_روز بزرگداشت سعدی، فرصتی است برای گرامی‌داشت یکی از بزرگ‌ترین شعرای فارسی‌زبان. در این روز، به یاد خیالات زیبا و حکمت‌های شیرین او که هم‌اکنون نیز در دل‌ها زنده است، می‌پردازیم و از آثار ماندگارش بهره‌مند می‌شویم. سعدی نماد حکمت، محبت و انسانیت است که همیشه راهنمای خوبی برای زندگی است.

_

تنِ من افتاد در بالینِ عشاق، ای نگار جانِ من شد در کمینِ تیرِ چشمت بی‌قرار مرهم جان را به هر دکه عطار جست سایه چشمت شدش درمانِ آن زخمِ شرار کُشتی‌ام بی‌درد و بردی بی‌جَنگ از خویش خویشتنم را برده‌ای دل را ز من با یک نگاهِ بردبار تا ببینم خوابِ چشمت را، دلم شب‌پرور است چشم تو شد قبله‌گهِ جانم در آن محرابِ یار هرکجا رفتم، دلم در آفاق سرگردان بُود باز جامه‌پرستِ رویت شد، چو برگِ بی قرار _از نغمه های جان رادیو ابتهاج؛

_

_بوی فردوس، هوای حرمت را دارد عرش از آمدنش روی زمین معذور است.

نشانی دلم این است: مشهد، پنجره فولاد،کنار زخم، جنب انتظار التیام تو ؛

_ولادتتون مبارک جانِ جانان، امام رضای ایران؛

_خلیج فارس ، آشیانه سیمرغ

آرشی دگر خواهم شد، می روم بر بالای دماوند، کمان بر خواهم کشید و تیری زنم، اینبار سوی جنوب نه سوی سمرقند تیر می رود جان من نیز، جان می دهم پر پر شوم چون گل یاس، ولی دلشاد از آنم که تیر می رود، می رود و نشیند آن سوی خلیج فارس‌‌. _۱۰ اردیبهشت ماه، روز ملی خلیج فارس گرامی باد!

_۱۴۰۵/۲/۱۰

در تکاپوی روزهایت، هنگامی که سپیده‌دم از ناودان خانه می‌زند و آفتاب گونه‌های تو را نوازش می‌کند، و دستانت بوی سرخی انار را در بر می‌گیرد، بر پنجره‌ی مه‌گرفته دستی بکش و انگشتانت را به سوی خورشید ببر، و نسیم را به بوسیدن برگ‌های شقایق‌ها دعوت کن. سیاهی پرهای پرنده‌ی روی طاقچه را به پرواز درآور و در آسمان بی‌کران آن سوی کوه‌ها، رویاهایت را تماشا کن. از شکوفه‌های سپید بچین و بر بال پرستوها بنشان، تا در آسمان، آرزوهایت به پرواز درآیند و در دلِ باد، با امیدی که روی شبنم گل های بهاری خوابیده اند، آوازِ فروغ را بخوانی.