🔰گل و گلاب‼️ 🔸معروف است که نسبت "استاد" و "شاگرد" به مثابۀ نسبت "گل" و "گلاب" بوده و همان طور که گلاب، عصاره‌ای است که از گل گرفته می‌شود شاگرد نیز حاصل افکار و منش استاد بوده و به تعبیر جامع‌تر "حاصل عمر" استاد می‌باشد؛ 🔸همچنین می‌توان نسبت "زن" و "مرد" را نیز همین گونه تصویر کرده و بر اساس آن که "مرد از دامن زن به معراج می‌رود"، نسبت آن دو را همانند نسبت گل و گلاب در نظر گرفت؛ 🔸روشن شدن این نسبت از آن جهت حائز اهمیت است که می‌توان بر اساس آن، محدودۀ رسالت هر کسی را تعیین کرده و با مقاومت در برابر انتظارات بیهودۀ دیگران، به تنظیم مناسبات اجتماعی و خانوادگی همت گماشت. 🔸اما پرسشی که در این میان مطرح می‌شود آن است که اساسی‌ترین تفاوت بین گل و گلاب چیست؟ شاید بتوان اساسی‌ترین تفاوت آن دو را در جایگاه آنان جستجو کرد؛ جایگاه گُل در گلزار و جایگاه گلاب در بازار بوده و روشن است که گلِ خارجْ از گلزار، به زحمت می‌تواند طراوت و تازگی خود را حفظ کند؛ حافظ شیرازی معتقد است که از ابتدای آفرینش، نمود اجتماعی "گل" به مراتب محدودتر از "گلاب" بوده و گلاب، نمایندۀ گل در جامعه می‌باشد؛ وی می‌گوید: در کارِ گلاب و گل، حکمِ ازلی این بود کاین شاهدِ بازاری، وان پرده‌نشین باشد #عشقال ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔻 🌱دشمن چه زمانی پیروز می‌شود؟ #نرم‌افزار_مقاومت #انا_علی_العهد 🆔@eghaal

🍀 🔸رهبر معظم انقلاب: 👌[شهید رئیسی]جدّاً متواضع بود، جدّاً بردبار بود. آدم صبوری بود، آدم بردباری بود، اهل مدارا بود با کسانی که اختلاف نظر داشتند؛ 👌ایشان در یک موردی یک اختلافی با یک جایی داشتند، من گفتم شما اصلاً عکس‌العمل نشان ندهید؛ خیلی سخت بود برایش، [امّا] اصلاً عکس‌العمل نشان نداد، یعنی واقعاً مدارا کرد؛ [در حالی] که اگر ایشان مثلاً این صبر و این تحمّل را نداشت، بنا بود یک دعوای بزرگی در کشور راه بیفتد. ✍پ.ن: امتداد شهید رئیسی بودن به حرف و ادعا نیست؛ بلکه به پیروی از رفتار و منش ایشان در عالم سیاست است! قطع به یقین کسانی که کشور را درگیر حاشیه‌های مختلف کرده و برای نظام اسلامی هزینه‌تراشی می‌کنند، لیاقت امتداد راه شهید رئیسی را ندارند! 🆔@eghaal

🔰نحیف‌سازی جریان انحرافی! 🔹پس از پیروزی انقلاب اسلامی و همزمان با دوران ریاست جمهوری بنی‌صدر، عده‌ای از دلسوزان انقلاب که به اقدامات و مواضع بنی‌صدر مشکوک شده بودند افرادی را در دفتر وی گماشته تا بدین ترتیب از اخبار آن دفتر مطلع شوند؛ پس از مدتی خبر می‌رسد که اطرافیان بنی‌صدر در طی جلساتی که داشتند به دنبال قداست‌زدایی و تخریب شخصیت امام خمینی ره هستند ولی معتقدند که نمی‌توان در گام اول سراغ شخص امام رفت؛ بلکه ابتدا باید از اطرافیان ایشان همانند آقایان بهشتی، خامنه‌ای، هاشمی و... شروع کنند! لذا تصمیم گرفته‌اند که ستونی در روزنامۀ انقلاب اسلامی طراحی کرده و در پوشش "انعکاس انتقادات مردم از مسئولان"، آرام آرام انتقادات را متوجه شخص امام کنند! 🔹گزارشی از صفحات روزنامه آماده گشته و به اطلاع امام می‌رسد! امام مستندات ارائه شده را مطالعه کرده و سپس رو به حاضران می‌فرمایند: "بروید از او اطاعت بکنید!" این پاسخ امام، حاضران را در بهت و حیرت فرو می‌برد؛ حضرت امام در پاسخ به این پرسش که چرا همچنان از بنی‌صدر حمایت می‌کنید می‌فرمایند: "من از بنی‌صدر حمایت نمی‌کنم. برای من بنی‌صدر مهم نیست، برای من آن 11 میلیون انسانی مهم‌اند که به بنی‌صدر رای دادند و باید مردم رای‌شان را پس بگیرند. هرچه به او دادند از او بگیرند!"