غمگینم می‌کنی وقتی غمگین می‌شی

~

«بوی مِه میدی.»

-از توئه، بوی تو رو می‌دم.

-نگام کن دوباره شنید، دوباره اون صدا رو شنید و برای لحظه‌ای انگشت‌های اون داخل موهاش متوقف شد و با وجود اینکه دیگه نمی‌ترسید حس کرد از شدت گیجی و یه حس آشنا که به خوبی اون رو میشناخت و با تمام پوست و استخونش ازش نوشته بود سرعت ضربان قلبش رو بالا برده و پروانه های بی رنگِ درونش رو به پرواز در آورده اما طولی نکشید دوباره وحشت راه نفسش رو برید با تمام صدایی که براش باقی مونده بود فریاد کشید و سرش رو به مدام به چپو راست حرکت داد: _نه، این صدای تو نیست... صدای تو نیست. -بازمانده

انگار بعدِ تو من‌‌ هم‌ به‌ من‌ برنمی‌گرده

_دلم برات تنگ شده بود... لبخندی زد و دست‌هایش را دور شانه‌اش حلقه کرد و محکم‌تر در آغوشش کشید. +منکه جایی نرفته بودم بغض دوباره میهمان گلویش شده بود قطره اشک سمجی را از پشت پلک‌هایش پس زد و سپس با صدای لرزانی پاسخ داد: _درسته..نرفته بودی...خیال که جایی نمی‌ره

که قرار بود کنارهم فریاد بکشیم و تا دم دم صبح به این دنیا بخندیم؛ به این دیوونه خونه

که قرار بود دوباره با هم بخونیم من میرم بد شمو تو اما خوب بمون