خسته دلی را دوایی جز صحن ِگوهر شادت نیست .

؛

1:00 یکم منو بیشتر ببین ؛

دچار کردی !

بگذار لبی بر لبم ای ساغر دلخون تا فاش کنم پیش تو اسرار نهان را !

جز پل آهنچی پلای پشت سرمو خراب کردم ؛

راضی به عذاب دگران نیستم امّا گر عادلی ای چرخ! فلک کن دگران را

سنجه‌ی جهاد، سنجه‌ی شهادت، برپایی و حکومت این یک کلمه است در عالم دل: «فکأن الدنیا لم تکن». قلب‌تان را بنگرید؛ سینه دریده، صنوبری به دست بگیرید و قسمش دهید که «دنیایی نیست». حقیقتش اگر هنوز دنیایی باقی باشد، خبری از شهادت نیست. بعد از حکومت این کلمه در دل خود، همراهی دیگران وظیفه است. همان‌طور که ابی عبدالله همین یک کلمه را برای همراهی فرمود. این روزها هر که را دیدید بگویید، برای هرکه شد بنویسید، به جمع و گفتگو: دنیایی نیست، دنیایی نبوده. «فکأن الدنیا لم تکن و کأن الآخره لم تزل».