🔺 برای برادرانمان که مسافر اسلام‌آباد هستند، صمیمانه دعا می‌کنیم. کار دشواری دارند. طرف حسابشان، نمایندهٔ تام و تمامِ شرارت است؛ بی‌مبالات و دریده. آنها قرار است از ثمرهٔ خون رهبر شهید و همهٔ شهدای مظلوممان صیانت کنند. قرار است رزم جاودانهٔ رزمندگان گمنام و بی‌نام‌ونشانمان را به فرجام برسانند. قرار است قیامِ خیره‌کنندهٔ مردم را بکوبند توی صورت دشمن. قرار است بخش زیادی از حقوق پایمال‌شدهٔ مردم را از دشمن بستانند. بزنگاه مهمی در تاریخ سرزمین عزیزمان است. هیچ‌کس نباید فارغ از موضوع باشد. با چشمان باز و حواس جمع، دست به دعاییم. @ebteda_ir

🔺 دولتی که چند دهه، قلدرمآبانه هر آنچه خواسته به دیگران تحمیل کرده و برای خود هیبتی ساخته و با این هیبتِ پوچ، تجارت کرده، حالا با وضعیتی متفاوت از همهٔ وضعیت‌های قبلی روبرو شده. او در مذاکرهٔ حین آتش‌بس با ایران، بیش از هر چیز، به‌دنبال حفظ ظاهر است. نمی‌خواهد بادش به‌یکباره خالی شود. تا همین‌جا هم از این بابت، کلی خسارت دیده و خیلی‌ها از او تمرد کرده‌اند و در برابرش گستاخ شده‌اند. با این وضعیت، دشمن گزینه‌های زیادی ندارد؛ یا باید نمایشی راه بیندازد و ادای مذاکرهٔ قدرتمندانه دربیاورد تا در ادامه ادعا کند که هرچه می‌خواستم گرفتم؛ یا برگردد سراغ جنگ و دوباره همان بیچارگی‌های چهل روزه را تجربه کند و دوباره... @ebteda_ir

🔺 تاب‌آوری را تاب بیاوریم! در جریان جنگ دوازده روزه، مفهوم تاب‌آوری اجتماعی پررنگ شد. در آن شرایط، منتهای تصور ما از تاب‌آوری اجتماعی، عدم مخالفت مردم با مقاومت در برابر حملات دشمن بود؛ یا به بیان بهتر «نترسیدن از جنگ». در ابتدای جنگ رمضان، با توجه به شرایط اجتماعی و سیاسی پیش از جنگ، نگاه به مراتب دست‌پایین‌تر و بدبینانه‌تری نسبت به تاب‌آوری اجتماعی وجود داشت. گروهی، محاسبات خود را دیگر نه حتی بر مقاومت در برابر حمله یا نترسیدن از جنگ، که بر میزان احتمال کمک داخلی به دشمن شکل داده بودند! 🔸 آغاز جنگ، اما سطح جدیدی از معنای تاب‌آوری اجتماعی را رونمایی کرد. ما دیگر با معنای حداقلی و استاندارد تاب‌آوری روبرو نبودیم. تاب‌آوری دیگر مفهومی انفعالی و ابتدایی نبود که فقط به کارِ مقاومت بیاید؛ بلکه به یک‌باره به امکانی الهام‌بخش و واقعی برای تهاجم به دشمن ارتقا یافت. و امتحانش را پس داد. مردم از #مقاومت در برابر دشمن ابتدا به #مشارکت در دفاع و سپس به #عاملیت در میدان‌داری رسیدند. تاب‌آوری اجتماعی، خیلی کوچک‌تر از آن است که تاب حملِ معنای کنش‌گری ایرانیان را داشته باشد. 🔸 بگذریم... جا دارد هم‌اکنون که هنوز در دل این ماجرا هستیم از یک نگرانی هم حرف بزنیم. نگرانیم که پس از ختم غائلهٔ دشمن و آغاز آسودگی، تاب‌آوری اجتماعی را برگردانیم به جایگاه اولیه‌اش: «فرهنگ اصطلاحات جامعه‌شناسی»! روشنفکران ما، سابقهٔ چندان مناسبی در مواجهه با مردم و هر آنچه به آنها منتسب است، ندارند. اصحاب قدرت هم چنین وضعی دارند؛ ترجیح می‌دهند مردم را مصرف‌کننده و پیرو ببینند تا مولد و الهام‌بخش و پیشرو. 🔸احتمالاً این گروه‌ها، تابِ تداومِ تاب‌آوری اجتماعی (عاملیت) را نداشته باشند و بگویند «خب مردم عزیز و غیرتمند؛ جنگ تمام شد و ما از تاب‌آوری شما سپاسگزاریم‌. لطفاً برگردید سراغ کار و زندگی‌تان و از دورهٔ صلح لذت ببرید و ادامهٔ کار را به ما بسپارید که ما راضی به زحمت شما نیستیم»! باید از چنین فاجعه‌ای پرهیز کرد و پرهیز داد. ما تازه پس از چند دهه، معنای حقیقی (حداکثری) اجتماع و مردم را فهمیده‌ایم. روشنفکران و اصحاب قدرت، باید چشم‌هایشان را بشورند و مردم را از نو بخوانند. کلیشه‌ها را دور بیندازند. رسوبات را بزدایند. بگذارند این جمهوری، با مردمش پیش برود. مأموریت مهم نیروهای اجتماعی در پساجنگ، صیانت از همین معناست؛ حتی اگر دشوار و نفس‌گیر باشد و مستلزم درگیری. @ebteda_ir

