احساس می کنم در چالهٔ عمیق زندگی فرو رفته‌ام و مدام روی من خاک نا امیدی؛ حسرت؛ ترس و دلتنگی میریزند. آه که اگر آن خاکریز زندگی ام را پیدا کنم! فکر می کنید چه می کنم؟! می کشمش؟! نه، فقط او را به گوشه ای دور از هیاهو می کشانم و چایی‌ای دم میکنم تا از او بپرسم چرا؟! - جمله ای از اعماق قلب من

مثل برفی که نمیشینه ذوب شد، یادش اومد پاهاش جلوی شیرینش سُست شد - ناجی

شاید روزی امدی، می‌خواهی آدرس قبرستان را بدهم؟! -جمله ای از خودم

گاهی هم صبر...

میدونی چرا همیشه سکوت رو ترجیح میدم؟ چون هیچوقت از سکوت کردن پشیمون نشدم ، ولی از صحبت کردن خیلی:)

فعلا میسازم ، چه میشه کرد؟ مگر میشود دنیا را پاره کرد و از داخلش خوشبختی درآورد؟ همین است که هست. - فروغ فرخزاد

اونی که در اخر یهو میذاره میره ، زیادی صبر کرده.

میخواهید مرا بیشتر بفهمید؟! قَهقَهه هایم را عَربَده تصور کنید!) - جمله ای از جوهر قلم خودم

آدمها ساعت شنی نیستند که سر و تهشان کنی و دوباره از اول شروع شوند، آدمها تمام میشوند! گاهی فقط با یک اشتباه کوچک:)

میپرستمممم🛐🛐

با خودم میگویم که آیا تو تابه حال اینکه دل تنگ من میشوی را برای کسی بازگو کرده ای؟!