‌هجرت یعنی دست‌شستن از دل‌بستگی‌ها و دل‌کندن از وابستگی‌ها و حرکت به سمت خیر بالاتر؛ و «شأن انسان جز این نیست که پیوسته در هجرت باشد». @edraakaat

فردا در این نشست توضیح می‌دهم که چطور تولیدات فضای مجازی، با «مرده‌آرایی» و ایجاد حسرت برای گذشته‌ای که هرگز وجود نداشته، خواه با ارجاع آرمانگرایانه به دهه شصت باشد یا ترسیم اتوپیای ارتجاعی از ماقبل انقلاب، امکان آینده‌سازی را از نسل جدید می‌گیرد. @edraakaat

یکی از اسم‌های روز قیامت، «یوم الحسرة» است؛ حسرت بیکاری‌هایی که کشیدیم. سید‌علی خامنه‌ای، تفسیر سورهٔ حمد، صفحهٔ ۵۲

استاد ما می‌گفت آدم‌ها امانت‌های خدا روی زمین‌اند، و خدا امانت‌هایش را به بهترین خلقتش می‌سپارد؛ برای همین امیرالمؤمنین را «امین‌الله فی أرضه» خوانده‌اند؛ چون ما امانتِ خداییم در دست‌های شما… خوشبختی بیشتر از این؟ راستش من از آن روز دلم برای این «امین‌الله» بودن‌تان می‌تپد و روزهایم به امید مراقبتِ شما شب می‌شود. سلام بهترین امانتدار خدا… نجف اشرف، ۲۵ آذر ۱۴۰۴ @edraakaat

‌هنوز با همه دردم امید درمان است ‌که آخری بُوَد آخر شبان یلدا را… @edraakaat

هادی اگر تویی که کسی گم نمی‌شود... نشسته بود کنج خانه. به دردهایش فکر می‌کرد؛ به این که چقدر شانه می‌خواهد برای سنگینی حرف‌ها و انبوه مشکلاتش. می‌دانست که چارۀ این دردها در دست امام هادی علیه‌السلام است اما دوری، راه را برایش بسته بود. دلش پر می‌کشید برای لحظه‌ای هم صحبتی با امام اما روزنی به سوی او نمی‌دید. عاقبت از این غربت به تنگ آمد و تصمیم گرفت سیاهه‌ای بنویسد. کاغذ و قلم برداشت و با هزار امید خطاب به حضرت نوشت: «آقا من از شیعیان شما هستم اما دوری مجال رؤیت ماه رویتان را نمی‌دهد. در دل حاجتی دارم و در دست مشکلاتی؛ حال چه کنم؟» چیزی نگذشت که مرقومه‌ای به دستش رسید، متبرک به خط امام هادی علیه‌السلام، که کریمانه در جوابش نوشته بود: «إنْ كانَت لَكَ حاجةٌ فحرِّكُ شَفَتيكْ». یعنی «آن زمان که در دل حاجتی داری کافیست لب‌هایت را تکانی دهی». ما از تو دور نیستیم... حرف بزن... بخواه... و این قرار امام هادی است با همۀ شیعیانش، برای لحظات دلتنگی و اضطرار، برای زمانی که زمین با همۀ فراخی‌اش برای تو تنگ می‌شود و راه مقصود را در سیاهی شب‌ها گم می‌کنی. دقیقاً در همین لحظه یک نفر نشسته تا فقط لب‌هایت را تکان دهی؛ فقط بخوانی و بخواهی... @edraakaat

«می‌دانم به شما سخت می‌گذرد، ولی مگر به پدر پیر شما سخت نمی‌گذرد؟ می‌دانم که شهادت شیرین‌تر از عسل در پیش شماست؛ مگر برای این خادمتان این‌گونه نیست؟ ولی تحمل کنید که خدا با صابران است. بغض و کینهٔ انقلابی‌تان را در سینه‌ها نگه دارید؛ با غضب و‌ خشم بر دشمنانتان بنگیرید؛ و بدانید که پیروزی از آن شماست». امام خمینی رحمة الله علیه، ۱۳۶۷/۴/۲۹ #یاد_آر @edraakaat

بعد از دو هفته اومدم سر کلاس. درس که تموم شد رفتم پیش استاد. گفتم خیلی بهم ریخته‌ام این روزها؛ دست‌بسته‌بودن روانی‌م کرده. گفتند این روزها وقت تیزشدن توحیدهاست؛ توحیدهاتون رو تیزتر کنید و محیط اطرافتون رو آروم کنید؛ حتی اگر در حد اعضای خانواده باشه. همین‌ها در عالم اثر داره. از همین کارهای کوچیک نگذرید تا خدا مسیر کارهای بزرگتر رو باز کنه براتون… #آن @edraakaat

