🔰چراغهای آویخته‼️
🔹همۀ انسانها یک روز با پدیدۀ مرگ مواجه شده و ناگزیر طعم آن را خواهند چشید؛ اگرچه انسان نمیتواند از مواجهۀ با مرگ فرار کند اما میتواند چگونگی زندگی و در نهایت جان باختن خود را به دست خود رقم بزند؛ به طور کلی پدیدۀ مرگ به دو شکل مختلف رخ میدهد؛ گاهی اوقات در روال طبیعیِ زندگی و بر اثر پیری، بیماری یا حوادثی نظیر آن، زمان مرگ انسان فرا رسیده و روح از بدن وی پَر میکشد؛ گاهی نیز خود انسان به استقبال مرگ رفته و به منظور حفظ باورها و استقرار ارزشهای والای الهی در جامعه، جان خویش را که عزیزترین دارایی وی است فدا میکند.
🔹شمس تبریزی در این زمینه، سخن قابل تأملی دارد؛ وی ابتدا به این نکتۀ ظریف اشاره میکند که اگر چراغ بر روی کف زمین قرار بگیرد، روشنایی و اثرگذاری چندانی برای محیط پیرامونی خود نخواهد داشت ولی اگر همین چراغ از سقف اتاق آویزان شود، محیط پیرامونی خود را روشن خواهد ساخت؛ شمس تبریزی سپس "شهادت" را به مثابۀ آویزان شدن از طناب دار الهی دانسته و از خداوند متعال درخواست میکند که زمینه و امکان شهادت را برای او فراهم کند تا بدین ترتیب بشریت را از تاریکیهای جهل، ترس، دنیاپرستی و دیگر رذائل اخلاقی نجات دهد؛ او میگوید:
عشقا تویی سلطانِ من، از بَهر من داری بزن
روشن ندارد خانه را، قندیل ناآویخته
#عشقال
✍مدیر عقال
🆔@eghaal
🔰حِرفۀ قصّابی!
🔸معمول است که پس از ذبح گاو و گوسفند و برای تسهیل در جداسازی پوست و گوشت آنان، قسمتی از پای حیوان را سوراخ کرده و در آن میدَمند؛ بدین ترتیب بین پوست و گوشت حیوان، جدایی افتاده و به آسانی میتوان پوست آن را کَند؛ ناظر بیرونی و کسی که از حرفۀ قصّابی بیاطلاع است، در یک نگاه سطحی و ابتدایی گمان میکند که قصّاب در حال تعظیم و تکریم آن حیوان میباشد! چرا که هنگام دمیدن، سر خود را بر پای گوسفند و گاو شیرده گذاشته و به نوعی در حال سجده بر آن حیوان است؛ حال آن که همۀ این کارها مقدمه برای اهداف بالاتری است!
🔸ملّای رومی با بهرهگیری از همین ماجرا و با آن ذهن نکتهبین خود، تعریف و ستایش دیگران از انسان را به منزلۀ "باد کردن حیوانات" دانسته و معتقد است همۀ این تعاریف و باد کردنهایی که توسط دیگران صورت میگیرد، به کَنده شدن پوست انسان و عذاب طاقتفرسای او منجر شده و در نهایت به تصاحب تمام داراییهای انسان اعم از ثروت، عزت، انسانیت و... خواهد انجامید؛
ملّای رومی میگوید:
دَم دهد گوید تو را "ای جان و دوست!"
تا چو قصّابی کِشد از دوست، پوست
دَم دهد تا پوستَت بیرون کشد
وایِ او کز دشمنان اَفیون چشد
سر نهد بر پای تو قصّابوار
دم دهد خونت بریزد زار زار
#عشقال
✍مدیر عقال
🆔@eghaal
🔰پرخاش کودکانه یا خشم خردمندانه؟(۱)
🔹سوگمندانه باید اذعان کرد که شناخت عمدۀ مردم از یک شخص نه بر اساس «رفتار و اقدامات» او بلکه براساس «گفتار و اظهارات» وی میباشد؛ قضاوت مردم درباره افراد و حتی میزان پایبندیشان به یک مکتب، غالباً بر اساس همین شناخت ظاهری انجام میشود؛ «اقبال عمومی به اظهارات جنجالی» از یک سو و «عوامزدگی چهرههای سیاسی و فرهنگی» از سوی دیگر منجر به رویگردانی عمدۀ این شخصیتها از «اقدامات واقعی» و رو آوردن به چنین اظهاراتی شده است؛ بر این اساس کسی که صدای خود را بالا برده و بدون ملاحظۀ جوانب یک موضوع، اظهارات تند و آتشین نسبت به طرف مخالف خود ابراز کند، به عنوان فردی صادق و راسخ در اعتقادات معرفی میشود!
