🍁 بنا بر توصیه ی رهبر شهید مبنی بر لزوم خواندن قرآن، اولین پیام در روز را با آیه ای از قرآن به شکل تصادفی و تفأل گونه آغاز میکنیم. الكهف الْمَالُ وَالْبَنُونَ زِينَةُ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَالْبَاقِيَاتُ الصَّالِحَاتُ خَيْرٌ عِندَ رَبِّكَ ثَوَابًا وَخَيْرٌ أَمَلًا ﻣﺎﻝ ﻭ ﻓﺮﺯﻧﺪﺍﻥ ، ﺁﺭﺍﻳﺶ ﻭ ﺯﻳﻮﺭ ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺩﻧﻴﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ، ﻭﻟﻲ ﺍﻋﻤﺎﻝ ﺷﺎﻳﺴﺘﻪ ﭘﺎﻳﺪﺍﺭ ﻧﺰﺩ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭﺕ ﺍﺯ ﺟﻬﺖ ﭘﺎﺩﺍﺵ ﺑﻬﺘﺮ ﻭ ﺍﺯ ﻟﺤﺎﻅ ﺍﻣﻴﺪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺁﻧﻬﺎ ﻧﻴﻜﻮﺗﺮ ﺍﺳﺖ .(٤٦) هر روز #یک_آیه #رهبر_شهید 🟢 @ebham_iman

#برنامه_امروز: حکمت نهم #امیرکلام #شبهه هدایت و گمراهی قسمت دوازدهم #تشکیلات_یهود ✅همراه باشید 🟢 @ebham_iman

کلاس مولای متقیان علیه السلام ترجمه و شرح حکمت ۹ نهج البلاغه: اقبال و ادبار دنیا

🍏( نسخه صبحی صالح ) وَ قَالَ (علیه السلام) إِذَا أَقْبَلَتِ الدُّنْيَا عَلَى [قَوْمٍ أَعَارَتْهُمْ مَحَاسِنَ غَيْرِهِمْ وَ إِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُمْ سَلَبَتْهُمْ مَحَاسِنَ أَنْفُسِهِمْ] أَحَدٍ، أَعَارَتْهُ مَحَاسِنَ غَيْرِهِ، وَ إِذَا أَدْبَرَتْ عَنْهُ، سَلَبَتْهُ مَحَاسِنَ نَفْسِه. ✅ترجمه: شهیدی و درود خدا بر او، فرمود: چون دنيا به كسى روى آورد، نيكى هاى ديگران را به او عاريت دهد، و چون از او روى برگرداند خوبى هاى او را نيز بربايد. 🟢 @ebham_iman

🟢تحلیل مبتنی بر قرآن ◀️آیات هم‌مضمون ۱. سوره یونس، آیه ۲۳ «فَلَمّا أَنْجاهُمْ إِذَا هُمْ يَبْغُونَ فِي الْأَرْضِ بِغَيْرِ الْحَقِّ…» هنگامی که بلا برطرف می‌شود، برخی انسان‌ها دوباره دچار غرور می‌شوند و گویا نیکی‌هایشان از یاد می‌رود. ۲. سوره فصّلت، آیه ۵۱ «وَإِذَا أَنْعَمْنا عَلَى الإِنْسانِ أَعْرَضَ وَنَأى بِجانِبِهِ…» انسان وقتی نعمت فراوان می‌بیند، گاهی دچار خودبزرگ‌بینی و بی‌اعتنایی می‌شود. ۳. سوره هود، آیه ۹ «وَلَئِنْ أَذَقْنَا الإِنْسانَ مِنّا رَحْمَةً ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ إِنَّهُ لَيَئُوسٌ كَفُور.» وقتی نعمت از انسان گرفته شود، گاه چنان فرو می‌ریزد که گویا هیچ فضیلتی در او نمانده است. ◀️ پیوند مفهومیِ آیات با حکمت امام امام علی علیه‌السلام حقیقتی روان‌شناسانه و اجتماعی را در جمله‌ای موجز آشکار می‌کند: «دنیا وقتی به کسی رو کند، زیبایی‌های دیگران را هم به حساب او می‌نویسد؛ و وقتی از او روی برگرداند، زیبایی‌های خودش را هم از او می‌گیرد.» این همان «نوسان شخصیتِ وابسته به نعمت» است که قرآن بارها هشدار می‌دهد: اگر انسان به جای ثبات درونی، بر مدار نعمت و موقعیت اجتماعی بچرخد، هنگام اقبال دنیا، بزرگ‌تر از اندازه خویش دیده می‌شود (چون چشم‌ها با نعمت‌ها فریب می‌خورند)؛ و هنگام ادبار دنیا، کوچک‌تر از آنچه هست جلوه می‌کند (چون نعمت که برود، ظاهرِ تکیه‌گاه‌های اخلاقی‌اش هم فرو می‌ریزد). قرآن این رفتار را «اعراض»، «بغی»، «یأس» و «کفران» می‌نامد؛ یعنی شخص، خود را به دنیا گره می‌زند، نه به حقیقتی پایدار. پس امام علی(ع) می‌گوید: دنیا در اصل چیزی را نمی‌افزاید و نمی‌کاهد؛ این ما هستیم که هویتِ خود را به آن می‌بازیم. ◀️ پیام کاربردی برای زندگی امروز شخصیتت را بر ستونِ داشته‌هایت بنا نکن؛ بر ستونِ حقیقتت بنا کن. اگر موفقیت، شغلت، ثروتت یا جایگاهت از دست برود و تو «خودت» بمانی، دنیا فقط یک شیء را از تو گرفته، نه هویتت را. ثباتِ درونی، سپری است که دنیا نه در اقبالَش تو را باد می‌کند و نه در ادبارش تو را می‌شکند. #آیه #حکمت #چراغ 🟢 @ebham_iman

