زنگ آخر هم که گریه می‌کردم تو کتاب‌خونه خانم تقی‌زاده گفت می‌خوای صحبت کنم با معلم یکم بری تو حیاط حالت بهتر شد بری سر کلاس؟ هیچی مهم‌تر از این نیست که حالِ تو خوب باشه و واقعا اجازه داد برم تو حیاط و هروقت بهتر شدم برم سر کلاس. بعدش که اومدم بالا خانم یزدی گفت بهتری؟ گفتم خوبم ممنون. گفت شما که بابات دکتره و خانم تقی‌زاده طی یک حرکت مدافعانه گفت شما بابات دکتر باشه همه چی رو می‌تونی بهش بگی؟ خانم یزدی گفت نه! و دوتایی گفتن ان‌شاءالله یه همسر خوب داشته باشی که حالت بد بود اونو با چوب بزنیم :)

قدر آدم‌هایی که تو زندگی‌تون هستن بدونین. روزی که دیگه نباشن، با خودتون می‌گین کاش بیشتر بغلش کرده بودم، کاش بیشتر باهاش حرف زده بودم، کاش بیشتر دوسش داشتم.

مثل این که آقای صدوقی امسال علاوه بر بچه‌ها، به بچه‌های کاروان می‌گفته بابا جان =)

پاییز رسما افتتاح شد.

- #شات

این که دلیل‌شُ نمی‌دونم بدتر از خودِ بَد بودن حالمه.

در ایامی که بچه‌ها تو مدرسه چای و آب جوش و قهوه می‌خورن، من تو قمقمه‌ی آبم یخ می‌ریزم.😂😂

در ایامی که مردم پکیج و بخاری روشن می‌کنن، ما تو خونه‌مون کولر روشن می‌کنیم😂😂

اگه تُرکِ اربیل و متولد تهران نبودم، حتما شیرازی بودم.

لطفا زبان فارسی را پاس بدارید و از واژه‌ی "یتیمچه" که متعلق به ما تُرک‌هاست استفاده نکنید. با تشکر.

جوری که وقتی پرده کشیده‌ست نور تو وسیله‌هام و زندگی‌مه: