آدمها هر چقدر هم که صبور باشند
یک روز صبرشان لبریز میشود،کم مــیآورند
همه چیز را به حالِ خود میگذارند و مــیروند
-نرگس صرافیان طوفان
یه چی هست به نام دروغ،بهونه های الکی،توجیه های مسخره
آره کافیه اینو چند بار به یکی بگی
دیگه نه تنها حرف تو رو باور نمیکنه
حتی به بقیه هم شک میکنه
فک میکنه همه دارن بهش دروغ میگن
از همه میترسه!
قسمتِ شاعر همیشه دراسارتبودن است
یا اسیر قافیه،یا وزن،یا چشمانِ تو
-محمدعلی زنجانی
باز میپرسی چطور اینگونه شاعر شد دلت
تو دلت را جای من بگذار،شاعر میشود
-نجمه زارع
آره من بچهم؛چون همهجا گریه کردم!
موقع ظرفشستن گریه کردم،توی مدرسه گریه کردم،تو خیابون گریه کردم،توی ماشین وسط جاده گریه کردم،نصفه شب که همه خوابن گریه کردم،تو حموم گریه کردم،تو دستشویی گریه کردم،وسط غذا خوردن گریه کردم،وسط درس خوندن گریه کردم،برا آدما گریه کردم...
قبلا وقتی کنارت بودم،خودم را خیلی دوست داشتم،اما الان دیگر مطمئن نیستم
-شاید عروس دریایی،ص۶۱