🔺 از ابتدای جنگ، بزرگترین خوف ما، از اختلاف و گسست بوده است؛ اختلاف بین مسئولان کشور (سیاسی و نظامی) اختلاف بین مردم و مسئولان اختلاف بین خود مردم این اتفاق، تا امروز نیفتاده. پایهٔ این ثبات، بی‌تعارف، خلل‌ناپذیری صف مردم بوده. در هر سطحی (بویژه سیاسیون)، حتی اگر به اندازهٔ ذره‌ای، زمینه‌ای برای اختلاف ایجاد شد، رأی قاطعانهٔ مردم، اوضاع را جمع‌وجور کرد. تاکنون، هیچ سلاحی برای درهم‌ کوبیدن صف مردم کارساز نبوده. در ۲۴ ساعت گذشته و پس از اعلام آتش‌بس و بحث‌های متعدد، نگرانی از اختلال در صف مردم بالا گرفت. برخی پیش‌بینی کردند که این مقوله (اختلاف بر سر آتش‌بس) بالاخره آن رخنه را در جمع مردم ایجاد خواهد کرد. شاید دشمن هم به این مرحله امیدوار بود. دیشب (چهارشنبه ۱۹ فروردین) فوج مردم در خیابان، دوباره با قاطعیت حرف زد. به همه اعلام کرد که حرف مردم، دوتا نیست. این یکدستی، یک نمایش خیابانی نیست. مولفهٔ مهم برای تصمیم‌سازی‌ست. پس طراحانِ ادامهٔ کار، الهام بگیرند از این یکدستی. گزارش‌های دقیق بدهند به مردم. هرچه هست به مردم بگویند. ما فکر می‌کنیم حالا دیگر باید به بلوغ مردم باورمندتر شده باشند. همانند ایام گذشته که در رویدادهای میدان نبرد، قاطع و شفاف حرف زدند و مردم نیز این را فهمیدند، در برابر عملیات سیاسی و رسانه‌ای دشمن، قاطع باشند و شفاف حرف بزنند. به مردم اعتماد کنند. حتی نارضایتی مردم از روند آتش‌بس را نیز، سلاح کارساز خود بدانند در مدیریت ماجراها. @ebteda_ir

🔺 تا اینجای کار و با گذشت کمتر از ۴۸ ساعت از آتش‌بس، یکی‌ از موضوعاتی که عیان شده این است که آمریکا و اسرائیل در طراحی مشترک، می‌کوشند آمریکا را از معرکه بیرون بکشند (نجات دهند) اما اسرائیل را به شیوه‌ای، همچنان بالای سر منطقه نگه دارند تا ضربه به جبهه مقاومت (ایران و همراهانش) متوقف نشود. ترامپ واقعاً در داخل آمریکا لای منگنه است. هم بدلیل افتضاح نظامی‌اش و هم تبعات اقتصادی این افتضاح. انگیزهٔ خر‌وج ترامپ از جنگ، البته اواسط جنگ هم محسوس بود. ایران اما با تداوم حمله به منافع منطقه‌ای آمریکا، او را در جنگ نگه داشت و تلاش کرد هزینه‌های بیشتری به او تحمیل کند تا موقعیتش بیشتر از قبل تضعیف شود. برآوردها نشان می‌دهد که این اتفاق، تا حدودی رخ داده. این طراحی (با فرض تحقق و کنار کشیدن آمریکا از جنگ)، آزمون بزرگی پیش روی ما می‌گذارد. ناکام گذاشتن دشمن در این مرحله، پیچیدگی‌ها و ملاحظات و مخاطرات فراوانی دارد. اسرائیل باید خیلی زود متوجه شود که نمی‌تواند از این وضعیت سوءاستفاده کرده و بدون تحمل ضربه، در موضع تهاجم باقی بماند. بارها یادآوری شده که خیابان را باید زنده نگه داشت و تا حصول نتایج ملموس، با هیچ بهانه و دستاویزی، سرد نشد. یکی از وجوه این ضرورت، تداوم جنگ به شکل‌های پیچیده‌تری‌ست که قطعاً بدون عاملیت مردم، امکان پیروزی نخواهیم داشت. بحث در مورد چرایی آتش‌بس و سایر چالش‌ها را می‌شود در خیابان پی گرفت. حاضر باشیم و گفتگو هم بکنیم. @ebteda_ir