🔺 حزب‌الله لبنان؛ نیرویی که چند دهه با مظلومیت مطلق، علیه دشمنِ سرزمین و کشورش جنگیده، اما بیشترین ضربه را از دولتِ و خائنین هموطنش خورده؛ داخلی‌هایشان در عداوت با حزب‌الله، صهیونیست‌تر از صهیونیست‌ها هستند. حالِ رزمندگان حزب‌الله، غبطه‌خوردنی‌ست؛ در وطنِ خویش غریب. در جهان اسلام هم غریب! @ebteda_ir

🔺 مادرِ شهید #محمودرضا_بیضایی، به فرزندش پیوست. مادری که یک‌سال اخیر را چشم‌‌به‌راه فرزند دیگرش، دکتر #احمدرضا_بیضایی، ماند. نمی‌دانم احمدرضای عزیز، خبر را شنیده یا نه؛ برایش طلب صبر داریم و امیدواریم خبر آزادی‌اش، مرهمی باشد به دل رنج‌دیدهٔ پدر گرانقدرش.

🔸✅ قابل توجه همشهریان محترم #تبریز سلام این پرسشنامه به‌منظور ارزیابی اثرات اجتماعی و فرهنگی حضور مردم در خیابان‌ها در جریان جنگ تحمیلی سوم (جنگ رمضان) طراحی شده است. خواهشمند است با شرکت در این نظرسنجی ما را در فهم و تبیین این پدیده یاری رسانید. با سپاس از قبول زحمت مرکز پژوهش‌های شورای اسلامی شهر تبریز 👇 https://survey.porsline.ir/s/CSxhsl0e

🔺 موضع‌گیری‌های مرتبط با مسائل آتش‌بس و مذاکره، از نظر سرعت، صراحت و قاطعیت و تهاجمی بودن، با موضع‌گیری‌های ایام جنگ، متفاوت شده است. این را مردم احساس می‌کنند. واضح است که بخش مهمی از دستاوردهای ما در روند جنگ، در سایهٔ موضع‌گیری‌های قاطع و تفسیرناپذیر در ساحات نظامی و سیاسی حاصل شد. مهمترین تاثیر این طرز موضع‌گیری، دریافت سریع مسائل در جبههٔ خیابان و پشتیبانی یکصدا و پیوسته از مسئولان نظامی و سیاسی بود. باید همچنان به همان شیوه عمل شود. مردمی که از خیابان پا پس نکشیده‌اند، باید خیلی سریع و سرراست در جریان امور قرار گیرند. و این، ربطی به رعایت طبقه‌بندی و محرمانگی برخی مسائل ندارد. مگر در ایام جنگ، مردم دنبال جزئیات عملیات و طراحی‌های نظامی ما بودند؟ دشمن مدام در حال بارش داده‌های انبوه است و باطل‌السحر این ترفند، عمل به همان شیوهٔ ایام جنگ است؛ خیلی ساده و گستاخ موضع بگیریم.

🔺🔺 مردم شرایط ویژه و خاص جنگ را درک می‌کنند. اوضاع، مدام در حال تغییر است. دشمن، بی‌مبالات و دریده است. مردم انتظار ندارند در مواجهه با چنین دشمنی، سخت‌گیری در انتشار داده و خبر، جای خود را به پُرچانگی و اشاعهٔ بی‌حساب‌وکتاب‌ اخبار و وقایع بدهد. اما ضروری است کلیات تعیین‌کننده و روندهای حاکم بر فضای جنگ و دیپلماسی به مردم ارائه شود. مردم دنبال محرمانه‌های جنگ نیستند. از اول هم دنبالش نبودند. اینقدر می‌فهمند که نباید برای افشای اسرار، بر متولیان فشار بیاورند. @ebtrda_ir

