برای تویی که بهش نیاز داری ..

یه پسر بچه‌ی خیلی مؤدب اومد ازم پرسید خانم ببخشید اسم این خیابون چیه؟ اسمِ خیابون رو نمی‌دونستم. می‌خواست آدرس بده بیان دنبال‌ش. یکم که جلوتر رفتم، ازش پرسیدم می‌خوای اسمِ خیابونُ نگاه کنم بهت بگم؟ گفت نه ممنون. مکالمه‌ی کوتاهی بود ولی به این فکر کردم که اگر پسرم این‌قدر مؤدب نباشه چی؟ پسرای مؤدب مامان‌های خوش‌بختی دارن و خوش به حال‌شون.

پسر بچه‌های مؤدب واقعا امید به زندگیِ من رو چند برابر میکنن.

یه سری کانال‌ها هم غیرِ ناشناس گذاشتن هیچ محتوایی ندارن.

شهروند گرامی، شما به اتهام دزدی، محکوم به سه سال حبس هستید. اموال دزدی: لیوانِ حوزه، چایِ مسجد.

گفته بودم از برگ جدید زندگی‌م.

تازه، اصلاًشم خود امام رضا منُ چایی‌خور کرد.

من مقدار زیادی کوچکم برای جا دادنِ آسمان در چشمانم.

ماه‌پیشونی حواسش به یه چیزایی از من هست، که فقط خودم حواسم هست و نگه‌شون داشتم برای یه آدمِ خاص. ولی خب قبلِ اون که توقع دارم دقت کنه، ماه‌پیشونی دقت کرده :)

اگه یه ویژگیِ مثبت داشته باشم که ازش راضی باشم تو خودم، اینه که سعی می‌کنم احساسات‌مُ با عقلم هماهنگ کنم.

نه عقلمُ با احساسات‌م.

زندگی کردن چِش بود که چسبیدیم به این مرگِ تدریجی؟