🔺 در مسیر جنگ، گاهی دچار ابهام یا شبهه یا تردید می‌شویم. نباید همدیگر را بخاطر ابهام یا شبهه سرزنش کنیم. ایرادی به پرسش و چالش وارد نیست. باید با حوصله باهم گفتگو کنیم. اما کسانی که نسبت به هر بخش از جنگ و تصمیمات مرتبط با آن، ابهام و تردید و شبهه دارند، نباید ابهام و #تردید خود را موضوع و مبنای #تحلیل قرار دهند؛ آن‌هم تحلیل‌های قاطع و خلل‌ناپذیر! این نوع تحلیل، نوبر است. گاهی همین افراد، حکم‌هایی هم صادر می‌کنند؛ حکم‌های مطلق، که فقط از مطلعین کلیدی برمی‌آید. بویژه آنها که مخاطب زیادی دارند، بیشتر باید خوددار باشند. کمی صبر کردن (و‌ نه معلق ماندن) به جایی برنمی‌خورد! @ebteda_ir

🔺 برای برادرانمان که مسافر اسلام‌آباد هستند، صمیمانه دعا می‌کنیم. کار دشواری دارند. طرف حسابشان، نمایندهٔ تام و تمامِ شرارت است؛ بی‌مبالات و دریده. آنها قرار است از ثمرهٔ خون رهبر شهید و همهٔ شهدای مظلوممان صیانت کنند. قرار است رزم جاودانهٔ رزمندگان گمنام و بی‌نام‌ونشانمان را به فرجام برسانند. قرار است قیامِ خیره‌کنندهٔ مردم را بکوبند توی صورت دشمن. قرار است بخش زیادی از حقوق پایمال‌شدهٔ مردم را از دشمن بستانند. بزنگاه مهمی در تاریخ سرزمین عزیزمان است. هیچ‌کس نباید فارغ از موضوع باشد. با چشمان باز و حواس جمع، دست به دعاییم. @ebteda_ir

🔺 دولتی که چند دهه، قلدرمآبانه هر آنچه خواسته به دیگران تحمیل کرده و برای خود هیبتی ساخته و با این هیبتِ پوچ، تجارت کرده، حالا با وضعیتی متفاوت از همهٔ وضعیت‌های قبلی روبرو شده. او در مذاکرهٔ حین آتش‌بس با ایران، بیش از هر چیز، به‌دنبال حفظ ظاهر است. نمی‌خواهد بادش به‌یکباره خالی شود. تا همین‌جا هم از این بابت، کلی خسارت دیده و خیلی‌ها از او تمرد کرده‌اند و در برابرش گستاخ شده‌اند. با این وضعیت، دشمن گزینه‌های زیادی ندارد؛ یا باید نمایشی راه بیندازد و ادای مذاکرهٔ قدرتمندانه دربیاورد تا در ادامه ادعا کند که هرچه می‌خواستم گرفتم؛ یا برگردد سراغ جنگ و دوباره همان بیچارگی‌های چهل روزه را تجربه کند و دوباره... @ebteda_ir