📌 مجموعه کتب کامل یهودشناسی که خود یهود نذاشت در ایران بمونه و منتشر بشه توضیح کامل در #کلیپ ☝️ 📥 دانلود رایگان این کتب 💢 برای دیگران ارسال کنید. #مرگ_بر_امریکا ؛ #مرگ_بر_اسرائیل @app12_official

برای علاقمندان مطالعات یهود شناسی

#شبهات_قرآنی 🔴(شبهه هدایت و گمراهی): «اگه خدا خودش تو قرآن میگه "خدا هر کی رو بخواد گمراه می‌کنه و هر کی رو بخواد هدایت می‌کنه"، پس اختیار ما چی میشه؟ اگه خدا خودش کسی رو گمراه کرده، چرا اون آدم باید تقاص پس بده و بره جهنم؟ این با عدالت خدا در تناقض نیست؟» 🔍 مقداری تأمل کنید تا دریافت پاسخ😊 🆔 @ebham_iman #ابهام_تا_ایمان #شبهات_قرآنی #ارتداد #آزادی_عقیده #لا_اکراه_فی_الدین #اسلام_و_آزادی #تفکر_نقاد #پاسخ_به_آتئیست‌ها

▪️ شأن معلمی امام جعفر صادق علیه السلام 🟢 @ebham_iman

#پاسخ به: 🔴(شبهه هدایت و گمراهی): پاسخ به این شبهه در گرو درک یک نکته کلیدی است: «سنت» یا قانون‌مندی افعال الهی. اراده و «خواست» خدا (

مشیّت

) در قرآن، یک امر بی‌قاعده و تصادفی نیست، بلکه بر اساس قوانین و سنت‌های مشخصی عمل می‌کند. آياتی که می‌فرمایند «خدا هر که را بخواهد گمراه و هر که را بخواهد هدایت می‌کند»، در واقع بخش اول یک قانون هستند. بخش دوم قانون را آیات دیگر توضیح می‌دهند که این «خواستن» الهی شامل چه کسانی می‌شود. برای فهم بهتر، این موضوع را در دو مرحله تحلیل می‌کنیم:

🟢تحلیل منطقی و قرآنی موضوع ◀️مرحله اول: گام نخست با انسان است (اختیار) خداوند راه را برای همگان روشن کرده و ابزار انتخاب (عقل و فطرت) را به همه داده است. این انسان است که با اختیار خود، اولین قدم را به سوی نور یا تاریکی برمی‌دارد. ◀️مرحله دوم: نتیجه و سنت الهی (هدایت و ضلالت) «هدایت» و «ضلالت» الهی، نتیجه و بازخورد انتخاب اولیه انسان است، نه علت آن. خداوند کسی را در ابتدای راه و بدون دلیل گمراه نمی‌کند. بلکه کسی که با لجاجت و اختیار خود مسیر باطل را انتخاب می‌کند، طبق سنت الهی، از توفیق و یاری ویژه خداوند محروم شده و در انتخاب خود رها می‌شود. این رها شدن، همان «اضلال» یا «گمراه کردن» الهی است. برعکس، کسی که قدمی به سوی حق بردارد، لطف و هدایت ویژه الهی شامل حالش می‌شود. برای درک بهتر، به یک مثال ساده توجه کنید: نور خورشید بر همه چیز یکسان می‌تابد. اما وقتی به شیشه می‌تابد از آن عبور می‌کند و فضا را روشن‌تر می‌کند (هدایت)، ولی وقتی به گل تیره و کدر می‌تابد، آن را خشک و شکننده‌تر می‌کند (ضلالت). آیا خورشید مقصر است؟ خیر. خاصیت و انتخاب خود آن جسم (شفافیت یا کدر بودن) است که نتیجه تابش را تعیین می‌کند. رحمت و هدایت عام الهی مانند این نور است؛ این قلب‌های ماست که انتخاب می‌کنند چگونه به آن پاسخ دهند.