. چقد حس خوب میده 🍂

. آقا نمیدونم چرا خیلی هاتون انتظار دارین که تو کانال همش بحثو تحلیل محلیل باشه؟! تحلیل یعنی خط کش.اگه مخاطبت بتونه خط کش ذهنت رو درک کنه دیگه هر مطلبی بهش رسید خودش میتونه دو دوتا چارتا کنه و نتیجه رو در بیاره نه اینکه مثل بعضی کانالا ذهن مخاطب رو درگیر اخبار زرد میکنن و از همین اخبار تراژدی های صدمن یه غاز میسازن نه بابا اینجا از این خبرا نیس چای تو بخور سرد نشه .

#ناشناس +سلام. امشب قرار بود بریم مراسم که به یه علتی توفیق نشد.. میخواستم تو خونه بشینم روضه گوش بدم. الان با مامانم دعوام شد.. کلا هر چی حس و حال بود پرید. حس میکنم حتی اگه گوش بدمم دیگه اشکی نیست. یعنی بخاطر اینکه دعوام شده دیگه رزق اشک نمیدن بم :/ . الان چیکار کنم میشه یه چیزی بگین؟ روضه گوش بدم گریه نکنم؟ کلا گوش ندم؟ _بهترین کار اینه که الان ریلکس کنید.ذهنتون درگیر مسایلی نکنید که اصلا واقعیتی نداره و فقط زاییده ذهن خراب بعضی مداح هاست.اونقد بعضی هاشون جو میدن و عذاب وجدان بهمون تو روضه تزریق میکنن که آدم اگه اشکش نیاد حس شمر بودن بهش دست میده. کلا اشک درسته یه رزقه ولی اینجوری نیست که همیشه لازم باشه.دل گاهی اقبال داره گاهی ادبار.گاهی رو میکنه گاهی پشت میکنه.نباید به زور بهش تحمیل کرد.

#ناشناس +سلام.اگر روضه گوش بدیم گریه نکنیم بی احترامی نیست؟ _اشک و گریه ما حصل غلیان دله.اشکی که میاد اگه به التماس باشه کارساز نیست.باید دل بشکنه.اینکه میگند زیاد روضه گوش ندین قساوت قلب پیدا میکنید حقیقته.وقتی که زیاد گوش بدین کم کم دلتون برای گریه گارد میگیره و اشکتون کم میشه.بذارید تشنه ی روضه بشید و بعد پای روضه بشینید.اونجوری خیلی هم لذت بخش تره و هم انسان ساز تر البته این نسخه ی کلی نیست.روحیات و سعه ی وجودی هر فردی متفاوته.بعضی ها هستن روزی ده تا روضه هم برند باز اشکشون جاریه.ولی بعضی ها مثل خودم روحمون نسبت به شنیدن زیاد روضه واکنش درستی نشون نمیده.که باید مدیریتش کرد تا مزه ی روضه از دهنتون نیفته

. چقد حس خوب میده🍂

نمیدونم چطورمه ولی دلم خواست بنویسم اونم این موقع شب.

#ناشناس +حالم اصلا خوب نیست بخاطر بی معرفتی و بی شعوری آدمای اطرافم واسه کسایی که جونمو بخاطرشون میدادم اما الان همونا حال منو حتی نمیپرسن چکار کنم آروم شم چکار کنم حالم خوب شه چکار کنم از ی نفر متنفر شم تروخدا جواب بدین _چرا من جواب بدم؟بذارید خود خدا جوابتو بده

. فک میکنی خودت همیشه و همه جا صددرصد با شعور بودی؟قطعا نه. ما آدما همیشه در بی شعوری به سر میبریم.فقط زمان به وجود اومدنش با هم فرق داره.یکی امروز عاقله فردا بیشعور. یکی امروز بیشعوره فردا عاقل. پس همه مون بیشعور میشیم یه روزی پس خودتو تافته ی جدا بافته نبین .... حالا با بیشعورای اطرافمون چیکا کنیم؟ هیچی چند تا اصل رو همیشه اجرا کن کمترین فایدش اینه که فردا عذاب وجدان نداری .

. یک: هیچ وقت نگو که تو هیچ وقت به صفت بد طرف مقابلت دچار نمیشی!برای خدا کاری نداره.در عرض یک چشم بهم زدنی دقیقا همونی میشی که داشتی طرف نقابلت رو بابتش مذمت میکردی و دقیقا همون اشتباه رو مرتکب میشی.

دو: هیچ وقت انصافت رو زیر سوال نبر.اگه وسط هزار حرفی که بهت میزنن و میدونی اون حرفش درسته بگو بهش واقعا این حرفت رو قبول دارم.حق رو هیچ وقت کتمان نکن حتی اگه بر علیه ات هست‌.قطعا تو رو عزیز میکنه

سه: به راحتی ببخش‌.اگه فهمیدی یکی واقعا از ته دلش میخواد مسیرشو عوض کنه و پشیمونه ببخشش.کینه ای نباش‌‌.آدمای کینه ای اگه زندگی داشتن که شتر تنها تو بیابونا آواره نبود.

چهار: غصه هاتو عمیق کن.از غصه های کوچیک فاصله بگیر‌.اگه ماشینت پنچر شد بگو فدا سرم.اگه غذات سوخت بگو فدا سرم.اگه پات شکست بگو کاش اون یکیشم میشکست که بهم میومدن اگه از غصه و رنج های کوچیک خودتو رد ندی میشن بزرگترین غصه.و ثانیه به ثاینه خودتو در عذاب میبینی.