🔸✅ قابل توجه همشهریان محترم #تبریز سلام این پرسشنامه به‌منظور ارزیابی اثرات اجتماعی و فرهنگی حضور مردم در خیابان‌ها در جریان جنگ تحمیلی سوم (جنگ رمضان) طراحی شده است. خواهشمند است با شرکت در این نظرسنجی ما را در فهم و تبیین این پدیده یاری رسانید. با سپاس از قبول زحمت مرکز پژوهش‌های شورای اسلامی شهر تبریز 👇 https://survey.porsline.ir/s/CSxhsl0e

🔺 موضع‌گیری‌های مرتبط با مسائل آتش‌بس و مذاکره، از نظر سرعت، صراحت و قاطعیت و تهاجمی بودن، با موضع‌گیری‌های ایام جنگ، متفاوت شده است. این را مردم احساس می‌کنند. واضح است که بخش مهمی از دستاوردهای ما در روند جنگ، در سایهٔ موضع‌گیری‌های قاطع و تفسیرناپذیر در ساحات نظامی و سیاسی حاصل شد. مهمترین تاثیر این طرز موضع‌گیری، دریافت سریع مسائل در جبههٔ خیابان و پشتیبانی یکصدا و پیوسته از مسئولان نظامی و سیاسی بود. باید همچنان به همان شیوه عمل شود. مردمی که از خیابان پا پس نکشیده‌اند، باید خیلی سریع و سرراست در جریان امور قرار گیرند. و این، ربطی به رعایت طبقه‌بندی و محرمانگی برخی مسائل ندارد. مگر در ایام جنگ، مردم دنبال جزئیات عملیات و طراحی‌های نظامی ما بودند؟ دشمن مدام در حال بارش داده‌های انبوه است و باطل‌السحر این ترفند، عمل به همان شیوهٔ ایام جنگ است؛ خیلی ساده و گستاخ موضع بگیریم.

🔺🔺 مردم شرایط ویژه و خاص جنگ را درک می‌کنند. اوضاع، مدام در حال تغییر است. دشمن، بی‌مبالات و دریده است. مردم انتظار ندارند در مواجهه با چنین دشمنی، سخت‌گیری در انتشار داده و خبر، جای خود را به پُرچانگی و اشاعهٔ بی‌حساب‌وکتاب‌ اخبار و وقایع بدهد. اما ضروری است کلیات تعیین‌کننده و روندهای حاکم بر فضای جنگ و دیپلماسی به مردم ارائه شود. مردم دنبال محرمانه‌های جنگ نیستند. از اول هم دنبالش نبودند. اینقدر می‌فهمند که نباید برای افشای اسرار، بر متولیان فشار بیاورند. @ebtrda_ir

🔺 مصاحبهٔ آقای قالیباف و توضیح در باب ابهامات و پرسش‌های مربوط به مذاکرات و آتش‌بس، نکات مهمی داشت. اما فرامتن این مصاحبه، مهم‌تر از متن آن است: یک. موضوع حضور مردم در خیابان، آنچنان جدی و اساسی است که همچنان وضعیت میدان و سیاست را تعیین می‌کند. تشریفاتی نیست. اذعان آقای قالیباف به اینکه باید زودتر توضیح داده می‌شد به مردم، موضع مناسب و اخلاقی‌ای است. دو. ارتباط‌گیری مسئولان ارشد، بدلیل ملاحظات امنیتی، دشوار و مخاطره‌انگیز است. دشمن در حال رصد ارتباطات است. باید شیوهٔ کارآمدتر و امن‌تری برای سخن گفتن و ارسال پیام‌های سریع و صریح به مردم در پیش گرفت. کاری که قرارگاه خاتم‌الانبیا(ص) از طریق سخنگویش انجام می‌دهد، نمونهٔ مناسبی است. @ebteda_ir