🔹نکتۀ قابل تاملی که نباید از آن غفلت کرد آن است که اقدامات واقعی، دشوار و زمانبر بوده و نسبت به اظهارات نمایشی زحمت بسیار بیشتری میطلبد؛ همچنین نیاز روحی و روانیِ افرادی را که دنبال شهرت بوده و علاقهمندند به عنوان «قهرمان» شناخته شوند برآورده نمیکند! لذا سادهترین و کوتاهترین راه برای نیل به چنین اهدافی، همین اظهارات جنجالی و پرخاشهای کودکانه میباشد!
🔹بارزترین مثالی که میتوان در این زمینه بیان کرد، نوع مواجهۀ برخی از مدعیان محبت اهلبیت علیهماسلام با دشمنان و غاصبان حق آنان میباشد؛ برخیها برای آنکه ثابت کنند در مقایسه با دیگران از محبت و ارادت بیشتری نسبت به اهلبیت برخوردارند، در خفا و علن به «لعن زبانی» دشمنان آنان پرداخته و دیگر پیروان اهل بیت را که چنین رویکردی ندارند به بیغیرتی و سازشکاری با دشمنان اهل بیت متهم میکنند؛ با این وجود تاکنون پاسخ قابل قبولی به این پرسش ندادهاند که محصول «تاکید افراطی بر لعن زبانی و بیتوجهی به دیگر ساحتهای برائت»، در سبد چه تفکری ریخته میشود؟ آیا منجر به گسترش فرهنگ اهلبیت در جامعه گشته یا اتفاقا در روند گسترش آن اخلال ایجاد میکند؟
🔹به هرحال این نوع مواجهه با مخالفان مورد انتقاد بسیاری از اندیشمندان دینی نیز واقع شده است؛ رهبر انقلاب در سال 1353 و در انتقاد به چنین رویکردی فرمودهاند:
"يك عدهای واقعا از روی جهالت -و انشاءالله از روی جهالت، نه از روی غرض- صرفا مسأله "گریه" و "دشمنیهای زبانی"- و نه دشمنیهای فکری- با دشمنهای اهلبیت را مطرح کرده و ولایت را منحصر در مسائل سطحی باب ولایت و تشیع میکنند؛ و شگفتا که ولایتفهمها و ولایتشناسها و ولایتدارها را با همین حربه می کوبند!"
🔹طبیعی است که «دشمنی فکری» با دشمنان اهل بیت، بسیار پیچیده و طاقتفرسا بوده و صبر و توانمندی بالایی میطلبد؛ لذا عافیتخواهان و شهرتطلبان، رغبتی به این سنخ از کارها نشان نمیدهند؛ بلکه برای آن که از اتهام انفعال و عذاب وجدان «بیعملی» رهایی یابند و همچنان خود را جلودار مکتب اهل بیت معرفی کنند، متوسل به پرخاشهای کودکانه میشوند؛
🔹 این الگوی رفتاری، متأسفانه به حوزههای دیگری مانند «حجاب» و «سیاست خارجی» نیز سرایت کرده است؛ در یادداشت بعدی، به برخی از این مصادیق و آسیبهایی که به جریان حق وارد شده، خواهیم پرداخت.
