خذني بحضنك، ابئ اغفى اه مبطي ماغفيت وان‌لمحت‌دموع‌عيني‌سوي نفسك مالمحت در‌آغوشم‌بگیر،می‌خواهم‌بخوابم،آه‌که‌دیرزمانیست‌نخوابیده‌ام. و اگراشکهایم‌را‌دیدی، خودت را به آن راه بزن. خذني بحضنك وبعثر كل جروحي وانقضيت هزلي كتفي وكلي عيب تبكي لو سمحت در آغوشم بگیر‌و‌همه‌‌زخمهایم‌را‌دور‌‌‌کن‌و‌اگرگریه کردم، به شانه‌ام بزن و بگو «گریه‌کردن زشت است».

مائیم و همین خاطرِ ناشاد و دگر هیچ.

الان واسه دومین بار روی صندلیِ ایستگاه اتوبوس نشستم؛ و فکر می کنم صندلی خرابه، چون هر بار منو به گریه می‌اندازه.

📪 پیام جدید https://eitaa.com/empty_note/301 و زمانی که آسمان دلت به بزرگی یک ابر گرفت؛ گریه کن نگذار بغض شود . . آسمان بارانی اش زیباتر از ابری آن است چرا که پس از ریزش اشکهایش لبخند ی به وسعت رنگین کمان میزند...!! پس یادتان نرود لبخند لبخند و لبخند را❤️❤️ #آنتوان_من #دایگو

داشتم فکر می‌کردم، رنگین کمان زمانی پدیدار خواهد شد که نوری پس از بارانی تابیده شود . اگر همچنان نور قهر بماند، اگر چشم‌هایت بسته باشد، اگر شب باشد، دیگر نه‌رنگی است و نه کمانی. البته که نباید این‌همه‌تاریک بین بود، لذا باران هیچ‌گاه زیبایی اش را از دست نخواهد داد ؛ پس اشک نیز رنج نیست، نعمتی‌ست ناپیدا. و گاهی لبخندها در لب پیدا نیست، که در چشم‌هاست. امید که رنگین کمان لبخند در آسمان چشم ها کمان بدهد در پس باران های طوفانی.

+غمگینی تو هم مثل خستگی منه -دائمی. درونی. ریشه دوانده.