عیدتون مبارک باشه، بچه‌های [ستاره‌ی] نوا :)

خدا جونم الان این که مداحیا‌م همه برگشته رو عیدی حساب کنم دیگه نه

درباره امروز یه حرفایی دارم باهاتون.

خیلی مراقب حرف‌هایی که می‌زنین باشین. ممکنه یه حرف برای شما خیلی عادی باشه خصوصا درباره فرزند کسی و خصوصاتر درباره دختر کسی! همون‌طور که خودتون رگ غیرت‌تون بالا می‌زنه اگه کسی درباره دخترتون حرفی بزنه :)

تو اجتماعات و خصوصا اجتماعات مذهبی متوجه می‌شم که خیلی از جمعیت شریف مردان ایرانی، از مرد بودن، فقط نر بودن‌شُ دارن. بلانسبت البته‌ها :)))))) این‌طوریَن مثل حیوان چهارپا، وقتی از کنار خانم‌ها رد می‌شن هیچ توجهی ندارن و (استغفرالله) به درک که ممکنه ما به خانم‌ها بخوریم و تنه بزنیم بهشون، اونا باید مراقب باشن به ما هیچ مربوطی‌ام نیست :)))))) و من از جمیع‌شون تنفر پیدا می‌کنم.

خیلی هم کم دیدم آقایونی که حواسشون باشه یا عذرخواهی کنن یا غیره. مثل اون آقای سپاهی که از بین خانم‌ها رد شدنی برای رفتن سر پست‌ش دستاشُ بالا گرفته بود و عذر می‌خواهی می‌کرد و حواس‌ش بود. خیلی خیلی اندک دیدم.

عصبانی‌ام از این مسئله. خیلی عصبانی‌ام و هر مردی نزدیک‌م بشه با ارّه‌ی قدیمی پدربزرگ‌م سرشُ می‌برّرررم.

لطفا کتونی پوشیدن با جوراب شلواری رو نرمالایز کنید.