🔻بخش دوم و سوم یادداشت👇
https://eitaa.com/eghaal/174
https://eitaa.com/eghaal/175
✍️مدیر عقال
🆔@eghaal
🔰پرخاش کودکانه یا خشم خردمندانه؟ (۲)
🔹نوع نادرست مواجهه با مخالفان، تنها محدود به مواجهه با مخالفان اهل بیت نمیشود بلکه آسیبها و خسارتهای این رویکرد در مسائل دیگری نظیر «سیاست خارجی» و «حجاب» نیز قابل پیگیری است؛ به همین منظور، پرخاش کودکانه را در این دو حوزه نیز بررسی میکنیم:
🔹در دهه۹۰ که دولت وقت با شعار تعامل سازنده با دنیا، تمام سرنوشت کشور را به توافق و دادن امتیاز به طرف غربی متوقف کرده بود، عدهای به جای آن که به مبارزۀ فکری با این تفکر غلط پرداخته و از انتشار و فراگیری آن در جامعه جلوگیری کنند، مبارزۀ زبانی با سردمداران این تفکر را در پیش گرفته و با عناوینی چون نفوذی، جاسوس، خائن و ... مقدمات مظلومنمایی آنان را فراهم کردند؛ این افراد حتی یک قدردانی معمولی از دست اندرکاران مذاکره را برنمیتابیدند و بنا بر همان رویکرد پرخاش کودکانه معتقد بودند که تشکر ساده از زحمات مذاکره کنندگان، نشانۀ همدستی با آنان در تحمیل توافق است!
🔹پرخاشهای کودکانه در سیاست خارجی، حتی رویکرد کسانی همانند شهید رئیسی و امیر عبداللهیان را نیز قبول نداشته و آنان را متهم به عقبنشینی از اصول انقلاب میکرد؛ به عنوان مثال هنگامی که شهید رئیسی در جریان انتخابات1400، برجام را به منزلۀ «چکی که باید توسط دولت مقتدر، نقد شود» معرفی کرد، توسط همین افراد مورد هجمه قرار گرفت و به قدرتطلبی و عدم صراحت در مواضع انقلابی متهم شد! تا جایی که با بیان طعنه آمیز «برجام، چک بلا محل است» به مواضع شهید رئیسی واکنش نشان دادند!
🔹یا مثلا وقتی شهید امیرعبداللهیان خطاب به وزیر سابق امور خارجه جملهای به این مضمون گفته بود که «از دانش، تجربه و توانمندیهای شما استفاده خواهیم کرد»، مورد اعتراض همین افراد قرار گرفته و گویی از شهید انتظار داشتند که با دریدهگویی نسبت به وزیر سابق، دل آنان را خنک کند! به هر ترتیب حاصل تمام این پرخاشهای کودکانه، آن شد که تفکر مذاکره و سازش با آمریکا نه تنها افول نکرد بلکه بیش از پیش در جامعه فراگیر گشته و هماکنون بخش قابل توجهی از مردم خیال میکنند که میتوان با مذاکره و دست کشیدن از برخی آرمانهای ملی، وضعیت اقتصادی کشور را بهبود بخشید!
🔹در واقع پرخاش کودکانه همانند سوهانی عمل میکند که تیغ طرف مقابل را تیزتر کرده و باورپذیری ادعای آنان را نزد افکار عمومی افزایش میدهد اما قسمت جالب و البته تاسفبار ماجرا آن است که این کودکان پرخاشگر، مسئولیت خود را در فراهم کردن چنین شرایطی گردن نمیگیرند و اتفاقا باعث و بانی این وضعیت را کسانی میدانند که وفادار به پرخاش کودکانه نیستند! کفتنی است که رویکرد شهید رئیسی و امیرعبداللهیان در نقطه مقابل این رویکرد و ذیل خشم خردمندانه تعریف میشود که توضیح آن در یادداشت بعدی خواهد آمد؛
🔹در مسالۀ حجاب نیز متاسفانه رویکرد پرخاش کودکانه حضور دارد؛ برخیها به جای آن که بستر و زمینۀ پذیرش عمومی را در حوزۀ "حجاب اسلامی" فراهم کنند، به اظهارات تند و آتشین درباره شلحجابی و بیعفتی بسنده کرده و بیتوجه به اقتضائات و شرایط جامعه، این نهاد و آن سازمان را متهم میکنند؛ پرسشهایی که در این میان وجود دارد و کمتر مورد توجه این افراد قرار میگیرد آن است که چرا ذائقۀ بخشی از مردم، نسبت به حجاب تغییر یافته است؟ این تغییر در چه بازۀ زمانی صورت گرفته و چقدر طول کشیده است؟ برای تصحیح ذائقۀ عمومی چه اقداماتی باید کرد و چه مقدار زمان لازم است؟ خلق ادبیات و تولید آثار فاخر هنری در این زمینه چه جایگاهی دارد و چگونه امکانپذیر است؟ ابزارهای نهادینهسازی فرهنگ حیا و عفاف در جامعه چه مواردی است و چگونه باید تقویت شوند؟ و...