داووس چگونه به تشییع جنازه نظام بین‌الملل تبدیل شد؟ کمال حبیب، حقوقدان لبنانی، سه سال پیش کلاس‌های حقوق بین‌المللش را تعطیل کرد. چون معتقد بود وقتی دنیا در برابر نسل‌‌کشی علنی صهیونیسم فقط تماشاگر است باید مرگ نظام جهانی را اعلام کرد و این واحدهای درسی دیگر ارزشی ندارد. حالا بازگشت ترامپ به کاخ سفید کم‌کم این حرف را برای همة دنیا معنی می‌کند. کسی که با ورودش پنتاگون اسم وزارت «دفاع» را به وزارت «جنگ» تغییر داد و بدون هیچ شرمی اعلام کرد می‌خواهد نظام سیاسی برخی کشورها را عوض و برخی دیگر را تصاحب کند؛ این کار را هم کرد و به جهان گفت قدرت دیگر به عرف‌ها و اخلاقیات گذشته اهمیت نمی‌دهد و درنهایت برخلاف قوانین واضح بین‌المللی حماسة دزدیدن رییس‌جمهور قانونی ونزوئلا را خلق کرد. جهان هنوز در شوک دیدن نمایش مادوروی زنجیربسته در نیویورک بود که ترامپ تاکید کرد از عزمش برای کنترل گرینلند عقب‌نشینی نخواهد کرد و با حفظ همین موضع سه‌شنبة گذشته در تریبون داووس اروپا را به سرزنش و تحقیر و تهدید بست. در این نقطه بود که کشورهای مهمی سوگوار نظم بین‌المللی شدند و اعلام کردند برای ورود به عصری که در آن، قدرت حرف آخر را در تصاحب ثروت و تغییر مرزها می‌زند دیگر چاره‌ای جز مقابله با این غرور و تکبر ندارند. 🟡 کانادا و گریه بر نعش قوانین کانادا یکی از ده اقتصاد قدرتمند جهان را دارد؛ عضو ناتو است و دهه‌‌ها در صف مقدم تمدن غربی ایستاده است. اما حالا سوژة طمع‌ورزی ترامپ شده و او بدون هیچ خجالتی از الحاق کانادا به آمریکا حرف می‌زند و نخست‌وزیرش را استاندار خودش می‌خواند و مدام در پرونده‌های اقتصادی از او باج می‌گیرد. کار به جایی رسید که نخست‌وزیر کانادا، مارک کارنی، در داووس دربارة کارکرد قواعد بین‌المللی اعتراف کرد: «ما می‌دانستیم که این روایت تا حدی نادرست است؛ می‌دانستیم قدرتمندان هر زمان که به نفعشان باشد، خود را مستثنا می‌کنند و می‌دانستیم حقوق بین‌الملل بسته به هویت متهم یا قربانی، متفاوت اعمال می‌شود. ولی این داستانِ ساختگی به نفعمان بود. پس ما هم این تابلو را در ویترینمان گذاشتیم و از اشاره به شکاف میان حرف و واقعیت پرهیز کردیم. اما این معامله دیگر کار نمی‌کند! حالا نهادهای بین‌المللی دیگر اثری ندارند و بسیاری از کشورها فهمیده‌اند باید برای خودشان استقلال راهبردی ایجاد کنند. ما باید جهان را آنگونه که هست باور کنیم نه آن‌طور که آرزو داریم باشد! ما به ارزش قدرتمان متکی هستیم و این قدرت را در داخل می‌سازیم و تا سال ۲۰۳۰ هزینه‌های دفاعی‌مان را دوبرابر می‌کنیم. حالا جهان وارد عصری پرخطر شده است؛ عصری که در آن قدرت‌های بزرگ با هم رقابت می‌کنند و کشورهای متوسط برای بقا ناچار به یکی‌کردن توانشان هستند. کشورهای متوسط باید با هم حرکت کنند زیرا اگر پشت میز ننشینند بخشی از غذای روی میز خواهند شد». و کارنی در این اعتراض به سلطة آمریکایی تنها نبود. نخست وزیر بلژیک، بارت دی‌وفر هم هشدار داد که آمریکا دیگر رفتارش شبیه یک متحد نیست. 🟡 آلمان و یک یادآوری حیاتی! در میان کشورهای اروپایی آلمان موقعیت ویژه‌ای دارد. سرامد نژادپرستی است و در جنگ‌های جهانی مرکز غرور نظامی بوده‌است. صدر اعظم این کشور در نطق داووس ابتدا دربارة لرزش نظم جهانی و شکل‌گیری نظم جدید مبتنی بر قدرت هشداد و با لحن مطمئنی گفت «اروپا تحت این نظم نیست و گزینة ترسیم آینده را در اختیار دارد». او هم کشورهای اروپا را به واقع‌گرایی در شرایط جدید و سرمایه‌گذاری بیشتر در صنایع نظامی برای دفاع از خود دعوت کرد و گفت: «اگر جهان فقط بر قدرت بنا شود، مکانی بسیار خطرناک خواهد بود؛ زیرا در این صورت، تنها به نفع قوی‌ترها تمام می‌شود». و وقتی آلمان از قدرت سخن می‌گوید، جهان باید آن را جدی بگیرد؛ چرا که بزرگ‌ترین اقتصاد اروپاست و سابقه‌هایی در محاصره و تسلیم‌کردن کشورها دارد. 🟡 فرانسه و یک «نه» بلند از بین اروپایی‌ها کمتر رییس‌جمهوری به اندازه ماکرون تلاش کرده ترامپ را راضی نگه دارد. اما هم‌زمان در پرونده‌های جهانی هم صدای مخالفت خود با آمریکا را بالا می‌برد. برای همین ترامپ اخیرا بیشتر او را هجو می‌کند و عزتش را به بازی می‌گیرد. ماکرون که قبلا پیوستن به شورای صلح ترامپ برای غزه را رد کرده و رفتارش دربارة گرینلند را دیوانه‌وار خوانده بود از داووس به جمع رهبرانی پیوست که ورود به عصر استبداد را هشدار دادند و اعلام کرد «اروپا در برابر زورگویان تسلیم نخواهد شد و دربرابر ارعاب سر فرود نخواهد آورد». حالا باید دید این فریاد جمعی به زبان آمده، در عمل چه صحنه‌ای را پیش روی ترامپ خواهد گذاشت و او را به چه حد از جنون دعوت خواهد کرد... ✍️ ترجمه و تلخیص و دخل و تصرف از یادداشت اخیر سید احمد الخضر، تحلیل‌گر روابط بین‌الملل در الجزیره @edraakaat