🔺 تاب‌آوری را تاب بیاوریم! در جریان جنگ دوازده روزه، مفهوم تاب‌آوری اجتماعی پررنگ شد. در آن شرایط، منتهای تصور ما از تاب‌آوری اجتماعی، عدم مخالفت مردم با مقاومت در برابر حملات دشمن بود؛ یا به بیان بهتر «نترسیدن از جنگ». در ابتدای جنگ رمضان، با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی پیش از جنگ، نگاه به مراتب دست‌پایین‌تر و بدبینانه‌تری نسبت به تاب‌آوری اجتماعی وجود داشت. گروهی، محاسبات خود را دیگر نه حتی بر مقاومت در برابر حمله یا نترسیدن از جنگ، که بر میزان احتمال کمک داخلی به دشمن شکل داده بودند! 🔸 آغاز جنگ، اما سطح جدیدی از معنای تاب‌آوری اجتماعی را رونمایی کرد. ما دیگر با معنای حداقلی و استاندارد تاب‌آوری روبرو نبودیم. تاب‌آوری دیگر مفهومی انفعالی و ابتدایی نبود که فقط به کارِ مقاومت بیاید؛ بلکه به یک‌باره به امکانی الهام‌بخش و واقعی برای تهاجم به دشمن ارتقا یافت. و امتحانش را پس داد. مردم از #مقاومت در برابر دشمن ابتدا به #مشارکت در دفاع و سپس به #عاملیت در میدان‌داری رسیدند. تاب‌آوری اجتماعی، خیلی کوچک‌تر از آن است که تاب حملِ معنای کنش‌گری ایرانیان را داشته باشد. 🔸 بگذریم... جا دارد هم‌اکنون که هنوز در دل این ماجرا هستیم از یک نگرانی هم حرف بزنیم. نگرانیم که پس از ختم غائلهٔ دشمن و آغاز آسودگی، تاب‌آوری اجتماعی را برگردانیم به جایگاه اولیه‌اش: «فرهنگ اصطلاحات جامعه‌شناسی»! روشنفکران ما، سابقهٔ چندان مناسبی در مواجهه با مردم و هر آنچه به آنها منتسب است، ندارند. اصحاب قدرت هم چنین وضعی دارند؛ ترجیح می‌دهند مردم را مصرف‌کننده و پیرو ببینند تا مولد و الهام‌بخش و پیشرو. 🔸احتمالاً این گروه‌ها، تابِ تداومِ تاب‌آوری اجتماعی (عاملیت) را نداشته باشند و بگویند «خب مردم عزیز و غیرتمند؛ جنگ تمام شد و ما از تاب‌آوری شما سپاسگزاریم‌. لطفاً برگردید سراغ کار و زندگی‌تان و از دورهٔ صلح لذت ببرید و ادامهٔ کار را به ما بسپارید که ما راضی به زحمت شما نیستیم»! باید از چنین فاجعه‌ای پرهیز کرد و پرهیز داد. ما تازه پس از چند دهه، معنای حقیقی (حداکثری) اجتماع و مردم را فهمیده‌ایم. روشنفکران و اصحاب قدرت، باید چشم‌هایشان را بشورند و مردم را از نو بخوانند. کلیشه‌ها را دور بیندازند. رسوبات را بزدایند. بگذارند این جمهوری، با مردمش پیش برود. مأموریت مهم نیروهای اجتماعی در پساجنگ، صیانت از همین معناست؛ حتی اگر دشوار و نفس‌گیر باشد و مستلزم درگیری. @ebteda_ir

🔺 حزب‌الله لبنان؛ نیرویی که چند دهه با مظلومیت مطلق، علیه دشمنِ سرزمین و کشورش جنگیده، اما بیشترین ضربه را از دولتِ و خائنین هموطنش خورده؛ داخلی‌هایشان در عداوت با حزب‌الله، صهیونیست‌تر از صهیونیست‌ها هستند. حالِ رزمندگان حزب‌الله، غبطه‌خوردنی‌ست؛ در وطنِ خویش غریب. در جهان اسلام هم غریب! @ebteda_ir

🔺 مادرِ شهید #محمودرضا_بیضایی، به فرزندش پیوست. مادری که یک‌سال اخیر را چشم‌‌به‌راه فرزند دیگرش، دکتر #احمدرضا_بیضایی، ماند. نمی‌دانم احمدرضای عزیز، خبر را شنیده یا نه؛ برایش طلب صبر داریم و امیدواریم خبر آزادی‌اش، مرهمی باشد به دل رنج‌دیدهٔ پدر گرانقدرش.

