شاید پذیرفتن و باور کردن از نظر همه کار راحتی باشه؛اما یهو نصف شب با خودت میگی:
این همونه؟همون آدمه؟
چجوری این کارو کرد؟چجوری این حرفو زد؟
چجوری؟
پرسید تو خودتو بخاطر کسی که دوسش داری تغییر میدی؟
انگار نمیدونست ″آدما شبیه کسایی میشن که دوسشون دارن″:)))
آره گلم
من یه اشتباه رو دوبار هم تکرار کردم
سه بار هم تکرار کردم؛چون هردفعه فکر میکردم اون مثل بقیه نیست!
زندگی پر از کاشهاست.
کاش نمیگفتم
کاش میگفتم
کاش نمیرفتم
کاش میرفتم
کاش براش این کارو نکرده بودم
کاش اون همه با نوتیفش ذوق نمیکردم
کاش صدمو نمیذاشتم
کاش اولویت قرارش نمیدادم
کاش،کاش،کاش
وقتی یه کاری رو خراب میکرد میزد زیر گریه
همه میگفتن:دیوونهای؟جبران میکنی برات مهم نباشه
اما اون گریه میکرد،چون باز تلاش کرده بود و نشده بود.