الحمدلله علی کل حال...

همین که دیوار سبزه پنجره‌م رو به درخت‌ها باز میشه ایده‌هام واسه وسایل اتاقم مورد تایید قرار گرفته خودش کلی خوشحال کننده‌ست. حالا چه اشکالی داره جای کرمی واسم طوسی زدن کاغذدیواری رو :))))))) نه اشکال داره، نه درد داره آره... مهم اینه که در این لحظه خوشحالم🌱

جلوه‌هایی از یک انسان حرام‌خور دارم می‌بینم.

حالا می‌تونم اتاقم رو با این رنگ طوسی تیمارستانی بیشتر دوست داشته باشم :› #شات

از شدت خستگی جونم داره در میاد ولی خوابم نمی‌بره. لعنت به این اوضاع.

درباره‌ی خونه جدیدمون خیلی داستان دارم واسه نوشتن. خیلی حرف دارم واسه گفتن. عجیبه.

دروازه‌ی ورود به جهانِ دهه‌ی چهل و پنجاه شمسی رو پیدا کردم.

دختره تو دانشگاه حالش بد شده، زنگ زدن اورژانس. چهار پنج تا از دوستاش دورش رو گرفتن و مراقبشن و به آقای تکنسین اطمینان میدن که حواسشون بهش هست و تا خوابگاه می‌برنش. داشتم فکر می‌کردم امروز که هیچ‌کدوم از دوستام نیستن، اگر چنین اتفاقی برای من میوفتاد باید چیکار می‌کردم؟ تنهایی خیلی دردناک و اذیت‌کننده‌ست. حتی تهدیدکننده‌ی بقای جانِ آدمی هم هست، چه برسه به تهدیدکننده‌ی بقای روح و روانِ آدمی.

- جای خودت رو پیدا نکردی که اینقدر ساکت و آرومی. #مکالمات

تابستون می‌خوام به عنوان یک موجود شب‌زی به زندگیم ادامه بدم و روزها زیر کولر و فقط و فقط در خونه زندگی کنم. تو چهاردیواری خنک خودم.

امیدوارم تجربه نکنی لحظه‌هایی رو که حرفِ زبونت با حرف دلت (بلکه تمام وجودت) مخالف همن.

دلم می‌خواد برم خونه...