(https://irdc.ir/fa/news/5898/) 🔹به نظر می‌رسد نظیر مواجهه‌ای که حضرت امام با جریان انحرافی بنی‌صدر داشتند، رهبر انقلاب نیز چنین رویکردی را در قبال جریانات انحرافی در پیش گرفته‌اند؛ آنچنان که از شواهد و قرائن پیداست رهبر انقلاب نیز اخیرا و به خصوص پس از شهادت آقای رئیسی به دنبال نحیف‌سازی یک جریان انحرافی و مرموزی هستند که در جبهۀ انقلاب رخنه کرده‌ و با سر دادن تندترین شعارها، خود را نزدیک‌ترین جریان به انقلاب اسلامی معرفی می‌کند؛ جریانی که به جز یکی دو مورد، حیثیت دیگر افراد و ارکان انقلاب اسلامی را به بازی گرفته و اعتماد عمومی به آنان را از بین می‌برد! مواردی که در ادامه می‌آید شواهدی بر این ادعاست که رهبری به صورت ملایم و تدریجی درصدد خلوت نمودن اطرافیان این جریان انحرافی هستند تا بدین ترتیب کنترل و هدایت آنان با سهولت بیشتری صورت پذیرد؛ 🔹یک روز با جملۀ تاریخی "دلم سوخت" از کسانی که در طول ۳سال، بدترین هجمه‌ها و تخریب‌ها را بر شهید رئیسی روا داشته و در عین حال پس از شهادت ایشان به تقدیر و تمجید از وی پرداختند انتقاد می‌کنند! روز دیگر معاون اول شهید رئیسی را به سِمت دستیار ویژۀ رهبری منصوب کرده و وظایفی را که برخی دیگر برای خود تراشیده بودند، به آقای مخبر می‌سپارند! در یک‌مورد دیگر که به ارزیابی سیاست خارجی شهید رئیسی می‌پردازند، از جریاناتی که در سیاست خارجی، "واداده" یا "تند و دورکننده" هستند انتقاد می‌کنند! در شرایطی که از سوی این جریان، فرماندهان نظامی متهم به ترس و انفعال می‌شوند، تمام قد از نیروهای مسلح حمایت کرده و به آنان مباهات می‌کنند! وقتی که وحدت و همدلی در کشور به تمسخر گرفته شده و حتی برچسب نفاق می‌خورد، رهبر انقلاب از لزوم انسجام مسئولان کشور سخن به میان می‌آورند! در برابر جریانی که ماه‌ها بر طبل این دروغ می‌کوبیدند که " اگر زودتر انتقام می‌گرفتیم، سید حسن را ترور نمی‌کردند"، صراحتا موضع‌گیری کرده و آن را رد می‌کنند! 🔹همۀ این موارد و موارد متعدد دیگری که خارج از عهدۀ این یادداشت است، حکایت از رویکرد رهبر انقلاب نسبت به این جریان انحرافی است؛ اگر کسی ناخواسته فریب چنین جریاناتی را خورده باشد، شایسته است که هر چه زودتر راه خود را از این افراد جدا کرده تا در هزینه‌تراشیِ این جریان برای نظام اسلامی سهیم نباشد؛ توجه به این نکته نیز مفید است که عمدۀ طرفداران بنی‌صدر به خیال آن که بنی‌صدر نزدیک‌ترین فرد به امام هست، به پشتیبانی از وی می‌پرداختند! ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰شهوت حرّافی‼️ 🔸فضای مجازی در کنار تمام فوایدی که دارد، آسیب‌هایی نیز به همراه داشته است که نمی‌توان و نباید از آن‌ها چشم‌پوشی کرد؛ یکی از این آسیب‌ها آن است که شرایط "موضع‌گیری آسان و کم‌هزینه" را برای کاربران خود فراهم کرده است؛ بدین ترتیب هرکسی که دارای گوشی هوشمند و همچنین بستۀ اینترنت باشد، به خود اجازه می‌دهد که در همۀ زمینه‌ها اظهار نظر کرده و دست‌اندرکاران و متخصصان آن حوزه را زیر سوال ببرد! در واقع برخی از کاربران فضای مجازی، هیچ نیازی نمی‌بینند که برای حرّافی‌های خود، سند و اطلاعات دقیقی را کسب کنند بلکه به صرف مشاهدۀ اخبار در چند سایت و کانال مجازی، ماشین اتهام‌زنی خود را روشن کرده و همگی را از دم تیغ می‌گذرانند! سوگمندانه باید گفت که سرریز این نوع مواجهه با حوادث، به فضای حقیقی نیز سرازیر می‌شود! 🔸یک روز کادر درمان و نظام بهداشتی کشور دنباله‌روِ سازمان‌های صهیونیستی معرفی می‌شوند؛ روز دیگر "شجاعت" فرماندهان نظامی زیر سوال می‌رود؛ یک روز در "دیانت" مسئولان فرهنگی تشکیک می‌شود؛ و بالأخره یک روز هم مسئولان سیاست خارجی و اقتصادی، متهم به "خیانت" می‌شوند؛ به طور کلی باید گفت که با تکیه بر یافته‌های مجازی، به گونه‌ای عمل می‌شود که سیاست‌های رسمی نظام اسلامی، تمام اعتبار و جایگاه خود را نزد افکارعمومی از دست می‌دهند! 🔸مرحوم ملّا احمد نَراقی که از زعمای شیعه در قرن۱۳ هجری بوده است، در ضمن اشعاری به انتقاد از این حرّافی‌های سفیهانه می‌پردازد؛ وی با توصیه بر حفظ حرمت کارشناسان، تأکید می‌کند که نباید در برابر آنان حرّافی و لاف‌زنی کرد بلکه شایسته است که با اعتماد بر استاد و پیشوای خود و همچنین فهم صحیح از رهنمودهای وی، تلاش کرد که از هدایت‌های او بهره‌مند شد؛ فاضل نراقی می‌فرماید: چون به استادی رِسی، خاموش باش لب ببند و پای تا سرْ گوش باش دَم مزن در نزد استادِ هنر پیش "جالینوسْ" نامِ "طِب" مبر از شجاعت در بَر حیدر مَلاف بی‌محابا پا مَنه اندر مصاف در بر لوطی تو رقّاصی مکن با نهنگِ بَحر غوّاصی مکن تا حریف خویش نشناسی درست حمله سوی او مکن چالاک و چُست 🔸البته ناگفته نماند کسانی که شانه‌های خود را زیر بار مسئولیت داده و گوشه‌ای از کار را بر عهده می‌گیرند، به طرز محسوسی از میزان ادعا و حرّافی آنان کاسته می‌شود! پ.ن: این یادداشت به هیچ وجه به معنای نفی "نقد #عالِمانه" نمی‌باشد. #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰چراغ‌های آویخته‼️ 🔹همۀ انسان‌ها یک روز با پدیدۀ مرگ مواجه شده و ناگزیر طعم آن را خواهند چشید؛ اگرچه انسان نمی‌تواند از مواجهۀ با مرگ فرار کند اما می‌تواند چگونگی زندگی و در نهایت جان باختن خود را به دست خود رقم بزند؛ به طور کلی پدیدۀ مرگ به دو شکل مختلف رخ می‌دهد؛ گاهی اوقات در روال طبیعیِ زندگی و بر اثر پیری، بیماری یا حوادثی نظیر آن‌، زمان مرگ انسان فرا رسیده و روح از بدن وی پَر می‌کشد؛ گاهی نیز خود انسان به استقبال مرگ رفته و به منظور حفظ باورها‌ و استقرار ارزش‌های والای الهی در جامعه، جان خویش را که عزیزترین دارایی وی است فدا می‌کند. 🔹شمس تبریزی در این زمینه، سخن قابل تأملی دارد؛ وی ابتدا به این نکتۀ ظریف اشاره می‌کند که اگر چراغ بر روی کف زمین قرار بگیرد، روشنایی و اثرگذاری چندانی برای محیط پیرامونی خود نخواهد داشت ولی اگر همین چراغ از سقف اتاق آویزان شود، محیط پیرامونی خود را روشن خواهد ساخت؛ شمس تبریزی سپس "شهادت" را به مثابۀ آویزان شدن از طناب دار الهی دانسته و از خداوند متعال درخواست می‌کند که زمینه و امکان شهادت را برای او فراهم کند تا بدین ترتیب بشریت را از تاریکی‌های جهل، ترس، دنیاپرستی و دیگر رذائل اخلاقی نجات دهد؛ او می‌گوید: عشقا تویی سلطانِ من، از بَهر من داری بزن روشن ندارد خانه را، قندیل ناآویخته #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰حِرفۀ قصّابی! 🔸معمول است که پس از ذبح گاو و گوسفند و برای تسهیل در جداسازی پوست و گوشت آنان، قسمتی از پای حیوان را سوراخ کرده و در آن می‌دَمند؛ بدین ترتیب بین پوست و گوشت حیوان، جدایی افتاده و به آسانی می‌توان پوست آن را کَند؛ ناظر بیرونی و کسی که از حرفۀ قصّابی بی‌اطلاع است، در یک نگاه سطحی و ابتدایی گمان می‌کند که قصّاب در حال تعظیم و تکریم آن حیوان می‌باشد! چرا که هنگام دمیدن، سر خود را بر پای گوسفند و گاو شیرده گذاشته و به نوعی در حال سجده بر آن حیوان است؛ حال آن که همۀ این کارها مقدمه برای اهداف بالاتری است! 🔸ملّای رومی با بهره‌گیری از همین ماجرا و با آن ذهن نکته‌بین خود، تعریف و ستایش دیگران از انسان را به منزلۀ "باد کردن حیوانات" دانسته‌ و معتقد است همۀ این تعاریف و باد کردن‌هایی که توسط دیگران صورت می‌گیرد، به کَنده شدن پوست انسان و عذاب طاقت‌فرسای او منجر شده و در نهایت به تصاحب تمام دارایی‌های انسان اعم از ثروت، عزت، انسانیت و... خواهد انجامید؛ ملّای رومی می‌گوید: دَم دهد گوید تو را "ای جان و دوست!" تا چو قصّابی کِشد از دوست، پوست دَم دهد تا پوستَت بیرون کشد وایِ او کز دشمنان اَفیون چشد سر نهد بر پای تو قصّاب‌وار دم دهد خونت بریزد زار زار #عشقال ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰پرخاش کودکانه یا خشم خردمندانه؟(۱) 🔹سوگمندانه باید اذعان کرد که شناخت عمدۀ مردم از یک شخص نه بر اساس «رفتار و اقدامات» او بلکه براساس «گفتار و اظهارات» وی می‌باشد؛ قضاوت مردم درباره افراد و حتی میزان پایبندی‌شان به یک مکتب، غالباً بر اساس همین شناخت ظاهری انجام می‌شود؛ «اقبال عمومی به اظهارات جنجالی» از یک سو و «عوام‌زدگی چهره‌های سیاسی و فرهنگی» از سوی دیگر منجر به رویگردانی عمدۀ این شخصیت‌ها از «اقدامات واقعی» و رو آوردن به چنین اظهاراتی شده است؛ بر این اساس کسی که صدای خود را بالا برده و بدون ملاحظۀ جوانب یک موضوع، اظهارات تند و آتشین نسبت به طرف مخالف خود ابراز کند، به عنوان فردی صادق و راسخ‌ در اعتقادات معرفی می‌شود! 🔹نکتۀ قابل تاملی که نباید از آن غفلت کرد آن است که اقدامات واقعی، دشوار و زمان‌بر بوده و نسبت به اظهارات نمایشی زحمت بسیار بیشتری می‌طلبد؛ همچنین نیاز روحی و روانیِ افرادی را که دنبال شهرت بوده و علاقه‌مندند به عنوان «قهرمان» شناخته شوند برآورده نمی‌کند! لذا ساده‌ترین و کوتاه‌ترین راه برای نیل به چنین اهدافی، همین اظهارات جنجالی و پرخاش‌های کودکانه می‌باشد! 🔹بارزترین مثالی که می‌توان در این زمینه بیان کرد، نوع مواجهۀ برخی از مدعیان محبت اهل‌بیت علیهم‌اسلام با دشمنان و غاصبان حق آنان می‌باشد؛ برخی‌ها برای آنکه ثابت کنند در مقایسه با دیگران از محبت و ارادت بیشتری نسبت به اهل‌بیت برخوردارند، در خفا و علن به «لعن زبانی» دشمنان آنان پرداخته و دیگر پیروان اهل بیت را که چنین رویکردی ندارند به بی‌‌غیرتی و سازش‌کاری با دشمنان اهل بیت متهم می‌کنند؛ با این وجود تاکنون پاسخ قابل قبولی به این پرسش نداده‌اند که محصول «تاکید افراطی بر لعن زبانی و بی‌توجهی به دیگر ساحت‌های برائت»، در سبد چه تفکری ریخته می‌شود؟ آیا منجر به گسترش فرهنگ اهل‌بیت در جامعه گشته یا اتفاقا در روند گسترش آن اخلال ایجاد می‌کند؟ 🔹به هرحال این نوع مواجهه با مخالفان مورد انتقاد بسیاری از اندیشمندان دینی نیز واقع شده است؛ رهبر انقلاب در سال 1353 و در انتقاد به چنین رویکردی فرموده‌اند: "يك عده‌ای‌ واقعا از روی جهالت -و ان‌شاءالله از روی جهالت، نه از روی غرض- صرفا مسأله "گریه" و "دشمنی‌های زبانی"- و نه دشمنی‌های فکری- با دشمن‌های اهل‌بیت را مطرح کرده و ولایت را منحصر در مسائل سطحی باب ولایت و تشیع می‌کنند؛ و شگفتا که ولایت‌فهم‌ها و ولایت‌شناس‌ها و ولایت‌دارها را با همین حربه می کوبند!" 🔹طبیعی است که «دشمنی فکری» با دشمنان اهل بیت، بسیار پیچیده و طاقت‌فرسا بوده و صبر و توانمندی بالایی می‌طلبد؛ لذا عافیت‌خواهان و شهرت‌طلبان، رغبتی به این سنخ از کارها نشان نمی‌دهند؛ بلکه برای آن که از اتهام انفعال و عذاب وجدان «بی‌عملی» رهایی یابند و همچنان خود را جلودار مکتب اهل بیت معرفی کنند، متوسل به پرخاش‌های کودکانه می‌شوند؛ 🔹 این الگوی رفتاری، متأسفانه به حوزه‌های دیگری مانند «حجاب» و «سیاست خارجی» نیز سرایت کرده است؛ در یادداشت بعدی، به برخی از این مصادیق و آسیب‌هایی که به جریان حق وارد شده، خواهیم پرداخت. 🔻بخش دوم و سوم یادداشت👇 https://eitaa.com/eghaal/174 https://eitaa.com/eghaal/175 ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰پرخاش کودکانه یا خشم خردمندانه؟ (۲) 🔹نوع نادرست مواجهه با مخالفان، تنها محدود به مواجهه با مخالفان اهل بیت نمی‌شود بلکه آسیب‌ها و خسارت‌های این رویکرد در مسائل دیگری نظیر «سیاست خارجی» و «حجاب» نیز قابل پیگیری است؛ به همین منظور، پرخاش کودکانه را در این دو حوزه نیز بررسی می‌کنیم: 🔹در دهه۹۰ که دولت وقت با شعار تعامل سازنده با دنیا، تمام سرنوشت کشور را به توافق و دادن امتیاز به طرف غربی متوقف کرده بود، عده‌ای به جای آن که به مبارزۀ فکری با این تفکر غلط پرداخته و از انتشار و فراگیری آن در جامعه جلوگیری کنند، مبارزۀ زبانی با سردمداران این تفکر را در پیش گرفته و با عناوینی چون نفوذی، جاسوس، خائن و ... مقدمات مظلوم‌نمایی آنان را فراهم کردند؛ این افراد حتی یک قدردانی معمولی از دست اندرکاران مذاکره را برنمی‌تابیدند و بنا بر همان رویکرد پرخاش کودکانه معتقد بودند که تشکر ساده از زحمات مذاکره کنندگان، نشانۀ همدستی با آنان در تحمیل توافق است! 🔹پرخاش‌های کودکانه در سیاست خارجی، حتی رویکرد کسانی همانند شهید رئیسی و امیر عبداللهیان را نیز قبول نداشته و آنان را متهم به عقب‌نشینی از اصول انقلاب می‌کرد؛ به عنوان مثال هنگامی که شهید رئیسی در جریان انتخابات1400، برجام را به منزلۀ «چکی که باید توسط دولت مقتدر، نقد شود» معرفی کرد، توسط همین افراد مورد هجمه قرار گرفت و به قدرت‌طلبی و عدم صراحت در مواضع انقلابی متهم شد! تا جایی که با بیان طعنه آمیز «برجام، چک بلا محل است» به مواضع شهید رئیسی واکنش نشان دادند! 🔹یا مثلا وقتی شهید امیرعبداللهیان خطاب به وزیر سابق امور خارجه جمله‌ای به این مضمون گفته بود که «از دانش، تجربه‌ و توانمندی‌های شما استفاده خواهیم کرد»، مورد اعتراض همین افراد قرار گرفته و گویی از شهید انتظار داشتند که با دریده‌گویی نسبت به وزیر سابق، دل آنان را خنک کند! به هر ترتیب حاصل تمام این پرخاش‌های کودکانه، آن شد که تفکر مذاکره و سازش با آمریکا نه تنها افول نکرد بلکه بیش از پیش در جامعه فراگیر گشته و هم‌اکنون بخش قابل توجهی از مردم خیال می‌کنند که می‌توان با مذاکره و دست کشیدن از برخی آرمان‌های ملی، وضعیت اقتصادی کشور را بهبود بخشید! 