داشتم فکر میکردم که چه خوب میشه داستانت رو بنویسی هم قلمت رو دوست دارم هم ماجراهات - داشتم فکر می‌کردم چه داستان غم‌انگیزی. شاید اگر جای اون بودم بازهم همین‌قدر تیغ روی آهن می‌کشیدم. نمی‌دونم. کنارم نشسته داره با اون حرف می‌زنه. آدم‌ها فانی‌ان، از فنا شدن خوشم میاد اما از فانی‌ها نه. خواهرم اذیتم می‌کنه، دوستش دارم. دوتا انگشتانم بوی سیگار می‌ده. دلم می‌خواد بلند شم و حقش رو ادا کنم. گلوم درد می‌کنه و داشتم فکر می‌کردم من قلم خوبی ندارم.

هی زیبا نام،پوچ پوچیم #شیمیست - زیبا نام فقط نام‌های وحی مقدس و اشک‌های آدم و حوا. علی‌الخصوص پنجمی. حالت چه‌طوره؟ دلم برات تنگ شده.

نیازمند یه بغل - به‌نظرم بغل و آغوش و این حرف‌ها چیزی رو حقيقتاً دوا نمی‌کنه. توی آشپزخونه بغلش کردم و گفتم احساس غریبی می‌کنم. گفت من‌هم همین‌طور و گوشیش‌رو برداشت و رفت. از بغل‌های فانی متنفرم.

مطمئنم پیام من رو دوست نداری که بخوای بهش جواب بدی. همون‌طور که خودمو. - اتفاقاً برخی پیام‌های موردعلاقه‌ام رو هرگز جواب نمی‌دم ولی بارها می‌خونم. نمی‌دونم، شاید دوستت ندارم. شاید هم دارم. اما پیام‌هارو اکثراً دوست دارم، خیلی زیاد هم دوست دارم. باور نکن اصلاً. به من ربطی نداره.

دوست پسر داری؟ - نه

حالم بده، چه‌کار باید بکنم؟ - باید یک لحظه به رگ‌های دستت نگاه کنی، به پیچیدگی بدنت، به ستاره‌های چشمک‌زن آسمان، به پهنای لایزال فلک، به گرمی نگاه مادر، به درختان ایستاده، به کوه‌های مقاوم، به قدرت احساس عشق. بعد به خالق تمام این‌ها فکر کنی. حالا باید وضو بگیری، سجاده رو پهن کنی، و حرف بزنی و حرف بزنی و حرف بزنی که "ای خدای عالمیان، دوستت دارم" بعدش هم با نام‌های وحی مقدس گریه کنی. از فانی‌ها هم فرار کن.

سیگار میکشی؟ - به‌طور مداوم نه

تاکتیک پیچوندن. گلشید نیم درصدی. نکته‌ی خاصی ندارم بگم‌. اینو بپیچون. - باید اعتراف کنم که خیلی دوستت دارم. بهم جسارت این‌رو بخشیدی که از تاکتیک پیچوندن استفاده کنم، حتی در زندگی حقیقی. داره یادم میاد چه‌قدر برای ژان‌دارک بودن بزدلم.

تو چنلم احساس راحتی نمیکنم که حرف بزنم.خوشحالم شما و ناشناست هستین فلی - دلم برات خیلی تنگ شده بود فلی. چنل داری؟ لطفاً لینکش رو بفرست. صحبت کن.

و تو نمی‌دانی این ناکامیِ من در فهمِ تو، چقدر سخت و درد آور است. همیشه از مقدسات می‌گویی، از سختی‌ها می‌گویی. دوستشان دارم، اما نمی‌توانم بفهمم، و این نفهمی حالم را بهم می‌زند. - صحبت‌ها و کلمات من لزوماً چیزهای مفیدی نیستن که سعی در دانستنشون داشته باشی. وقتی چیز نیک و خیری رو نفهمی، عدم آگاهی برات دردآور می‌شه. اما حرف‌های من این‌طور نیستن. سخت نگیر. من شخص خاصی نیستم. حرف‌هام چیزهای خاصی نیست. من فقط می‌خوام دوتا بال داشته باشم.

تنها ارزشی هستی که دوستش دارم. - شاید چون ارزشی نیستم. اصلاً معناش کن. ارزشی در نگاه تو چیه؟

گلشید دلم میخواد تنهایی برم به یه ساحل خلوت پناه ببرم - من‌هم دلم می‌خواد تنها به جنگل‌های نوشهر پناه ببرم. دلم نمی‌خواد با اون برم. حالا حواسش پیش من نیست، گم شده. داره رهام می‌کنه. من گفته بودم دارم تک‌تک عزیزانم رو می‌بینم که رهام می‌کنن.