🔺 ما و تمجیدهای پروفسور مرشایمر! با دیدگاه‌های مخالف/ منتقد جنگ در میان چهره‌های آمریکایی‌ چگونه برخورد کنیم؟ بعضی معتقدند این مواضع را هم باید در پروژهٔ بزرگ فریب ببینیم. مثلاً اگر امثال پروفسور مرشایمر و جان بولتون و نمایندگان کنگره و دموکرات‌ها و مقامات سابق نظامی و سیاسی آمریکا، به‌صورت پیوسته، از قدرت ایران و ضعف آمریکا حرف می‌زنند، می‌خواهند ما را مغرور کنند تا غفلت کنیم و ضربه بخوریم. گروه دیگری هم این مواضع را نشان از واقع‌بینی این چهره‌ها می‌دانند و روایتگر قدرت واقعی ایران، که باید مبنای محاسبات ما قرار گیرد. چه کنیم با این موضع‌گیری‌ها، که تعدادشان هم کم نیست؟ آیا همه‌اش طراحی است و باید به همه‌شان بدبین باشیم؟ ذوق‌زده شویم و این مواضع را حمل بر طرفداری نخبگان آمریکایی از ایران کنیم؟ آمریکا و آمریکایی‌ها را به خوب و بد تفکیک کنیم و با خوبشان همدل شویم؟ (آمریکای خوب و بد؟!) مهارتِ مواجههٔ انتقادی (پرسشگرانه) اینجا بکار می‌آید: نه رد مطلق و نه تأیید مطلق. نه ذوق‌زدگی و نه بدبینی و توطئه‌انگاری. در مقامِ تصمیم‌گیری و اقدام، همهٔ این مواضع را صرفاً به‌عنوان داده در نظر بگیریم و تحلیل کنیم. در جنگ رسانه‌ای، برجسته کنیم آنها را و بزنیم توی سر دشمن (همچنان‌که دشمن با ما می‌کند)، اما در نهایت، خودمان طرح خودمان را پیش ببریم. فارغ از این تمجیدها/ تاییدها، کار خودمان را بکنیم. سرِ حرف‌های این آدم‌ها، باهم منازعه نکنیم. وقتمان را با رد و تایید آنها تلف نکنیم. فکرمان به طرح خودمان باشد. زیرچشمی‌ هم آنها را بپاییم. آنها دلشان به حال ما نمی‌سوزد. دعوای خودشان را دارند در نهایت. @ebteda_ir

#فکرانه ۱۲ 🔻 بعثت ملت و جنگی که ادامه دارد گفتگو دربارهٔ درس‌هایی که از خیابان گرفتیم ▪️دوشنبه، ۳۱ فروردین ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۳۰ ▫️ با ارائهٔ روح الله رشیدی 📍 #حسینیه_هنر_تبریز

🔺 از فضای خبری چنین برمی‌آید که دشمن در آخرین لحظات پیش از مذاکرهٔ احتمالی، دارد نهایت زورش را می‌زند تا بخشی از عملیات مذاکره را پیش از شکل‌گیری گفتگو انجام دهد و بخشی از نتیجه‌اش را بگیرد و با قدرت روبروی ما بنشیند برای مذاکره؛ تا هیبتش را حفظ کرده باشد. انصافاً کار نیروهای کشورمان در چنین شرایطی، بسیار دشوار است. دشمن می‌خواهد اوضاع را با داده‌های متنوع و متناقض، آشفته کند تا تعادلمان را به‌هم بزند و قدرت تمرکز و تصمیم منسجم را از نیروهای ما بگیرد. ما به استحکام مبنایی نیروهای کشورمان اعتماد داریم. مطمئن هستیم به این سادگی نمی‌شکنند. اگر چشمشان به مردم باشد، حتماً تنظیم می‌شوند. مردم، همچنان برادران خود را در میدان تصمیم، دعا می‌کنند؛ از نای وجود و با اخلاص کامل. @ebteda_ir