🔹در واقع پرخاش کودکانه همانند سوهانی عمل می‌کند که تیغ طرف مقابل را تیزتر کرده و باورپذیری ادعای آنان را نزد افکار عمومی افزایش می‌دهد اما قسمت جالب و البته تاسف‌بار ماجرا آن است که این کودکان پرخاشگر، مسئولیت خود را در فراهم کردن چنین شرایطی گردن نمی‌گیرند و اتفاقا باعث و بانی این وضعیت را کسانی می‌دانند که وفادار به پرخاش کودکانه نیستند! کفتنی است که رویکرد شهید رئیسی و امیرعبداللهیان در نقطه مقابل این رویکرد و ذیل خشم خردمندانه تعریف می‌شود که توضیح آن در یادداشت بعدی خواهد آمد؛ 🔹در مسالۀ حجاب نیز متاسفانه رویکرد پرخاش کودکانه حضور دارد؛ برخی‌ها به جای آن که بستر و زمینۀ پذیرش عمومی را در حوزۀ "حجاب اسلامی" فراهم کنند، به اظهارات تند و آتشین درباره شل‌حجابی و بی‌عفتی بسنده کرده و بی‌توجه به اقتضائات و شرایط جامعه، این نهاد و آن سازمان را متهم می‌کنند؛ پرسش‌هایی که در این میان وجود دارد و کمتر مورد توجه این افراد قرار می‌گیرد آن است که چرا ذائقۀ بخشی از مردم، نسبت به حجاب تغییر یافته است؟ این تغییر در چه بازۀ زمانی صورت گرفته و چقدر طول کشیده است؟ برای تصحیح ذائقۀ عمومی چه اقداماتی باید کرد و چه مقدار زمان لازم است؟ خلق ادبیات و تولید آثار فاخر هنری در این زمینه چه جایگاهی دارد و چگونه امکان‌پذیر است؟ ابزارهای نهادینه‌سازی فرهنگ حیا و عفاف در جامعه چه مواردی است و چگونه باید تقویت شوند؟ و... 🔹به دلیل آن که پاسخ به این سوالات، پیچیده و طاقت‌فرسا بوده و همچنین پیاده‌سازی آن، دشوار و زمان‌بر است، لذا این افراد ترجیح می‌دهند که به آرامی و بی سروصدا از کنار این سوالات عبور کرده و به جای آن با اظهار برخی شعارهای تند و ساختارشکنانه به پرخاش کودکانه بپردازند؛ بدین ترتیب سرپوشی بر کم‌کاری و یا حتی بی‌کاری خود در این زمینه گذاشته و همچنین به عنوان «قهرمان مدافع شریعت» شناخته می‌شوند! ولی باید در نظر داشت که اجرایی کردن همین سوالات و سوالاتی از این قبیل است که مشکل شل‌حجابی و بی‌عفتی را به صورت ریشه‌ای از بین خواهد برد! ...ادامه دارد... 🔻بخش اول و سوم یادداشت👇 https://eitaa.com/eghaal/173 https://eitaa.com/eghaal/175 ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰پرخاش کودکانه یا خشم خردمندانه؟(3) 🔹اگر کسی متوجه شد که پرخاش کودکانه در مواجهه با مخالفان، بازی در زمین دشمن است این پرسش پیش می‌آید که با این حساب، خشم خود از اظهارت و اقدامات مخالفان را چگونه باید بروز داد؟ آیا معقول است که نسخۀ «سرکوب خشم» را تجویز کرده و علاوه بر ترویج بی‌غیرتی و بی‌تفاوتی، پیامدهای روحی و روانی این مساله را نیز به افراد تحمیل کرد؟! قدر مسلم نمی‌توان راهکار «سرکوب خشم» را نسخۀ معقولی برای مدیریت این مساله دانست بلکه باید دید آیا می‌توان شیوۀ دیگری برای مدیریت و بهره گیری از این خشم پیدا کرد؟ به طور کلی باید به این پرسش پاسخ داد که الگوی مطلوب مواجهه با مخالفان چیست؟ برای پاسخ به این پرسش از بیان نورانی امیرالمؤمنین کمک می‌گیریم؛ امام علی علیه‌السلام با تفکیک چگونگی بروز خشم در انسان عاقل و جاهل می‌فرمایند: «غَضَبُ اَلْجَاهِلِ فِي قَوْلِهِ وَ غَضَبُ اَلْعَاقِلِ فِي فِعْلِهِ»(*). [خشم جاهل در گفتار و خشم عاقل در رفتار او میباشد] 🔹بدیهی است که این روایت به معنای آن نیست که انسان عاقل، همواره سکوت کرده و هیچ‌گاه فریاد نمی‌کند بلکه به این معناست که انسان عاقل، هرگز با دهن‌لَقی و دریده‌گویی، مشت خود را در برابر دشمنان باز نمی‌کند؛ انسان عاقل که آراسته به زینت صبر و آینده‌نگری است با در پیش گرفتن یک سلسله اقدامات، شرایط را به گونه‌ای پدید می‌آورد که افکار عمومی را با تفکر خود همراه کرده و بدین طریق در یک بازه زمانی معقول، طرف مقابل را «وادار» به تسلیم و پذیرش خواسته‌های خود می‌گرداند؛ با این تفسیر، «خشم خردمندانه» همان چیزی است که در ادبیات دینی از آن به واژه «تَقیّه» تعبیر میشود؛(**) 🔹براساس این توضیحات، نحوۀ عملیاتی‌سازی «خشم خردمندانه» را در مواجهه با مخالفان اهل بیت بررسی می‌کنیم؛ به همین منظور از سخنان رهبر انقلاب که در سال 1353 بیان شده است کمک می‌گیریم؛ ایشان مسیر صحیح برائت از دشمنان اهل‌بیت و همچنین گسترش ولایت آنان در جامعه را این گونه ترسیم می‌کنند: ‌«برای ولایت يك جامعه تلاش کردن، معنایش این نیست که بنشینیم مدام چانه بجنانیم و مدام لق‌دهنی کنیم و فحش به زید و عمرو بدهیم؛ با این کارها ولایت درست نمی شود؛ با این کارها از ولایت دورتر می‌افتیم؛ راهش این است که تلاش کنی برای "قدرت دادن به ولیّ اسلام، به ولیّ‌ای که خدا گفته» 🔹روشن است که قدرت دادن به ولیّ اسلام، جز با افزودن بر پیروان وی حاصل نمی‌شود و این مطلوب نیز با فحش و دشمنی‌های زبانی به دست نمی‌آید؛ البته دشواری «قدرت دادن به ولیّ جامعه» نیز بر کسی پوشیده نیست و رویگردانی عده‌ای از راهبرد خشم خردمندانه و تمایل به پرخاش کودکانه، ناشی از همین دشواری‌ها بوده است؛ 🔹خشم خردمندانه در سیاست خارجی نیز قابل پیگیری است؛ رویکرد شهید رئیسی در مسائل کلان کشور و همچنین شهید امیر عبداللهیان در سیاست خارجی را می‌توان ذیل این راهبرد صورت‌بندی کرد؛ تمام تلاش شهید رئیسی و امیر عبداللهیان آن بود که کشور از تلۀ وابستگی به مذاکرات -که میراث دهه90بود- رهایی یافته و تاثیرگذاری دشمنان بر مسائل کشور را به حداقل برسانند؛ به همین منظور از مشغول شدن به اظهارات تند و آتشین خودداری کرده و با رفتن به سراغ اقدامات ریشه‌ای، ریشه‌کنی تفکر «اعتماد به آمریکا» را دنبال کردند؛ گسترش روابط با همسایگان و همچنین جلوگیری از انتشار بی‌رویۀ اخبار مذاکرات را می‌توان از جملۀ همین اقدامات به شمار آورد؛ 🔹البته این سیاست، مورد اعتراض پیروان «پرخاش کودکانه» نیز قرار گرفت و عدم اطلاع‌رسانی از اخبار مذاکرات را به پای پنهان‌کاری دولت نوشتند! به هر حال و با همه چالش‌هایی که برای دولت شهید رئیسی به وجود آوردند، دولت ایشان تا اندازۀ قابل قبولی وابستگی به بیرون از مرزها را کاهش داد ولی متاسفانه با شهادت آن دو عزیز، این مسیر ناقص ماند؛ همه این اقدامات و همچنین سکوت‌های نسبی شهید رئیسی را در کنار آن سخن رهبری قرار دهید که شهید رئیسی را بابت صراحت در مواضع انقلابی ستایش کردند! شاید فهم این سخنان رهبری برای کسانی که شهید رئیسی را متهم به قدرت‎طلبی و مصلحت‌اندیشی می‌کردند دشوار باشد ولی واضح بود که شهید رئیسی «صراحت» را به «سفاهت» تفسیر نمی‌کردند! 👈بخش اول و دوم یادداشت👇 https://eitaa.com/eghaal/173 https://eitaa.com/eghaal/174 ➖➖➖➖➖➖ *بحارالأنوار، ج1، ص160 **برای کسب اطلاعات بیشتر درباره مفهوم «تقیه»، به گفتار دهم از کتاب «همرزمان حسین ع» مراجعه کنید. ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰این راه، بیراهه است! 🔹خشک یا تَر بودن گِرِهی که با نخ و طناب ایجاد شده است، در باز کردن آن گره نقش اساسی داشته و بسته به جنس طناب، منجر به دشواری -یا گاهی اوقات تسهیل- گره‌گشایی می‌شود؛ اگرچه آزمایش این مساله در ابتدای کار می‌تواند بر دانش و آگاهی انسان بیفزاید ولی تکرار مداوم این آزمایش، از سوی یک انسان و جامعۀ عاقل توجیه‌پذیر نیست؛ تجربه می‌گوید که در اغلب اوقات، رطوبت طناب بر پیچیدگی گره خواهد افزود؛ چرا که رطوبت، منجر به تورم الیاف طناب شده و به این صورت فشار و اصطکاک گره را افزایش می‌دهد؛ همچنین چسبندگی ایجاد شده در گره که به واسطۀ رطوبت شکل می‌گیرد باز کردن آن را دشوارتر می‌سازد! 🔹صائب تبریزی با بهره‌گیری از همین نکته و در یک بیان لطیفی می‌گوید اگر کسی به طمع گره‌گشایی از مشکلات زندگی، به گریه و زاری و اظهار عجز در برابر دشمن پرداخته و از مواضع اصولی و حقوق مسلّم خود عقب‌نشینی کند، همانند کسی است که گره ایجاد شده در طناب را خیس کرده باشد؛ چنین فرد و جامعه‌ای نه تنها موفق به برطرف کردن مشکلات خود نخواهند شد بلکه با این کار گره مشکلات را کورتر کرده و سر از بیراهه درخواهند آورد؛ وی می‌گوید: ز «گریه»، بستگیِ کارِ ما زیاده شود که تَر چو شد گره، سخت بَدگشاده شود* #عشقال ➖➖➖➖➖ *سخت: به شدت؛ بدگشاده: بد قِلق ✍مدیر عقال 🆔@eghaal

🔰پردۀ خواب‼️ 🔸در عالم خواب فعالیت و حساسیت حواس پنجگانۀ انسان به طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته و در خاموشی نسبی فرو می‌روند؛ در این هنگام انسان از دلخراش‌ترین حوادثی که برایش رخ می‌دهد کاملاً بی‌اطلاع بوده و تنها پس از بیداری و کَنده شدن از عالم خواب به وقوع آنها پی می‌برد؛ در برخی روایات همین نسبتی که بین «خواب و بیداری» وجود دارد، دربارۀ «دنیا و آخرت» نیز گفته شده است؛ پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله می‌فرمایند: «اَلنّاسُ نيامٌ فَاِذا ماتُوا انْتَبَهوا؛ مردم در خوابند و هنگامی که بميرند، بيدار مى‌شوند»(*) طبق فرمودۀ پیامبر گرامی اسلام، در این دنیا عموم مردم در خواب غفلت بوده و تنها ناقوس مرگ می‌تواند آنان را از خواب دنیوی بیدار کند؛ و البته خوشا بحال آنان که در همین دنیا از خواب غفلت بیدار شوند و فرصت جبران داشته باشند! 🔸ملای رومی نیز که پرورش یافتۀ همین معارف الهی است، نسبت «دنیا و آخرت» را همانند نسبت «خواب و بیداری» می‌داند و معتقد است آثار و پیامدهای اعمال انسان فقط در عالم آخرت نبوده و در همین دنیا هم قابل مشاهده است؛ به باور او از آن جایی که در این دنیا عموم مردم در خواب غفلت فرو رفته‌ و چشم دل آنان کور گشته است، از درک و مشاهدۀ پیامدهای اعمال خود محروم می‌باشند؛ وی می‌گوید که در صبح قیامت و پس از بیداری و کنار رفتن پردۀ خواب، روشن خواهد شد که برخی از انسان‌ها در همان عالم خواب -دنیا- نیز جزو درنده‌ترین حیوانات بوده‌اند؛ ملای رومی می‌گوید: گر که بد کردی ز بد ایمن مباش چون که تخم است و برویانَد خداش آنچه کردی اندر این خوابِ جهان گرددَت هنگام بیداری عیان ای دَریده پوستینِ یوسفان گرگ برخیزی از این خوابِ گران گرگ گشته یک به یک خوهای تو می‌دَرانند از غضب اعضای تو این سخن‌های چو مار و کژدُمت مار و کژدم می‌شود گیرد دمت #عشقال ➖➖➖➖➖ *بحار الأنوار، ج50، ص134 ✍️مدیر عقال 🆔@eghaal