خسته، اما راسخ؛
همچون کوهی پشتِ مه،
همچون خاورمیانهی زخمخورده،
همچون لبخندِ کودک فلسطینی، یا دخترکِ زیرِ آوارِ تهرانی.
خسته اما استوار؛
خسته اما امیدوار، امیدوار،امیدوار.
و خسته ای پر از تناقض، در کنار تمامِ نفهمیدن ها.
و ما آسمان دنیا را با چراغهایی درخشان زینت دادیم و به تیر شهاب آن ستارگان شیاطین را راندیم و عذاب آتش فروزان را بر آنها مهیّا ساختیم.
- سورهی عزیز ملک / ۵ .