نسبت به کاپیتولاسیون یه خشم و حساسیتِ وحشتناکی دارم اصلا.

این خیلی بهش نمیاد اهل انگلیس باشه. اسمش ترکیه انگار /:

خدااااایااااااا :))))))))))))))))))))))))))))))))

می‌تونین تصور کنین به همون میزان که عاشق تاریخم، حرص می‌خورم. حرص می‌خورممممممممممم.

آقا من توانِ یه حادثه‌ی دیگه ندارم :))))

دعا کنید ...

نمیدونم، احساساتِ مبهمی دارم. مخلوطی از ناباوری و غم و دلتنگی و نگرانی و بُهت و بغض و ترس. حاجی، کجایی ببینی چطوری داغ روی داغ و زخم روی زخم، سهمِ ما از جهانه؟ داغِ عزیز مگه خاموش می‌شه؟ ما هنوز قلب‌هامون از غصه‌ی نبودنِ تو داره تو شعله دلتنگی می‌سوزه که دوباره و دوباره، بعد تهران و شاهچراغ، آرمان و روح الله و آرتین، این بار کرمان، چهل و اندی شهید و تا حالا شش‌تا کودک خونِ‌شون پیوسته به جریانِ منتهی به دریای ظهور و آزادی قدس... حاجی، من عاجزم. دستمُ بگیر.

دنیا رو خون مظلوم داره میبره

یک موجود غم‌گینم، با اشک‌هایی که دیگر اختیارشان را ندارم.

واقعیتِ تلخِ توقع‌هایمان: #شات

عزیز دلم، قرآن بخون. قرآن که می‌خونی به معنی‌ش توجه کن. اونجایی که برات سوال می‌شه و مبهمه، بدو دنبال تفسیرش. عشق می‌کنی به خدا :)

مثال برات بزنم؟ خدا تو سوره الرحمن میگه، رب المشرقین و رب المغربین. یعنی چی؟ یعنی خدای دو طلوع، و خدای دو غروب. دو طلوع و دو غروب یعنی چی؟ بزار بهت بگم تفسیرشو، باهم ذوق کنیم.