🔹به دلیل آن که پاسخ به این سوالات، پیچیده و طاقتفرسا بوده و همچنین پیادهسازی آن، دشوار و زمانبر است، لذا این افراد ترجیح میدهند که به آرامی و بی سروصدا از کنار این سوالات عبور کرده و به جای آن با اظهار برخی شعارهای تند و ساختارشکنانه به پرخاش کودکانه بپردازند؛ بدین ترتیب سرپوشی بر کمکاری و یا حتی بیکاری خود در این زمینه گذاشته و همچنین به عنوان «قهرمان مدافع شریعت» شناخته میشوند! ولی باید در نظر داشت که اجرایی کردن همین سوالات و سوالاتی از این قبیل است که مشکل شلحجابی و بیعفتی را به صورت ریشهای از بین خواهد برد!
...ادامه دارد...
🔻بخش اول و سوم یادداشت👇
https://eitaa.com/eghaal/173
https://eitaa.com/eghaal/175
✍️مدیر عقال
🆔@eghaal
🔰پرخاش کودکانه یا خشم خردمندانه؟(3)
🔹اگر کسی متوجه شد که پرخاش کودکانه در مواجهه با مخالفان، بازی در زمین دشمن است این پرسش پیش میآید که با این حساب، خشم خود از اظهارت و اقدامات مخالفان را چگونه باید بروز داد؟ آیا معقول است که نسخۀ «سرکوب خشم» را تجویز کرده و علاوه بر ترویج بیغیرتی و بیتفاوتی، پیامدهای روحی و روانی این مساله را نیز به افراد تحمیل کرد؟! قدر مسلم نمیتوان راهکار «سرکوب خشم» را نسخۀ معقولی برای مدیریت این مساله دانست بلکه باید دید آیا میتوان شیوۀ دیگری برای مدیریت و بهره گیری از این خشم پیدا کرد؟ به طور کلی باید به این پرسش پاسخ داد که الگوی مطلوب مواجهه با مخالفان چیست؟ برای پاسخ به این پرسش از بیان نورانی امیرالمؤمنین کمک میگیریم؛ امام علی علیهالسلام با تفکیک چگونگی بروز خشم در انسان عاقل و جاهل میفرمایند: «غَضَبُ اَلْجَاهِلِ فِي قَوْلِهِ وَ غَضَبُ اَلْعَاقِلِ فِي فِعْلِهِ»(*). [خشم جاهل در گفتار و خشم عاقل در رفتار او میباشد]
🔹بدیهی است که این روایت به معنای آن نیست که انسان عاقل، همواره سکوت کرده و هیچگاه فریاد نمیکند بلکه به این معناست که انسان عاقل، هرگز با دهنلَقی و دریدهگویی، مشت خود را در برابر دشمنان باز نمیکند؛ انسان عاقل که آراسته به زینت صبر و آیندهنگری است با در پیش گرفتن یک سلسله اقدامات، شرایط را به گونهای پدید میآورد که افکار عمومی را با تفکر خود همراه کرده و بدین طریق در یک بازه زمانی معقول، طرف مقابل را «وادار» به تسلیم و پذیرش خواستههای خود میگرداند؛ با این تفسیر، «خشم خردمندانه» همان چیزی است که در ادبیات دینی از آن به واژه «تَقیّه» تعبیر میشود؛(**)
🔹براساس این توضیحات، نحوۀ عملیاتیسازی «خشم خردمندانه» را در مواجهه با مخالفان اهل بیت بررسی میکنیم؛ به همین منظور از سخنان رهبر انقلاب که در سال 1353 بیان شده است کمک میگیریم؛ ایشان مسیر صحیح برائت از دشمنان اهلبیت و همچنین گسترش ولایت آنان در جامعه را این گونه ترسیم میکنند:
«برای ولایت يك جامعه تلاش کردن، معنایش این نیست که بنشینیم مدام چانه بجنانیم و مدام لقدهنی کنیم و فحش به زید و عمرو بدهیم؛ با این کارها ولایت درست نمی شود؛ با این کارها از ولایت دورتر میافتیم؛ راهش این است که تلاش کنی برای "قدرت دادن به ولیّ اسلام، به ولیّای که خدا گفته»