🔸✅ قابل توجه همشهریان محترم #تبریز سلام این پرسشنامه به‌منظور ارزیابی اثرات اجتماعی و فرهنگی حضور مردم در خیابان‌ها در جریان جنگ تحمیلی سوم (جنگ رمضان) طراحی شده است. خواهشمند است با شرکت در این نظرسنجی ما را در فهم و تبیین این پدیده یاری رسانید. با سپاس از قبول زحمت مرکز پژوهش‌های شورای اسلامی شهر تبریز 👇 https://survey.porsline.ir/s/CSxhsl0e

🔺 موضع‌گیری‌های مرتبط با مسائل آتش‌بس و مذاکره، از نظر سرعت، صراحت و قاطعیت و تهاجمی بودن، با موضع‌گیری‌های ایام جنگ، متفاوت شده است. این را مردم احساس می‌کنند. واضح است که بخش مهمی از دستاوردهای ما در روند جنگ، در سایهٔ موضع‌گیری‌های قاطع و تفسیرناپذیر در ساحات نظامی و سیاسی حاصل شد. مهمترین تاثیر این طرز موضع‌گیری، دریافت سریع مسائل در جبههٔ خیابان و پشتیبانی یکصدا و پیوسته از مسئولان نظامی و سیاسی بود. باید همچنان به همان شیوه عمل شود. مردمی که از خیابان پا پس نکشیده‌اند، باید خیلی سریع و سرراست در جریان امور قرار گیرند. و این، ربطی به رعایت طبقه‌بندی و محرمانگی برخی مسائل ندارد. مگر در ایام جنگ، مردم دنبال جزئیات عملیات و طراحی‌های نظامی ما بودند؟ دشمن مدام در حال بارش داده‌های انبوه است و باطل‌السحر این ترفند، عمل به همان شیوهٔ ایام جنگ است؛ خیلی ساده و گستاخ موضع بگیریم.

🔺🔺 مردم شرایط ویژه و خاص جنگ را درک می‌کنند. اوضاع، مدام در حال تغییر است. دشمن، بی‌مبالات و دریده است. مردم انتظار ندارند در مواجهه با چنین دشمنی، سخت‌گیری در انتشار داده و خبر، جای خود را به پُرچانگی و اشاعهٔ بی‌حساب‌وکتاب‌ اخبار و وقایع بدهد. اما ضروری است کلیات تعیین‌کننده و روندهای حاکم بر فضای جنگ و دیپلماسی به مردم ارائه شود. مردم دنبال محرمانه‌های جنگ نیستند. از اول هم دنبالش نبودند. اینقدر می‌فهمند که نباید برای افشای اسرار، بر متولیان فشار بیاورند. @ebtrda_ir

🔺 مصاحبهٔ آقای قالیباف و توضیح در باب ابهامات و پرسش‌های مربوط به مذاکرات و آتش‌بس، نکات مهمی داشت. اما فرامتن این مصاحبه، مهم‌تر از متن آن است: یک. موضوع حضور مردم در خیابان، آنچنان جدی و اساسی است که همچنان وضعیت میدان و سیاست را تعیین می‌کند. تشریفاتی نیست. اذعان آقای قالیباف به اینکه باید زودتر توضیح داده می‌شد به مردم، موضع مناسب و اخلاقی‌ای است. دو. ارتباط‌گیری مسئولان ارشد، بدلیل ملاحظات امنیتی، دشوار و مخاطره‌انگیز است. دشمن در حال رصد ارتباطات است. باید شیوهٔ کارآمدتر و امن‌تری برای سخن گفتن و ارسال پیام‌های سریع و صریح به مردم در پیش گرفت. کاری که قرارگاه خاتم‌الانبیا(ص) از طریق سخنگویش انجام می‌دهد، نمونهٔ مناسبی است. @ebteda_ir