ایشون حیات‌بخش منه، محرابش رو شلوغ کنید.

به مو می‌رسه و پاره هم میشه عزیزم، لیکن با دست‌های زخمی سریع دو سویه نخ رو می‌گیریم و یه گره شل و وا رفته می‌زنیم روش. باز پاره میشه، بازهم و باز هم. اینه قصهٔ آدم بودن.