🔹روشن است که قدرت دادن به ولیّ اسلام، جز با افزودن بر پیروان وی حاصل نمیشود و این مطلوب نیز با فحش و دشمنیهای زبانی به دست نمیآید؛ البته دشواری «قدرت دادن به ولیّ جامعه» نیز بر کسی پوشیده نیست و رویگردانی عدهای از راهبرد خشم خردمندانه و تمایل به پرخاش کودکانه، ناشی از همین دشواریها بوده است؛
🔹خشم خردمندانه در سیاست خارجی نیز قابل پیگیری است؛ رویکرد شهید رئیسی در مسائل کلان کشور و همچنین شهید امیر عبداللهیان در سیاست خارجی را میتوان ذیل این راهبرد صورتبندی کرد؛ تمام تلاش شهید رئیسی و امیر عبداللهیان آن بود که کشور از تلۀ وابستگی به مذاکرات -که میراث دهه90بود- رهایی یافته و تاثیرگذاری دشمنان بر مسائل کشور را به حداقل برسانند؛ به همین منظور از مشغول شدن به اظهارات تند و آتشین خودداری کرده و با رفتن به سراغ اقدامات ریشهای، ریشهکنی تفکر «اعتماد به آمریکا» را دنبال کردند؛ گسترش روابط با همسایگان و همچنین جلوگیری از انتشار بیرویۀ اخبار مذاکرات را میتوان از جملۀ همین اقدامات به شمار آورد؛
🔹البته این سیاست، مورد اعتراض پیروان «پرخاش کودکانه» نیز قرار گرفت و عدم اطلاعرسانی از اخبار مذاکرات را به پای پنهانکاری دولت نوشتند! به هر حال و با همه چالشهایی که برای دولت شهید رئیسی به وجود آوردند، دولت ایشان تا اندازۀ قابل قبولی وابستگی به بیرون از مرزها را کاهش داد ولی متاسفانه با شهادت آن دو عزیز، این مسیر ناقص ماند؛ همه این اقدامات و همچنین سکوتهای نسبی شهید رئیسی را در کنار آن سخن رهبری قرار دهید که شهید رئیسی را بابت صراحت در مواضع انقلابی ستایش کردند! شاید فهم این سخنان رهبری برای کسانی که شهید رئیسی را متهم به قدرتطلبی و مصلحتاندیشی میکردند دشوار باشد ولی واضح بود که شهید رئیسی «صراحت» را به «سفاهت» تفسیر نمیکردند!
👈بخش اول و دوم یادداشت👇
https://eitaa.com/eghaal/173
https://eitaa.com/eghaal/174
➖➖➖➖➖➖
*بحارالأنوار، ج1، ص160
**برای کسب اطلاعات بیشتر درباره مفهوم «تقیه»، به گفتار دهم از کتاب «همرزمان حسین ع» مراجعه کنید.
✍️مدیر عقال
🆔@eghaal
🔰این راه، بیراهه است!
🔹خشک یا تَر بودن گِرِهی که با نخ و طناب ایجاد شده است، در باز کردن آن گره نقش اساسی داشته و بسته به جنس طناب، منجر به دشواری -یا گاهی اوقات تسهیل- گرهگشایی میشود؛ اگرچه آزمایش این مساله در ابتدای کار میتواند بر دانش و آگاهی انسان بیفزاید ولی تکرار مداوم این آزمایش، از سوی یک انسان و جامعۀ عاقل توجیهپذیر نیست؛ تجربه میگوید که در اغلب اوقات، رطوبت طناب بر پیچیدگی گره خواهد افزود؛ چرا که رطوبت، منجر به تورم الیاف طناب شده و به این صورت فشار و اصطکاک گره را افزایش میدهد؛ همچنین چسبندگی ایجاد شده در گره که به واسطۀ رطوبت شکل میگیرد باز کردن آن را دشوارتر میسازد!
