وقتی رفتار‌های بقیه رو با خودم می‌بینم اینجوری خودمو گول میزنم: «بیخیال،زیادی حساس شدی؛همین»

از یه جا به بعد منتظر نوتیفت نشدم. وقتی از خواب بلند شدم دیگه موبایلمو بخاطرت چک نکردم. دیگه برات حرفامو توی ذهنم آماده نکردم که بهت بزنم. برات چیزی ذخیره نکردم و نگفتم«بعدا براش می‌فرستم». دیگه با فکر کردن به خاطراتت هم نیشم تا بنا گوش باز نشد!

امیدوارم کسی از جمله″نه‌ بابا،اون همچین آدمی نیست″ تبدیل نشه به جمله″تو دیگه چرا..؟″