اینُ خیلی دوسش دارم، هم به خودم میاد هم به نوا هم به همه چی، شرایط، زندگی، حال و هوام.
رویای همیشگیمه
خواب شبای بچگیمه
همهی امید زندگیمه
با همین حال آشفتهم
بیام و روی پاهات بیوفتم
من همیشه به تو راست میگفتم
تو رو دوست دارمت :)))
یکی از بچهها گفت تا میتونی هوای اونجا رو ذخیره کن برای روزای سیاه و تاریکِ دنیای اینجا؛ کاش میشد واقعا هوا رو ریخت توی شیشه و آورد تهران...
امروز مطمئنم جون من آلاستار پوشیدم نه کتونی و سوییشرت هم تنم نکردم، بارون میاد =)
الان من وقتی دلم سوییشرت دایناسوری میخواد و سوییشرت ندارم، کی جواب میده؟ کاش مامانم میذاشت حداقل تو خواب بخرمش😭🤝