- دلم می‌خواد بدون این که نگران باشم «نکنه خوب نیستم، نکنه کافی نیستم، نکنه کامل نیستم؟» زندگی کنم. کاش بتونم. ولی چطوری؟ #متحیر / ۱۶ خرداد ۱۴۰۴

نامه چهل و هشتم -

وقتی می‌پرسم دوسم داری، معنیش این نیست که فکر می‌کنم دوسم نداری یا تردید دارم راجع بهش. معنیش اینه که اون لحظه نیاز دارم به شنیدنش، نازنازی شدن، و لوس شدن توسط تو.

یعنی حتی اون ساعتی که خریدم هم توی به موقع بیدار کردنم تاثیری نداشت. البته شاید بیشتر به خاطر این بود که بعد از ۴ ساعت بد‌خوابی و بی‌خوابی بالاخره خوابم برده بود.

📪 پیام جدید سلااممم تلگرام چنل نداری؟ #دایگو

سلاااممم دارم تو تلگرام هم. t.me/MrsAliiaa

عه اینو فرستادم یادم رفت جواب بدم. ببخشید =]

ساعت از ۲ نیمه شب گذشته. دو تا کار مهمی که به دوشم بود پیگیری کردم. یکی‌ش موفقیت‌آمیز انجام شد و دومی تا حد مطلوبی پیش رفت. موند دو تا کار دیگه که یکی‌ش هم تقریبا انجام شد و آخری، سخت ترین‌شه. می‌ذارمش برای فردا. وقتی که حمام رفته باشم، رفرش شده باشم، احساس آرامش بکنم و بتونم بهش فکر کنم. شاید اینم کمال‌طلبی باشه به قول استاد... اما واقعا در این لحظه احساس می‌کنم خسته‌ترین آدم دنیام، بیماری تو بدنم داره قلدری می‌کنه و ضعف بهم چیره شده. علی‌ای‌ّحال، آخرین کار، مهم‌ترین کاره.

خوشحالم که آسیبی که پینترست داره بهم می‌زنه رو متوجه شدم.

فهمیدم یکی از عوامل خانمان براندازِ من در کمال‌طلبی و بی‌نقص‌خواهی، پینترست عزیزه. اون‌قدر که اونجا همه‌چیز بی‌نقص و زیبا و عالیه، دیگه نمی‌تونم به معمولی‌های خودم حس خوبی داشته باشم، به استایلم، دیزاین اتاقم، چهره و موهام، جزئیاتِ زندگیِ روزمره‌م، دانشگاهم و همه‌چیز. همه‌چیز باید پینترستی باشه انگار در صورتی که عملا چنین چیزی یا ممکن نیست، یا ساختنش زمان‌بره و سخته و انرژی و وقت زیادی می‌خواد. پینترست من رو در گردابی از احساس کافی نبودن فرو برده.

امشب تو اتاقم یه مگس دارم. عالیه.

صداش خیلی بلنده. کمک😭😭😭