🔹صائب تبریزی با بهرهگیری از همین نکته و در یک بیان لطیفی میگوید اگر کسی به طمع گرهگشایی از مشکلات زندگی، به گریه و زاری و اظهار عجز در برابر دشمن پرداخته و از مواضع اصولی و حقوق مسلّم خود عقبنشینی کند، همانند کسی است که گره ایجاد شده در طناب را خیس کرده باشد؛ چنین فرد و جامعهای نه تنها موفق به برطرف کردن مشکلات خود نخواهند شد بلکه با این کار گره مشکلات را کورتر کرده و سر از بیراهه درخواهند آورد؛
وی میگوید:
ز «گریه»، بستگیِ کارِ ما زیاده شود
که تَر چو شد گره، سخت بَدگشاده شود*
#عشقال
➖➖➖➖➖
*سخت: به شدت؛ بدگشاده: بد قِلق
✍مدیر عقال
🆔@eghaal
🔰پردۀ خواب‼️
🔸در عالم خواب فعالیت و حساسیت حواس پنجگانۀ انسان به طور قابل ملاحظهای کاهش یافته و در خاموشی نسبی فرو میروند؛ در این هنگام انسان از دلخراشترین حوادثی که برایش رخ میدهد کاملاً بیاطلاع بوده و تنها پس از بیداری و کَنده شدن از عالم خواب به وقوع آنها پی میبرد؛ در برخی روایات همین نسبتی که بین «خواب و بیداری» وجود دارد، دربارۀ «دنیا و آخرت» نیز گفته شده است؛ پیامبر اکرم صلیاللهعلیهوآله میفرمایند: «اَلنّاسُ نيامٌ فَاِذا ماتُوا انْتَبَهوا؛ مردم در خوابند و هنگامی که بميرند، بيدار مىشوند»(*) طبق فرمودۀ پیامبر گرامی اسلام، در این دنیا عموم مردم در خواب غفلت بوده و تنها ناقوس مرگ میتواند آنان را از خواب دنیوی بیدار کند؛ و البته خوشا بحال آنان که در همین دنیا از خواب غفلت بیدار شوند و فرصت جبران داشته باشند!
🔸ملای رومی نیز که پرورش یافتۀ همین معارف الهی است، نسبت «دنیا و آخرت» را همانند نسبت «خواب و بیداری» میداند و معتقد است آثار و پیامدهای اعمال انسان فقط در عالم آخرت نبوده و در همین دنیا هم قابل مشاهده است؛ به باور او از آن جایی که در این دنیا عموم مردم در خواب غفلت فرو رفته و چشم دل آنان کور گشته است، از درک و مشاهدۀ پیامدهای اعمال خود محروم میباشند؛ وی میگوید که در صبح قیامت و پس از بیداری و کنار رفتن پردۀ خواب، روشن خواهد شد که برخی از انسانها در همان عالم خواب -دنیا- نیز جزو درندهترین حیوانات بودهاند؛ ملای رومی میگوید:
گر که بد کردی ز بد ایمن مباش
چون که تخم است و برویانَد خداش
آنچه کردی اندر این خوابِ جهان
گرددَت هنگام بیداری عیان
ای دَریده پوستینِ یوسفان
گرگ برخیزی از این خوابِ گران
گرگ گشته یک به یک خوهای تو
میدَرانند از غضب اعضای تو
این سخنهای چو مار و کژدُمت
مار و کژدم میشود گیرد دمت
#عشقال
➖➖➖➖➖
*بحار الأنوار، ج50، ص134
✍️مدیر عقال
🆔@eghaal
هدایت شده از KHAMENEI.IR
🔹️ #جهت | رهبر انقلاب: مجلس مشی انقلابی باید داشته باشد. منتها در فهم «انقلابیگری» مراقب باشید خطا صورت نگیرد.