شهر آرام است مثل دیشب و شب‌های قبل باز قدر قهرمانش را نمی‌داند کسی... حسن اسحاقی @edraakaat

بگذار انسان بمانم! این روزها بیش از همه از آدم‌هایی فاصله می‌گیرم که معتقدند دیگر هیچ کاری اثر ندارد و به همین راحتی امید دیگران را ذبح می‌کنند؛ یعنی تا می‌بینند یک نفر اندکی امید در دلش باقی مانده و دربه‌در دنبال راهی برای انجام کاری در جهت بهترشدن اوضاع می‌گردد، شده در حد یک حلقه تاریخ‌خوانی در مدرسه یا تعامل‌های کوچک با همین اطرافیان نگران، فوری ژستِ دانای کل بر‌می‌دارند که: ای بابا! چه فایده؟ دیگر کار از کار گذشته! انگار تعهد داده‌اند دست هرکس که می‌خواهد روی پایش بایستد را بگیرند و بنشانند کنار خود‌ِ ناامیدشان! معمولا هم به تجربه و سن‌وسال و دانش و اطلاعات خودشان ارجاع می‌دهند که شما را کاملاً خلع سلاح کنند. این آدم‌ها اساساً در نظام محاسبه‌شان جایی برای خدا نمانده و از بیخ نمی‌فهمند «فَمَن يَعمَل مِثقالَ ذَرَّةٍ خَيرًا يَرَهُ» یعنی چه و برای این نفهمیدنشان صورت‌بندی‌های علمی و اداهای عقل‌نما هم پیدا کرده‌اند. و حالا خطرشان برای ما این است که با امیدکشی، وجودمان را از اراده خالی می‌کنند. و آدمی که اراده نداشته باشد دیگر چه دارد؟ اصلا آن‌چه آدم‌ را از غیر آدم جدا می‌کند همین امکان ارادهٔ جهت‌دار است و این‌که می‌تواند انتخاب کند اراده‌‌اش را به کدام طرف هدایت کند. کسی که این اراده را از ما بگیرد انسانیت ما را از ما گرفته است. این‌ها با نفی امکان اراده اول خودشان را کشته‌اند و حالا اصرار دارند ما را هم، با تهی کردن از اراده، بکشند و به ناانسان تبدیل کنند. من از این‌ها فرار می‌کنم چون در این روزها که انسان ماندن سخت‌ترین کار دنیاست می‌خواهم انسان بمانم. #امیدبانی @edraakaat