یه چیزی که زندگیم رو جالب کرده و خوشحالم بابتش، اینه که هر جایی هر قشری از اعضای زندگیم یه جوری صدام می‌کنن. مثلا مامان و بابا و فامیل و آشنا فاطمه، دوستای صمیمی و نزدیکِ بیرون از مدرسه‌م فاطمه سادات، دوستای مدرسه‌م سیده، معلم زبانم زینب :) و خب، شخصیتی که در فاطمه و فاطمه سادات و سیده فاطمه بروز پیدا می‌کنه، متفاوته! اینم دوست دارم. چون علاوه بر تفکیک رفتاری متناسب با شرایط و افراد، اسمی که باهاش خطاب قرار می‌دن این شخصیت رو هم متفاوته.

جالب‌ترین بخشش تفاوت فاطمه سادات و سیده‌ست. که من فاطمه سادات رو خیلی بیشتر دوست دارم...

روزتون مبارک. یه دوره نیاز داریم برای یاد گرفتن تبریک گفتن روز پسر، نه که جدیده، عادت نداریم🌚 #شات

این جمله‌ی یکی مونده به آخر، مربوط به همون حیاست که گفتم. درسته ما دخترا درباره خودمون مثلا برای تبریک روز دختر از کلی جمله و گزاره قشنگ استفاده می‌کنیم. ولی درباره پسرا نمیشه این کار رو کرد دیگه. مثلا من نمی‌تونم بگم اگه پسرا نبودن غیرت و آغوش امن و این حرفا نبود. گرفتین منظورمو؟

درواقع اگه پسرا نبودن، شهدا هم نبودن که برای امنیت من و تو و اسلام جونشون رو بدن.

اگه پسرها نبودن چی می‌شد؟ روز پسر مبارک❤️ چند وقت پیش تصویب شد ده رجب که ولادت امام جواد(ع) هست رو روز پسر اعلام کنند، اما ظاهرا هنوز به صورت رسمی وارد تقویم نشده! ولی ما جشن می‌گیریم 😜 @sedkhareji ✔️

اَعوذُ به آغوشِ خدا مِن دِلتنگی ..

یه جوری بغض گرفته گلومُ که انگار به صبح قرار نیست برسم.

کاش زودتر فردا بشه برم هیئت. اونجا حداقل میشه راحت‌تر گریه کرد.

متنفرم از اینکه، مثلا الان نمیتونم بگم، منم حواسم بود، منم دنبال یه راهی بودم که خوب بشی، منم دوستت دارم، نمیتونم توجه و اهمیت دادنم به آدم‌ها رو نشون بدم و این داره عذابم میده.

حجم بسیاری بغض هستم با اندکی انسان.