👈 انقلابیگری فقط سروصدا کردن نیست
👈 «انقلابیگری» یعنی حرکت در سمت آرمانها. ۱۴۰۴/۳/۲۱
💻 Farsi.Khamenei.ir
🌱
📌سرباز دشمن نباشیم!
👌دکتر عارفی متخصص قلب و رئیس تیم پزشکی حضرت امام خمینی ره میگويد: "در طول بیش از ده سالی که هر روز ضربان قلب امام را کنترل میکردم، به تجربه فهمیده بودم که چه مسائلی در به درد آوردن قلب ایشان مؤثر است؛ مسائل بزرگی مانند سقوط خرمشهر، شهادت ۷۲تن و... هیچ تاثیری در قلب امام نداشت اما شنیدن خبر #اختلاف امام جمعه یک شهر با استاندار آن منطقه به شدت در ضربان قلب امام تاثیر میگذاشت و آن را به درد میآورد!"
👌پ.ن: کسانی که در شرایط جنگی بر اختلافات داخلی تمرکز کرده و ضمن طرح مجدد کنشهای انتخاباتی، مسئولان دولتی و فرماندهان نظامی را متهم میکنند، قطع به یقین از سرویسهای جاسوسیِ دشمن دستور میگیرند؛ چه بدانند و چه ندانند! کمترین خدمت این افراد به دشمن آن است که خشم انباشته و مقدس مردم از دشمن واقعی را به سمت مسئولان داخلی هدایت میکنند! در حالی که اگر کسی که واقعا دنبال جلب رضایت امام جامعه باشد، همگان را به پشتیبانی کامل از مسئولان کنونی کشور دعوت خواهد کرد!
✍مدیر عقال
🆔@eghaal
هدایت شده از KHAMENEI.IR
📣 توصیه حضرت آیتالله خامنهای به قرائت قرآن و دعا برای پیروزی جبهه مقاومت
❤️ رهبر انقلاب اسلامی در پاسخ به سوالی، قرائت سوره فتح، دعای ۱۴ صحیفه سجادیه و دعای توسل را برای پیروزی جبهه مقاومت توصیه کردند.
💻 Farsi.khamenei.ir
🔰سگ را نان ندهید‼️
🔹اصلیترین مانع صهیونیستها در روزهای ابتدایی جنگ، مردم ایران و اتحاد و حمایت بیسابقۀ آنان از نیروهای مسلح و نیروهای اطلاعاتی بوده است؛ تا جایی که با همکاری مردم در این چند روز، ضربات امیدوارکنندهای به "شبکۀ جاسوسی رژیم صهیونیستی" وارد شده است؛ از قرار معلوم ماموریت این شبکه در روزهای آینده و پس از فرسایشی شدن جنگ، هدف قرار دادن افکار عمومی خواهد بود! قلمها و حنجرههایی به کار خواهند افتاد که ملت ایران را به کوتاه آمدن در برابر دشمن و همچنین «گدایی صلح» تشویق کنند! صلح تحمیلی با کسانی که دست خود را به خون آحاد مردم ایران آلوده کرده و مترصد فرصت برای سیطره بر کشور و تحقیر ایرانیان هستند!
🔹"بیدل دِهلَوی" ضمن توصیه به مقاومت، هشدار میدهد که مبادا کسی با سادهلوحی و خوشباوری نسبت به دشمن، چشمِ طمع بر وعدههای او داشته و فریب اظهارات رنگارنگ او را بخورد؛ وی معتقد است که اگر کسی شرف و آبرو و انسانیت خود را با تسلیم در برابر دشمن از دست بدهد، دیگر قادر نخواهد بود که آن را باز پس بگیرد؛ چرا که واضح است اگر سگی، نانی را تصاحب کند، دیگر نمیتوان آن نان را از وی گدایی کرد!
بیدل دهلوی میگوید:
چشمِ طمع مَدوزید بر کیسهٔ خَبیثان
باور نمیتوان داشت، سگ نان دهد گدا را
#عشقال
✍مدیر عقال
🆔@eghaal