‌ إِنَّ رَبَّكَ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَنْ يَشَاءُ وَيَقْدِرُ ۚ إِنَّهُ كَانَ بِعِبَادِهِ خَبِيرًا بَصِيرًا خدا روزیِ هرکه را صلاح بداند، زیاد و کم می‌کند؛ چون او حال بندگانش را می‌داند و می‌بیند. #ترجمه_خواندنی

🔹آیت الله حائری شیرازی🔹 🔸آنچه در جیب داری، نسیه است نه نقد!🔸 انبیای الهی توجه‌شان به آنچه پیش خداست نسبت به آنچه در جیب خودشان است بیشتر است. در روایات داریم که «لَا يَصْدُقُ إِيمَانُ عَبْدٍ، حَتَّى يَكُونَ بِمَا فِي يَدِ اللّهِ، أَوْثَقَ مِنْهُ بِمَا فِي يَدِه». ايمان عبد صادق نيست مگر اينكه اعتمادش به آنچه نزد خداست از آنچه در جیب اوست بيشتر باشد. وقتی حساب انسان این‌جوری شد، موجودی او گسترش و وسعت پیدا می‌کند. شیطان برای اینکه انسان ضعیف بشود، به او می‌گوید که تو فقط روی آنچه در جیب داری می‌توانی حساب کنی و مازاد این برای تو #نسیه است. خداوند می‌گوید آنچه در جیب توست نسیه است و آنچه پیش من است #نقد است! چرا؟ مگر ندیدی کسانی را که از آنچه در جیبشان بود استفاده نکردند و رفتند؟! در جیبشان بود، اما مال خودشان نبود. در حسابشان بود، اما روزی خودشان نبود. در دستشان بود، اما تقدیرشان نبود. و ندیدی کسانی را که چیزی در بساطشان نبود، اما در نهایت آن‌چیز که در تقدیراتشان نوشته شده بود به آنها رسید؟ ندیدی کسانی را که زمینۀ قدرت خودشان را فراهم می‌کنند، اما خداوند محرومشان می‌کند؟ و کسانی که اسباب را فراهم نکردند، اما خدا آنها را به قدرت می‌رساند؟ نخواندی در تاریخ ماجرای آن کشتی که همه با آن غرق شدند، مگر کودکی که جان سالم به در برد و به قدرت نمرودی رسید؟ خدا به تو نشان نداد که چگونه حقیری را به قدرت می‌رساند و قدرتمندی را حقیر می‌کند؟ اینها درس روزگار است تا تو فکر نکنی همین‌که برای فرزندت تأمین آتیه کنی او آینده‌دار می‌شود. تا بدانی جوهر و توانی که خدا در فرزندت قرار می‌‌دهد بیشتر از هر سرمایه‌ای است که تو برایش ذخیره می‌کنی. ندیدی افرادی را که اموال کثیری از پدر ارث بردند، اما به گدایی افتادند؟ و کسانی که از پدر جز فقر ندیدند و به همه چیز رسیدند؟ اینها برای این است که انسان از آن حصار ذهنی محدود خارج بشود. جرأت پیدا کند و از آن قلعۀ کوچکی که خودش را در آن محدود کرده بیرون بیاید. @haerishirazi

بلهـ...

مرگ مفهومی عجیب است دختر؛ پرهیزگارت می‌کند، صبورت می‌کند، رامت می‌کند و دستت را می‌گیرد و تو را به جاهایی از اعماق وجود خودت می‌برد که گمان نمی‌کنی شهرِ دلت ممکن است چنین گوشه‌ها و کوچه‌هایی هم داشته باشد. یادِ مرگ عصمت می‌آورد، حانیه. آدم به مرگ فکر کند، خیلی کارها را نمی‌کند. ما حواسمان نیست قرار است همه‌مان بمیریم. به این خیلی فکر کردم که من بمیرم، تو بیشتر اذیت می‌شوی یا تو بمیری، من بیشتر اذیت می‌شوم؟ چه دنیای غریبی داریم، حانیه! من مرگ را دوست دارم، ولی تو را بیشتر. [از کتاب حانیه | حامد عسگری] | @mo_ttasel | متصل |

آبیِ مورد علاقه : )))

اگر صبر کنی همه چیز درست میشه عزیزم...

ما حسرت دلتنگی و تنهایی عشقیم یعقوب پسر دید، زلیخا که جوان شد... -حامدعسکری

ولی من هروقت نگران شدم، ناامید شدم، آشفته شدم؛ خدا صدای اذان رو برای قلبِ پریشانم فرستاد :)

خدایا شکرت به خاطر شنیدن صدای اذان در آسِمان شهر...