🔺آیا دربارهٔ نقش مردم در جنگ، بزرگنمایی می‌شود؟ احتمالاً شما هم تعبیرِ «عاملیت‌سازی کاذب از خیابان» را در برخی تحلیل‌های این‌‌روزها دیده‌اید؛ یعنی «بزرگنمایی نقش خیابان در تصمیمات سیاسی»! می‌گویند آنچه در عرصهٔ دیپلماسی و نظامی می‌گذرد، همه‌اش #ازپیش‌طراحی‌شده است و با مطالبهٔ خیابان (مردم) تغییر نمی‌کند. مثال عینی‌اش را هم «باز و بسته شدن تنگهٔ هرمز» در روزهای اخیر می‌دانند. جایی‌که ابتدا از سوی وزیر خارجه اعلام شد «تنگه باز می‌شود» و چند ساعت بعد، قرارگاه خاتم خبر از «انسداد مجدد تنگه» داد. معتقدند هر دو اقدام، طبق برنامه بوده و اینکه عده‌ای مطالبهٔ مردم را موجب اصلاح تصمیم قبلی و انسداد مجدد تنگه معرفی می‌کنند، نادرست و مصداق «عاملیت‌سازی کاذب و هیجانی برای مردم» است. می‌گویند اینطوری‌ها هم نیست. هم باز کردن چندساعتهٔ تنگه طراحی‌شده بود، هم انسدادش‌! 🔸بله؛ نیروهای سیاسی و نظامی ما برای جنگیدن، طرح دارند. اما خود این نیروها هم چنین قاطعانه از وجود طرح‌های ازپیش‌آماده (در حد جزئیات و ساعتِ باز و بسته شدن تنگه) حرف نمی‌زنند. اصولاً امکان چنین طراحی جزءنگرانه‌ای هم در میدان پیچیده و متغیر جنگ وجود ندارد. آنچه هست، آمادگی لازم برای قرار گرفتن در موقعیت‌های پیش‌بینی‌نشده است، که نیروهای ما دارند. 🔸در ثانی، ممکن است همین‌طور باشد که می‌گویند و واقعاً نیروهای سیاسی و نظامی ما حتی برای جزئیات میدان هم برنامه داشته باشند؛ لیکن از آنجا که مردمِ خیابان، از چنین برنامه‌هایی ـ آن‌هم در حد روز و ساعت بسته و باز شدن تنگه ـ بی‌اطلاع هستند و لزومی هم ندارد اطلاع داشته باشند، لذا کار خودشان را می‌کنند و محاسباتشان مبتنی بر درک کلی از مصالح و منافع ملی است و این درک خود را فریاد می‌زنند؛ و جالب اینکه تا امروز، درک مردم از معادلات کلان جنگ، غالباً درست و در مسیر منافع ملی بوده و ای‌بسا، در برخی مقاطع، حتی خود نیروهای سیاسی و نظامی را هم از انسداد رها کرده. 🔸بیراه نیست که در پنجاه روز گذشته، سیاسی‌ها و نظامی‌ها، بارها و بارها از مردم خواهش کرده‌اند در خیابان باشند. آیا مرادشان حضور در خیابان برای #تماشا و تشویق است یا «کمک» در نبرد سیاسی و نظامی با دشمنِ بی‌مبالات؟ کمک که می‌گوییم، تعبیر حداقلی است؛ فراتر از کمک، مردم شأنِ #هدایت دارند امروز. دشمن چنین شأنی را برای مردم به رسمیت شناخته، آن‌وقت ما تردید کنیم در آن؟ @ebteda_ir

👆 اهمیت زنده نگه داشتنِ #تجمعات_شبانه را با توجه به شرایط خاص و سرنوشت‌سازِ جنگ، مجدداً مرور می‌کنیم. دستکاری تجمعات مردمی و تلاش برای استانداردسازی این آیین‌ها، دستمان را در شرایطِ پیشِ رو خالی می‌کند. فرازوفرودهای ایام پس از آتش‌بس نشان داده که نباید وضعیت را عادی‌سازی و خیابان را از میدان تصمیم، منقطع کرد. هر اتفاقی در ساعات آینده رخ دهد (مذاکره، تمدید آتش‌بس، آغاز درگیری نظامی) راهی جز تکیه بر مردم برای مدیریت وضعِ آتی نداریم. @ebteda_ir

