برای مورسو

🪶 علیرضا آذر شاعر پس از رسیدن :من که از باده نوشیدنِ بسیار، دائماً مستِ میِ عشقم بودم، حالا از قطره‌ای اشکِ تو، حالم دگرگون می‌شود. مثلِ کسی که سال‌ها زیرِ آفتابِ سوزان، دنبالِ یک سرابِ شیرین دویده، و وقتی به آن رسیده، فهمیده که دیگر تشنه نیست For you From

برای آرن

🪶قیصر امین پور بزرگ :زندگی رسم خوشایندی است زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ پرشی دارد اندازه‌ی عشق زندگی چیزی نیست که لب طاقچه‌ی عادت، از یاد من و تو برود زندگی جذبه‌ی دستی است که می‌چیند زندگی نوبر انجیر سیاه در دهان گس تابستانی است زندگی بعدِ تو یک آینه‌چندان خالی است For you From

برای خورشید

🪶فروغ فرخزاد عاشق طرد شده! :آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیاندیشم که همین دوست داشتن زیباست For you From

برای سلطان سورن

🪶 احمد شاملو غم زده! :هزار آفتاب خندان در خرامِ توست هزار ستاره‌ِ گریان در تمنای من؛ عشق را ای کاش، زبانِ سخن بود! For you From

برای سامی عزیز

🪶 نیما یوشیج پدر شعر نو :در این سرای کهن، شاید آن روز بود که من آمدم به دنیا و در این سرای کهن خواب دیدم که روزی به سوی آن باز خواهم گشت For you From

برای جیمز

🪶هوشنگ ابتهاج عزیز :ارغوان! جام عقیقی که به دستم دیدم انگار از لب لعل تو نوشیدم من به یاد تو که رفتی و نماندی و نبودی این یگانه جام باده به دست دارم و می‌نوشم چون که با یاد تو جان می‌گیرم و باز می‌گردم به سوی خانه دل که بی‌تو ویرانه بود و تو آمدی و دوباره ساختی آن را با عشق و امید For you From