یه عمر بابام تو همین سن و سال من شب تا سحرش پیش شهدا گذشته، بعد من یه راهیان نور نمی‌تونم برم؟ شکرت اوس کریم :)

به هر دری زدم، می‌زنم، تا ابد... ولی بزار تا نگرفتم اونی که می‌خوامُ از اونجا نیومده باشم بیرون. باشه؟

مسئله اینه که از یه جایی به بعد دیگه نمی‌تونی.

یکی از چیزایی که دیروز خیلی به نظرم اومد، رنگ روسری‌م بود. با این که مشکی سفید بود و رنگ خاصی محسوب نمی‌شد ولی متوجه می‌شدم که اذیتم از بابت نگاه‌ها. و تصمیم گرفتم جای شلوغ می‌رم دیگه روسری طرح‌دار و روشن سر نکنم.🤝

خودم قربونت میشم اینجا یا کربلا

افتاده رو زبونم بدجور :)

۳ دقیقه و ۱۳ ثانیه مستی ؛

بابا انصافه من نیمه شعبان جمکران نباشم؟ مشهد نه، راهیان نه، قم هم نه آقا؟

نکن دیگه قربونت برم :)

تصحیح کردن برگه دانشجوهای بابام باعث میشه حس جالبی داشته باشم. و البته متوجه می‌شم که مفهومی نوشتن چقد می‌تونه نمره دادن رو برا استاد سخت کنه :))))

توروخدا درست بنویسید، مثل کتاب. پدرِ آدم در میاد از تو مفهومِ شما نمره در بیاره.

خدایا به استادم صبر بده.