🔺 مصاحبهٔ آقای قالیباف و توضیح در باب ابهامات و پرسش‌های مربوط به مذاکرات و آتش‌بس، نکات مهمی داشت. اما فرامتن این مصاحبه، مهم‌تر از متن آن است: یک. موضوع حضور مردم در خیابان، آنچنان جدی و اساسی است که همچنان وضعیت میدان و سیاست را تعیین می‌کند. تشریفاتی نیست. اذعان آقای قالیباف به اینکه باید زودتر توضیح داده می‌شد به مردم، موضع مناسب و اخلاقی‌ای است. دو. ارتباط‌گیری مسئولان ارشد، بدلیل ملاحظات امنیتی، دشوار و مخاطره‌انگیز است. دشمن در حال رصد ارتباطات است. باید شیوهٔ کارآمدتر و امن‌تری برای سخن گفتن و ارسال پیام‌های سریع و صریح به مردم در پیش گرفت. کاری که قرارگاه خاتم‌الانبیا(ص) از طریق سخنگویش انجام می‌دهد، نمونهٔ مناسبی است. @ebteda_ir

🔺 ما و تمجیدهای پروفسور مرشایمر! با دیدگاه‌های مخالف/ منتقد جنگ در میان چهره‌های آمریکایی‌ چگونه برخورد کنیم؟ بعضی معتقدند این مواضع را هم باید در پروژهٔ بزرگ فریب ببینیم. مثلاً اگر امثال پروفسور مرشایمر و جان بولتون و نمایندگان کنگره و دموکرات‌ها و مقامات سابق نظامی و سیاسی آمریکا، به‌صورت پیوسته، از قدرت ایران و ضعف آمریکا حرف می‌زنند، می‌خواهند ما را مغرور کنند تا غفلت کنیم و ضربه بخوریم. گروه دیگری هم این مواضع را نشان از واقع‌بینی این چهره‌ها می‌دانند و روایتگر قدرت واقعی ایران، که باید مبنای محاسبات ما قرار گیرد. چه کنیم با این موضع‌گیری‌ها، که تعدادشان هم کم نیست؟ آیا همه‌اش طراحی است و باید به همه‌شان بدبین باشیم؟ ذوق‌زده شویم و این مواضع را حمل بر طرفداری نخبگان آمریکایی از ایران کنیم؟ آمریکا و آمریکایی‌ها را به خوب و بد تفکیک کنیم و با خوبشان همدل شویم؟ (آمریکای خوب و بد؟!) مهارتِ مواجههٔ انتقادی (پرسشگرانه) اینجا بکار می‌آید: نه رد مطلق و نه تأیید مطلق. نه ذوق‌زدگی و نه بدبینی و توطئه‌انگاری. در مقامِ تصمیم‌گیری و اقدام، همهٔ این مواضع را صرفاً به‌عنوان داده در نظر بگیریم و تحلیل کنیم. در جنگ رسانه‌ای، برجسته کنیم آنها را و بزنیم توی سر دشمن (همچنان‌که دشمن با ما می‌کند)، اما در نهایت، خودمان طرح خودمان را پیش ببریم. فارغ از این تمجیدها/ تاییدها، کار خودمان را بکنیم. سرِ حرف‌های این آدم‌ها، باهم منازعه نکنیم. وقتمان را با رد و تایید آنها تلف نکنیم. فکرمان به طرح خودمان باشد. زیرچشمی‌ هم آنها را بپاییم. آنها دلشان به حال ما نمی‌سوزد. دعوای خودشان را دارند در نهایت. @ebteda_ir

#فکرانه ۱۲ 🔻 بعثت ملت و جنگی که ادامه دارد گفتگو دربارهٔ درس‌هایی که از خیابان گرفتیم ▪️دوشنبه، ۳۱ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۳۰ ▫️ با ارائهٔ روح الله رشیدی 📍 #حسینیه_هنر_تبریز

🔺 از فضای خبری چنین برمی‌آید که دشمن در آخرین لحظات پیش از مذاکرهٔ احتمالی، دارد نهایت زورش را می‌زند تا بخشی از عملیات مذاکره را پیش از شکل‌گیری گفتگو انجام دهد و بخشی از نتیجه‌اش را بگیرد و با قدرت روبروی ما بنشیند برای مذاکره؛ تا هیبتش را حفظ کرده باشد. انصافاً کار نیروهای کشورمان در چنین شرایطی، بسیار دشوار است. دشمن می‌خواهد اوضاع را با داده‌های متنوع و متناقض، آشفته کند تا تعادلمان را به‌هم بزند و قدرت تمرکز و تصمیم منسجم را از نیروهای ما بگیرد. ما به استحکام مبنایی نیروهای کشورمان اعتماد داریم. مطمئن هستیم به این سادگی نمی‌شکنند. اگر چشمشان به مردم باشد، حتماً تنظیم می‌شوند. مردم، همچنان برادران خود را در میدان تصمیم، دعا می‌کنند؛ از نای وجود و با اخلاص کامل. @ebteda_ir