه بیرون بکشی. 🤍🌱 🔹️drmjramezanipoor

اگر موقع خوندن این حرف‌ها با خودت گفتی: «من سال‌هاست همین‌طوری‌ام...» «فقط یاد گرفتم تحملش کنم، ولی حلش نکردم...» «دلم می‌خواد به خودم کمک کنم، ولی نمی‌دونم از کجا شروع کنم...» لازم نیست بیشتر از این تنهایی باهاش دست‌وپنجه نرم کنی. 🤍 اگر احساس می‌کنی به کمک نیاز داری، برای گرفتن وقت مشاوره با این آیدی در ارتباط باش: @Poshtiban_dr_ramezanipoor بدون قضاوت می‌شنویمت و قدم‌به‌قدم کنارت هستیم تا بفهمی از کجا باید شروع کنی؟🌱 🔹️drmjramezanipoor

سلام✋️ مدتی اینجا ساکت بودیم... اما امروز با موضوعی برگشتم که احتمالاً برای خیلی از زوج‌ها آشناست؛ موضوعی که معمولاً از یک جمله‌ی خیلی ساده شروع می‌شه، ولی ممکنه پشتش اتفاق بزرگ‌تری در جریان باشه. امروز درباره‌ی همین حرف می‌زنیم. فقط قبلش یه سؤال از خودت داشته باش: بعد از ازدواج، وقتی خانواده‌مون نظری درباره‌ی زندگی مشترکمون می‌دن، مرز «نظر دادن» و «تصمیم گرفتن» کجاست؟ چند ساعت دیگه درباره‌ش صحبت می‌کنیم. 🔹️drmjramezanipoor

یه جمله هست که شاید در نگاه اول، هیچ مشکلی توش نبینیم: «مامانم که بنده خدا حرفی نزد... فقط نظرشو گفت.» اما سؤال اینجاست: اگر فقط «نظر» بوده، چرا بعد از شنیدنش تصمیمی که زن و شوهر با هم گرفته بودن عوض شده؟ مرز بین این دو تا خیلی باریکه: مشورت گرفتن از خانواده با اجازه گرفتن از خانواده برای تصمیم‌های زندگی مشترک یکی نیست. 🔹️drmjramezanipoor