ببین که چهطور شبیه به تکه گوشتی از قابیل، میپوسم
در خودم جمع میشم. در تاریکی.
با این آگاهی که من قراره زشت بمیرم، مچاله شده جان بدم
زندانی بمیرم
با آگاهی از تا ابد باقی ماندن به شکل آنچه اکنون هستم، نارسا، گندابگرفته، متعفن، محروم، خشمگین، کم، جلوهای مجازات بعد از گناه، دردمند، معنای قدمهای قابیل
در سکوت تمام خداها میچرخم به دنبال جواب
با آگاهی به اینکه خداوند من رو دوست داره اما نه به اندازهای که نجاتم بده
با ناآگاهی از اینکه من چند مرگ دیگر باید بمیرم تا بذاری تنها جرقهی حیات رو ببینم؟
"بوسههای من اگر به حریم و حرم تو برسه، لبهای من لبهای یهوداست و تو یگانه مسیحای جهانی"
من به اندازهی لحظهی نفس حبس کردن هفت آسمان در عصیان ابلیس، گنهکار و خمیده میمیرم
چند مرگ دیگر باید بمیرم؟
خاطره که شدیم، به عنوان چه چیزهایی به یاد آورده میشم؟
https://eitaa.com/nashenas_app/app?startapp=link_myxw8qe&btn=گلشید