وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَعْبُدُ اللَّهَ عَلَىٰ حَرْفٍ ۖ فَإِنْ أَصَابَهُ خَيْرٌ اطْمَأَنَّ بِهِ ۖ وَإِنْ أَصَابَتْهُ فِتْنَةٌ انْقَلَبَ عَلَىٰ وَجْهِهِ خَسِرَ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةَ ۚ ذَٰلِكَ هُوَ الْخُسْرَانُ الْمُبِينُ(١١)
بعضیها هم هستند که خدا را با منفعتطلبی میپرستند: اگر خیری به آنها برسد، دلگرم به آناند و اگر به شرّی دچار شوند، بههم میریزند! اینها نه دنیا دارند و نه آخرت. این است همان ورشکستگیِ جبرانناپذیر!
#ترجمه_خواندنی
هدایت شده از |مُنتَهیَ الاَماني🌿|
«رزقی که برایم مقدر شده، هرگز از دستم نمیرود.»
فکر خود و رأی خود در عالم رندی نیست
کفر است در این مذهب، خودبینی و خودرایی
-جنآب حافظ