🔺آسیب‌دیدگان جنگ را فراموش نکنیم یکی از موضوعاتی که می‌تواند زنده بودن تجمعات شبانهٔ مردم (خیابان) را تقویت کند توجه به وضعیت آسیب‌دیدگان جنگ است؛ اعم از کسانی‌که منازلشان کم یا بیش، تخریب شده یا آسیب دیده و کسانی‌که در اثر تخریب صنایع و مراکز اقتصادی، بیکار شده‌اند یا معیشتشان به مخاطره افتاده. در تجمعات شبانه، اولاً یادشان کنیم، ثانیاً تکالیف دولت و سایر نهادها را در رسیدگی سریع به وضعیت اینها تذکر دهیم، ثالثاً امکان‌های مردمی برای کاهش گرفتاری‌های این گروه از هموطنان را به مشورت بگذاریم. مطالبهٔ حل مسائل ایشان، بخش مهمی از مأموریت و مسئولیتِ خیابان در شرایط جنگی و بعد از آن است. جوری نشود که این اقشار، تصور کنند ما جنگ را فقط در برخی سطوح به‌رسمیت می‌شناسیم‌. @ebteda_ir

🔺 پردهٔ دیگری از جنگ را شاهدیم. دشمن برگشته سراغ بازی‌های قدیمی‌اش. بازی روانی-رسانه‌ای برای ایجاد #رخنه در صف یکپارچهٔ ما. تردستی‌های رسانه‌ای را دوباره پررنگ کرده‌ است برای ایجاد #چندگانگی. استفادهٔ موذیانه از تعابیر کهنه و تاریخ‌مصرف‌گذشتهٔ #تندرو و #میانه‌رو و اسم بردن و تمجید از بعضی سیاستمداران، با هدفِ دو‌به‌هم‌زنی و ایجاد بگومگو میان مردم است. او همچنان نیم‌نگاهی به رسوبات سیاسی و جناحی دارد و تصور می‌کند در این موقعیت، می‌تواند با تحریک زمینه‌های جناحی و انتخاباتی، صف را بشکند و به هدفش برسد. هدفی که در زدوخورد نظامی به آن نرسید. ما که فکر نمی‌کنیم از این شیوهٔ شیطانی نتیجه بگیرد، اما احتیاط، شرط عقل است. آنها که ترجیحات جناحی و انتخاباتی، همچنان بر ذهن و دلشان غلبه دارد و نمی‌توانند قوارهٔ امر ملی را بفهمند، لااقل برای ناکام گذاشتنِ رئیس تروریستِ ایالات متحده، خوددار باشند و عجالتاً فتیلهٔ دعواهای جناحی را پایین بکشند. این، البته به معنای سکوت در نقد و مطالبه نیست. مطالبه کنیم؛ بی‌تعارف و پیوسته. اما نکند معیارمان در مطالبه و نقد، مبتنی بر چارچوبی باشد که ترامپ و اراذل بی‌وطن طراحی می‌کنند! @ebteda_ir

🔺 موضوع #مذاکره و کیفیت و جوانبِ آن، بدلیل حساسیت بالای مردم، می‌تواند اسباب #اختلاف شود. دشمن، روی این موضوع حساب باز کرده؛ جایی‌که از نظر مردم، تعیین‌کنندهٔ نتیجهٔ جنگ و مقاومت بی‌نظیرشان است و طبیعی‌ست که نسبت به این مرحله، بسیار حساس باشند و براحتی از آن عبور نکنند. این نکته را، مسئولان خودمان باید بیشتر و بهتر از دشمن درک کنند و برای مواجههٔ درست و اصولی با این حساسیتِ موجه، طرح داشته باشند. مردم، همچنان ملاحظات و محدودیت‌های میدان دیپلماسی را درک می‌کنند و انتظار ندارند محرمانه‌ها را بشنوند. اما این موضوع، موجب منتفی شدن هرگونه تبیین نمی‌شود. حتی می‌شود با صداقت، از محدودیت‌ها گفت یا از ضرورت‌های دورهٔ پساآتش‌بس‌ و مذاکره. همین‌که دشمن با پررویی، هر حرفی دربارهٔ مذاکره و حتی وجود اختلاف درون ساختار و مسئولان را اشاعه می‌دهد، وظیفهٔ متولیان را در همراهی با مردم متذکر می‌شود. اگر طرح درستی برای مواجهه با این حساسیت مردم وجود نداشته باشد، زمینه برای روایت‌سازی دشمن، فراهم می‌شود. صورت مسئله را پاک نکنند. توضیح برای مردم را در هیچ مرحله و سطحی، منتفی ندانند. @ebteda_ir